Het was vandaag een rustig dagje met veel kilometers. We moeten van Bryce Canyon naar Yellowstone en onderweg is niet echt veel te beleven. We staan niet al te vroeg op en doen rustig aan. Als we de auto ingepakt hebben zoeken we een winkel om wat inkopen voor de lunch te doen. Ze hebben niet echt veel dus ontbijten doen we wel in een restaurant. We kopen weer ijs en vragen naar een goed plekje voor het ontbijt. De dame achter de kassa wijst ons een restaurant. Als we daar parkeren ziet het er al dicht uit. Helaas. Aan de overkant is ook nog wat, maar dat is ook dicht. Dan maar aan de andere kant van Panguitch. Daar is nog wat open. We gaan naar binnen en horen dat we een kwartier moeten wachten. Dat wordt altijd langer, dus we gaan weer. Dan maar naar het volgende dorp dat 40 kilometer verderop is. Circleville, de geboorteplaats van Butch Cassidy. Daar is een tent die wel open is. We bestellen de gebruikelijke ontbijtjes.
Als dat weer op is rijden we verder over highway 89. We proberen toch wel zo min mogelijk over snelwegen te rijden en dit gaat prima. We schieten mooi op. Vlak voordat we bij Nephi toch op I 15 dreigen te komen, draaien we een scenic byway en verdwijnen weer in een prachtig berglandschap. Hier eten we ook onze broodjes met roast beef op. Het is zaterdag en veel mensen zijn uit het warme dal omhoog gekomen de bergen in. Een familie oefent in het boogschieten en hebben daarvoor zelf een demontabel hert meegenomen. Ze weten hem allemaal te raken. Na de broodjes rijden we de bergen uit en komen dan toch op de snelweg. En dat is wel even wennen. Tjonge. Hier in Utah is er helemaal niemand meer die zich aan welke snelheidslimiet dan ook houdt. Was het in Seattle en San Francisco nog zo dat iedereen ongeveer 5 mijl te hard reed, hier is het allemaal vol gas. 80, 85 mijl per uur en dan van links naar rechts en van rechts naar links over de weg. Pfff, snel de express lane opzoeken, want daar is het tenminste rustig. Maar ook daar hebben ze geen boodschap aan. Zo over dubbele strepen heen en weer terug. De Utah Jungle. Uiteindelijk komen we op deze racebaan in Salt Lake City aan en draaien de snelweg af en de stad in. Hier hebben de Mormonen hun hoofdkwartier. Een secte met wat afwijkende religieuze denkbeelden. Ze hebben een bijbelboek toegevoegd zodat het bijbelse verhaal van het Midden Oosten naar Amerika kon worden getransporteerd. En bekend is natuurlijk ook de polygamie. Onze vriend Brigham Young in wiens stad we vanvond logeren had 20 officiele vrouwen, maar er wordt gesproken van 56 verbintenissen. Zo maak je een religie aantrekkelijk. Alhoewel.
We bekijken de tempel (al mag je daar natuurlijk niet in) en de tabernakel (waar je wel in mag). We zien het Joseph Smith Center (Joseph was de bedenker van het hele verhaal en bedacht onder andere dat iedere aardbewoner geregistreerd moest worden, dus in het Joseph Smith Center worden we allemaal bijgehouden).
Daarna zijn we er een beetje zat van en wandelen het wereldse SLC in. Mooie, schone stad met niet al te hoge gebouwen. Maakt een uiterst welvarende indruk. We nemen een koffie (latte, moccha, cappucino, etc.) en wandelen wat rond. Daarna weer naar de auto die in de parkeergarage onder de Macy's staat. 1 dollar. We rijden weer naar I 15 en gaan noordwaarts. Brigham City is ons doel. Daar rijden we naar de Hojo. Die maakt een wat vervallen indruk. Er is een overdekt zwembad en dat is al even vervallen. De glorietijd is reeds lang voorbij. Dit is al het tweede matige hotel van onze reis na die van gisteravond. Hopelijk morgen in Jackson weer wat beter. Na het zwemmen even naar de stad voor wat voer.
We vinden een Taco Bell annex KFC en nemen elk wat wils. Na het eten nog even een ritje naar het hart van Brigham City. Dat ziet er best redelijk uit. Mooie tempel. Snel nog even naar de supermarkt, want je weet maar nooit. Morgen is zondag en we zien al veel winkels die dan gesloten zijn. We bekijken er de vitrines met lekkere taarten.
Ook nog weer even 10 gallon in de tank. Morgen weer verder. We proberen vroeg weg te komen. We hebben een rit van vier uur voor de boeg. Als we dat snel weten te overbruggen hebben we een halve dag extra in Grand Teton National Park. We zullen zien. Welterusten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten