De benzinepompen werken hier nog met van die klemmetjes waarmee je de hendel vast kunt zetten. Dat gaat natuurlijk een keer mis en er loopt een halve liter bezine over de straat. We draaien maar snel de dop er op en gaan rijden. De TomTom geeft aan dat we er bijna drie uur over doen om naar Monument Valley te komen, terwijl Google Maps net twee uur aangeeft. Gelukkig heeft die laatste gelijk. Waarschijnlijk rekent TomTom nog met de oude snelheden in de VS. Je mag nu overal 65 en iedereen rijdt zelfs nog harder. Dat scheelt natuurlijk. We zijn dus na twee uur in Monument Valley.
Bekend uit vele westerns en andere films. Hier kun je prachtige plaatjes maken, als heb je het na een half uurtje allemaal wel gezien. We drinken koffie met blueberry pie, worteltjes taart (altijd weer heerlijk) en cheesecake. Je kunt over een onverharde weg een tour maken met de Navajo indianen, maar je kunt ook zelf rijden. Dat doen wij natuurlijk. Het hobbelt een beetje, maar dat is voor onze auto geen probleem. We rijden niet de hele 17 mijl tocht, maar maken er een klein tochtje van en hobbelen weer terug naar de uitgang.
Daarna rijden we direct door naar de volgende attractie, Gooseneck State Park. Daar kijken we uit op prachtige meanders in de rivier en eten er ons broodje. Zoals dat in Amerika gaat voeren we een gesprek met onze buren die uit North Carolina komen. Het is hen ook opgevallen dat er zo ontzettend veel Fransen rondreizen.
Als de broodjes op zijn rijden we verder naar de Moki Dugway. Erg leuk, want je rijdt een hele tijd richting een loodrechte canyonwand. Je hebt geen idee waar je heen moet, totdat blijkt dat ze in de wand een onverharde weg hebben aangelegd. Via enorme haarspeldbochten ga je een loodrechte wand omhoog. Erg imponerend.
Na 3 mijl zijn we boven en rijden weer over de gewone weg naar het noorden. Ze hebben deze weg pas opnieuw geasfalteerd en het gloeiend hete asfalt triggerd het lampje van de bandenspanning weer. Gelukkig weten we nu beter. Ze zijn gewoon wat warm. En inderdaad, als de weg weer het gebruikelijke grijze oppervlakte krijgt, gaat het lampje ook gewoon weer uit. Na een half uurtje komen we bij Natural Bridges National Monument.
Hier zijn nauwelijks toeristen om de drie natuurlijk ontstane bruggen te bekijken. Meanders in de rivier zijn uiteindelijk door de rotsen gesleten en hebben zo natuurlijke bruggen laten ontstaan. Ziet er leuk uit, maar niet direct spectaculair. We rijden er snel langs en gaan dan op Highway 95 richting Hanksville. Onderweg komen we weer langs Lake Powell, het meer waar Page ook aan ligt. We zijn er helemaal omheen gereden en komen nu aan de noordelijke uitloper. Onderweg stoppen we bij Leprechaun Canyon. Het is warm en we moeten een heel eind lopen naar het begin van de slot canyon. Dat zijn hele smalle canyons waar je net tussen de wanden door kunt lopen en dan boven je hoofd een streep licht ziet. Het is allemaal wat te ver en te warm en we gaan terug voordat we er eigenlijk zijn. Jammer maar helaas. Daarna is het rijden naar Hanksville en dan linksaf naar Torrey onze eindbestemming. Het landschap is onderweg van ongekende schoonheid. Je weet niet wat je ziet aan kleuren, vormen en patronen in het gesteente en de bergen. Fantastisch gewoon. Het laatste stukje voor Torrey rijden we door Capitol Reef National Park. Dat gaan we morgen verkennen. Het ziet er nu alvast spectaculair uit. Als we in Torrey aankomen zijn er weer veel motels. We zitten dit keer in de Days Inn, zeg maar de Lidl onder de motelketens. Goedkoop maar degelijk. Als we de spullen op de kamer hebben stappen we weer in de auto om wat te gaan eten. Er zijn genoeg eenvoudige hamburgertenten in het dorp.
De ervaring leert dat je de meest vervallen tent moet nemen en ook deze keer hebben we weer succes. De Slackers Burger Joint blijkt bij de top 10 van Utah te horen. Het ziet er niet uit, maar de burgers en de shakes zijn prima. Terug in het hotel nog even naar het zwembad dat dit keer zelfs overdekt is. Het is ook behoorlijk afgekoeld naar een graad of 19 dus dat is prima. Daarna weer naar ons kamertje. De wc is verstopt, maar gaan met een ontstopper weer vrolijk open. Geen gratis kamer dit keer. Maar het is hier ook niet druk. Ruimte zat. Nog even de OS aan. Churandi Martina redt het niet tegen het Jamaicaanse geweld. En dan maar weer slapen. We zitten nu acht uur achter jullie aan.
