Hoewel het motel er niet uitzag was het ontbijt vanochtend best te pruimen. Twee soorten cereal, koffie, thee, de gebruikelijk zelfbak wafels, sapjes, muffins, bagels. Toe maar weer. We hadden de auto al ingepakt, gisteravond getankt en geld gehaald, dus we konden direct op pad. Weer op highway 89 naar het noorden. Onderweg natuurlijk een paar caches om ons bezig te houden. Na een tijdje komen we bij Bear Lake, een groot meer op de grens van Utah en Idaho. We zijn dus weer in Idaho, nog maar 1 staat van Washington verwijderd. Gelukkig gaan we een paar mijl verderop alweer Wyoming in. Als we bij Afton komen rijden we onder een boog van hertengeweien door.
Die worden elk jaar afgeworpen en verzameld. Je kunt er van alles van maken. In Afton rijden we rechtsaf richting een periodische bron. Er zijn er drie van in de wereld. Hier, in Nepal en in Zuid-Korea. We rijden een kilometer of 7 op een onverharde weg (heerlijk zo'n Santa Fe) en wandelen dan nog een kilometer verder. Het laatste stuk is erg steil. Daar hadden we niet op gerekend, want Anna is op haar Birkenstocks. Maar het lukt. Uit de berg komt een beek stromen. Wel bijzonder, maar niet zo heel bijzonder. We kijken er wat naar en we wachten wat af. We kletsen wat met mensen uit Ohio en die gaan weer weg. Toch nog maar even wachten..... En ja hoor, het wachten wordt beloond, want de beek die uit de grot in de bergwand komt, stopt. Blijkbaar is er iets met een natuurlijke syphon. Hoe het werkt weet niemand, maar om de 12 to 20 minuten komt er water uit de grot en dan stopt het weer voor ongeveer dezelfde tijd. Het is ondertussen druk geworden. Na 13 minuten begint het water weer te stromen en na 18 minuten is ie weer op volle sterkte. Grappig om te zien. We kunnen weer afdalen. Het eerste stuk is lastig, maar daarna wandelen we weer langs de prachtige beek. Bij een bocht in het pad staan een paar mensen omhoog te turen. Iets hoger, een meter of 15 van ons vandaan staat een groot donkerbruin beest. We zien alleen het achterlijf en denken even aan een beer. Maar nader onderzoek uit een andere hoek leert dat het een eland/moose is. Alweer een puntje op onze wilde dieren lijst. Aangevoerd door de beer in Sequoia, de talloze elk, de Roosevelt Elk, een raccoon in Yellowstone, een coyote, een road runner en niet te vergeten de zeeleeuwen en de harbour seals langs de Oregon Coast. Voor morgen staan meer elk en buffalo op het programma. Hopen dat het lukt. Na de moose rijden we weer terug over de onverharde weg. Op een schaduwplekje eten we een broodje. Daarna zijn er geen caches meer en rijden we in een stuk naar Jackson. Via een heel mooi stuk langs de Snake River. In Jackson zijn we snel bij ons motel. Dit keer een Motel 6. Het is een toeristenplaats, dus de prijs is er naar. 135 dollar voor een klein kamertje. Remodelled, dat wel, maar klein. Het is warm, dus direct naar de pool. Lekker zwemmen. De kinderen spelen met de bal. Ik haal de laptop en begin maar eens aan dit verhaal. En daar ben ik nu. Zo direct rijden we naar Jackson. Kijken of het visitor center van het Nationale Park nog op is. Kijken of we nog beesten kunnen spotten en kijken of we wat te eten kunnen vinden. Iets met steak lijkt ons wel wat.
We rijden naar Jackson en stoppen niet in het centrum maar rijden nog even door naar het Visitor Center. Altijd goed om wat info te hebben. Het center gaat bijna dicht, dus met wat kaarten gaan we er weer vandoor. Toch nog even rechtsaf Grand Teton National Park in, want je weet nooit wat je er tegenkomt. We tijden een eind een rustige weg op en na een tijdje zien we in de verte de remlichten al aan gaan. Dat betekent dat er iets te zien is, andere mensen stoppen ook. Er loopt een kleine kudde elk iets van de weg af. Leuk om toch nog wat dieren te zien. We rijden nog een stukje verder in de hoop om buffalo te zien, maar helaas, geen succes. Dan maar terug naar Jackson voor wat eten. Dat valt nog niet mee in zo'n toeristenplaats. Huizenhoge prijzen. We lopen wat rond, kijken even in een vreetschuur waar ze 32 dollar voor een steak willen en pakken de auto maar weer. Onderweg waren er verschillende restaurants, dus daar kijken we even. Direct valt ons oog op Bubba's BBQ restaurant. We stoppen, hoeven niet te lang te wachten en kunnen aanschuiven. Wat een enorme vreterij hier. Veel te veel. Enorme porties met vooral vlees en vet. Waarom zit het hier bomvol? Om de kwaliteit van het eten zal het niet gaan. We betalen en lopen hoofdschuddend naar de auto. Snel terug naar het motel. De kinderen allebei een film op de computer. Wij kijken tv en ik tik dit stukje nog even af. Kijken of ik er foto's bij krijg.
Vooralsnog weltrusten. Morgen gaan we naar Yellowstone. Waarschijnlijk en hopelijk zitten we daar verstoken van alle luxe en communicatiemiddelen met een beer aan onze achterdeur. Grote kans dat er morgen en overmorgen geen verslag komt. Dat houden jullie dan tegoed. Weltrusten.
Jammer genoeg vandaag maar 1 foto. Het duurt echt te lang allemaal. We gaan slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten