Weer een intensieve dag. We waren vroeg uit de veren, want vandaag staat de Grand Canyon op het programma. Het hotel was bereduur, maar er was geen ontbijt bij. Dus maar even naar de lobby voor de gratis koffie en thee en dan snel de auto inpakken. Tegenover het hotel is de General Store waar we snel even wat boodschappen doen voor het ontbijt en de lunch. Reuzencroissants, reuzenbroodjes, reuzenkipfilet en een gewone pot jam. Daarna begint de rit naar de Grand Canyon. We zitten er vlakbij. Bij de poort laten we onze jaarkaart zien. Nu hebben we hem er echt uit. Hij kostte 80 dollar en Met drie parken a 20 dollar en nu de canyon met 25 zijn we uit de kosten. De resterende parken zijn gratis en we doen er zeker nog vier. We rijden door naar het visitor center, want daar kun je parkeren en dan gratis met de shuttlebus door het park. We nemen direct de blauwe lijn want die staat al klaar. Verderop moeten we dan overstappen op de rode lijn. Maar dat blijkt een illusie, want de bussen zijn vol als er vijftien mensen staan. Er komt dan pas een kwartier later weer een bus. Slecht geregeld, want in Yosemite was dit veel beter geregeld. Daar konden meer mensen staan en kwamen de bussen veel vaker. Bovendien waren in Yosemite de wegen niet afgesloten voor het gewone verkeer en hier wel. Je bent dus afhankelijk van een bus waar je niet in kunt. We besluiten om de rode bus dan maar links te laten liggen en beginnen aan de rim trail, een pad dat langs de rand van de canyon loopt.
Uiteraard is het uitzicht prachtig, maar dat wisten we al van de voorgaande keren. Dit is mijn derde keer bij de Grand Canyon. Bijzonder. De tocht die we maken is behoorlijk lang en voert ons langs de Bright Angel Lodge en het El Tovar hotel. Daar zitten we even in de lobby om bij te komen. Mooi hoor. Veel donker hout en koppen van wilde beesten. 27 jaar geleden kocht ik hier een ketting met een blauwe steen voor mijn moeder. Diezelfde kettingen kosten nu een behoorlijk bedrag. Destijds ook wel, maar dat kwam vooral door de dure wisselkoers van toen.
Als we weer terug zijn bij de parkeerplaats nemen we de auto naar het oosten. Daar zijn ook nog een paar mooie uitzichtspunten.
Het is er niet druk, alleen bij Desert View zijn veel mensen. Maar daar is dan ook een oude uitkijktoren. Wat ons de afgelopen dagen en eigenlijk al vanaf Yosemite is opgevallen is dat er overal Fransen rondlopen. Dat zijn de Japanners van 2012. Elke bezienswaardigheid, elk hotel, alles zit vol met Fransen. Ik snap er werkelijk niets van. Een voorbeeld: we kwamen ze vandaag bij de canyon al overal tegen, maar in het zwembad van het hotel: allemaal Fransen, we rijden naar Jack in the Box om te eten: Fransen naast ons. Bij de Walmart afdeling medicijnen een Franse mevrouw met twee kinderen op zoek naar iets voor blaasjes in de mond. Werkelijk overal Fransen. Het is echt bijzonder. Nederlanders zie je sporadisch, natuurlijk bij de grote bezienswaardigheden, maar nauwelijks in de hotels. Nou ja, we vinden nog wel eens een verklaring.
Na Desert View rijden we het Nationale Park uit en gaan richting het noorden. We komen langs Cameron, maar iedereen is te moe om er bij de Trading Post uit te willen.
We gaan in een keer naar de Navajo Bridge, een interessante brug over Glen Canyon. Daarna rijden we nog even door naar Page wat vandaag onze eindbestemming zal zijn. Vlak voor Page stoppen we bij Horseshoe Bend, waar de rivier de Colorado een cirkel van 270 graden maakt. Dat levert een fantastisch gezicht op, maar ook een hele enge diepe afgrond.
Christien krijgt er buikpijn van en we gaan maar snel terug naar de auto. Binnen tien minuten zijn we bij het motel. Het is de Page Boy Motel in Page. Aanvankelijk ziet het er een beetje crummy uit, want we parkeren onze auto tegen een blinde, verschoten muur waar de deur van onze kamer in zit. Maar, als we de kamer bekijken, blijkt die prima te zijn met een schuifpui die uitkomt op een binnenhof met een mooie tuin met een mooi zwembad. Precies goed dus. Zo snel mogelijk de bagage uit de auto in de kamer, de zwembroek aan, de schuifpui open en zo het zwembad in. Heerlijk.
Eindelijk weer wat afkoeling naar een warme dag. Het is hier weer tegen de 38 graden, dus dat hebben we wel nodig.
Nou, de rest van de dag heb ik al doorgenomen. Jack in the Box, Walmart en nu aan het tikken. Zo direct slapen. Internet is goed, dus foto's komen er bij. Ik heb er bij het verhaal van gisteren ook nog wat foto's gezet.
Morgen nemen we een hele andere route dan er op het kaartje staat. We gaan van Page naar Kayenta, dan naar het noorden naar Monument Valley, vervolgens Gooseneck State Park, dan via de Moki Dugway (zoek maar even op youtube op) naar Natural Bridges National Monument en tenslotte nog een beste rit naar Torrey in Utah. We zullen zien. Welterusten.






Geen opmerkingen:
Een reactie posten