Daarna rijden we direct door naar de volgende attractie, Gooseneck State Park. Daar kijken we uit op prachtige meanders in de rivier en eten er ons broodje. Zoals dat in Amerika gaat voeren we een gesprek met onze buren die uit North Carolina komen. Het is hen ook opgevallen dat er zo ontzettend veel Fransen rondreizen.
Als de broodjes op zijn rijden we verder naar de Moki Dugway. Erg leuk, want je rijdt een hele tijd richting een loodrechte canyonwand. Je hebt geen idee waar je heen moet, totdat blijkt dat ze in de wand een onverharde weg hebben aangelegd. Via enorme haarspeldbochten ga je een loodrechte wand omhoog. Erg imponerend.
Na 3 mijl zijn we boven en rijden weer over de gewone weg naar het noorden. Ze hebben deze weg pas opnieuw geasfalteerd en het gloeiend hete asfalt triggerd het lampje van de bandenspanning weer. Gelukkig weten we nu beter. Ze zijn gewoon wat warm. En inderdaad, als de weg weer het gebruikelijke grijze oppervlakte krijgt, gaat het lampje ook gewoon weer uit. Na een half uurtje komen we bij Natural Bridges National Monument.
Hier zijn nauwelijks toeristen om de drie natuurlijk ontstane bruggen te bekijken. Meanders in de rivier zijn uiteindelijk door de rotsen gesleten en hebben zo natuurlijke bruggen laten ontstaan. Ziet er leuk uit, maar niet direct spectaculair. We rijden er snel langs en gaan dan op Highway 95 richting Hanksville. Onderweg komen we weer langs Lake Powell, het meer waar Page ook aan ligt. We zijn er helemaal omheen gereden en komen nu aan de noordelijke uitloper. Onderweg stoppen we bij Leprechaun Canyon. Het is warm en we moeten een heel eind lopen naar het begin van de slot canyon. Dat zijn hele smalle canyons waar je net tussen de wanden door kunt lopen en dan boven je hoofd een streep licht ziet. Het is allemaal wat te ver en te warm en we gaan terug voordat we er eigenlijk zijn. Jammer maar helaas. Daarna is het rijden naar Hanksville en dan linksaf naar Torrey onze eindbestemming. Het landschap is onderweg van ongekende schoonheid. Je weet niet wat je ziet aan kleuren, vormen en patronen in het gesteente en de bergen. Fantastisch gewoon. Het laatste stukje voor Torrey rijden we door Capitol Reef National Park. Dat gaan we morgen verkennen. Het ziet er nu alvast spectaculair uit. Als we in Torrey aankomen zijn er weer veel motels. We zitten dit keer in de Days Inn, zeg maar de Lidl onder de motelketens. Goedkoop maar degelijk. Als we de spullen op de kamer hebben stappen we weer in de auto om wat te gaan eten. Er zijn genoeg eenvoudige hamburgertenten in het dorp.
De ervaring leert dat je de meest vervallen tent moet nemen en ook deze keer hebben we weer succes. De Slackers Burger Joint blijkt bij de top 10 van Utah te horen. Het ziet er niet uit, maar de burgers en de shakes zijn prima. Terug in het hotel nog even naar het zwembad dat dit keer zelfs overdekt is. Het is ook behoorlijk afgekoeld naar een graad of 19 dus dat is prima. Daarna weer naar ons kamertje. De wc is verstopt, maar gaan met een ontstopper weer vrolijk open. Geen gratis kamer dit keer. Maar het is hier ook niet druk. Ruimte zat. Nog even de OS aan. Churandi Martina redt het niet tegen het Jamaicaanse geweld. En dan maar weer slapen. We zitten nu acht uur achter jullie aan.
Weltrusten.
O ja, de route van morgen is eenvoudig. Als de weg in goede staat is dan nemen we de onverharde Notom-Bullfrog Road naar de kruising met de Burr Trail. Die is weer verhard. Daarna over State 12 naar Bryce Canyon. We overnachten daar een uurtje vandaag in Panguitch. Als de Notom-Bullfrog niet berijdbaar is (en dat kan maar zo, want het onweert hier aan alle kanten, behalve boven ons hoofd, daar schijnt de hele dag de zon) dan nemen we vanaf Torrey direct nummer 12. Die staat bekend als de mooiste weg van de VS. Dat wordt dus weer wat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten