USA 2012 Beatty,Nevada

We proberen vanwege de warmte vroeg op te staan maar dat lukt niet helemaal. Om acht uur zijn we er uit en gaan we naar het ontbijt dat dit keer weer eens inbegrepen is. Een lekker buffetje waar ook locale mensen gebruik van maken. De scrambled eggs zijn erg lekker. Na het ontbijt hebben we alles al weer ingepakt en rijden we weg. We tanken nog even in Inyokern en gaan dan Highway 395 in noordelijke richting op. Bijna een week geleden reden we een stuk noordelijker over de zelfde weg naar het zuiden, maar toen sloegen we bij Yosemite af. Nu rijden we door tot Olancha waar we highway 190 naar het oosten nemen. Het wordt hier al weer wat drukker, want het is de toegangsweg naar Death Valley. Na een kilometer of 10 stoppen we langs de weg en lopen 400 meter de woestijn in. 25 jaar geleden is hier de foto gemaakt voor de U2 cd Joshua Tree. Natuurlijk bij een Joshua Tree. 

Nu ligt de tree plat, maar is er wel een soort monument voor U2 gemaakt. 

Er is een plaquette en er ligt een enorme koffer waar mensen allerlei memorabilia in hebben achter gelaten. Erg leuk om er doorheen te neuzen. Na een tijdje wandelen we weer 400 meter terug en rijden met de auto naar Panamint Springs. We checken even of je er koffie kunt krijgen en dat is niet zo. Dan maar door naar Stovepipe Wells. Onderweg komen we langs de plek waar we drie jaar geleden de remmen van onze auto kapot hebben gereden. Na een enorme afdaling naar Death Valley komen we bij Stovepipe Wells aan. Vlak daarvoor slaan we nog even rechtsaf naar Mosaic Canyon. 

Dat is een kleine vergissing, want gisteren is er een zeldzaam onweer geweest en die heeft de hele weg weggespoeld. We hobbelen in onze auto langzaam omhoog om er na een enorme hete wandeling achter te komen dat het water ook door Mosaic Canyon is gekomen en daar een laag modder op de prachtige wanden achter te laten. Daarbij is het ook nog ontzettend heet. We wandelen dus snel weer terug naar de auto en rijden heel langzaam weer terug naar beneden. In Stovepipe Wells bezoeken we eerst de souvenierwinkel en dan de saloon. 

Daar eten we onze lunch met BLT's, hamburgers en bbq chicken sandwich. Als we nieuw ijs in de koelboxen hebben gedaan rijden we verder. Doel is Scotty's Castle in het noorden van de valley. 

Op de radio speelt U2 een liedje over de woestijn. Da's ook toevallig...... En in de auto gaat er een lampje aan. Boekje erbij en ja hoor, weer pech in Death Valley. Volgens het lampje is de bandenspanning niet meer optimaal. Dat kan dus wijzen op een lekke band. We keren direct om en rijden naar Beatty in Nevada. 26 mijl naar onze bestemming. Daar aangekomen zoeken we een benzinepomp om de bandenspanning te meten. De eerste pomp heeft geen meter, maar de tweede heeft bij elke pomp eentje. De buurman geraadpleegd over hoe dat werkt en die helpt ons om de spanning te meten. Alle vier de banden blijken prima op spanning. Ondertussen hebben we al twee keer gehoord dat dit een bekend verschijnsel is bij dit soort systemen. We rijden naar ons motel waar we al even na drieen zijn.We krijgen een kamer maar die blijkt nog niet klaar te zijn. Dan maar een andere kamer. Daar zoek ik op internet nog even naar het euvel met het bandenspannings waarschuwingssysteem. Het blijkt inderdaad nog vaak voor te komen. Nog even met Alamo, de verhuurder gebeld en die vertelt ook dat het vaak voorkomt. We moeten het systeem laten resetten en dan is het weer klaar. Dat kan bij een bandencenter, maar het kan ook bij Alamo zelf. Daar gaan we dan morgen in Las Vegas maar even langs. Ondertussen checken we vanavond en morgenochtend de bandenspanning nog maar even. Je weet maar nooit.

Inmiddels hebben we de spanning weer gecontroleerd en na 6 uur stilstaan was ik nog precies goed. Waarschijnlijk is door de hitte de spanning in de banden te groot geworden omdat ze al volgens de maximale spanning waren opgepompt. Ik heb bij alle vier de banden de spanning van 44 psi verlaagd naar 42 psi. Door de warmte kunnen ze nog iets uitgezetten zonder het  oranje lichtje. Dat lichtje is nu weer uit. Morgen checken we nog een keer aan de pomp en dan rijden we weer verder.

Na de bandencontrole zoeken we wat te eten. We komen bij een locaal restaurant waarop staat: best food in town. Daar moeten we dus zijn. Er is niet veel klandizie, maar we gaan toch maar naar binnen. Schot in de roos, want ze hebben heerlijke burgers en als wij zitten, stroomt de tent plotseling helemaal vol. De toeristen zijn aangekomen. Veel Nederlanders. Wij zijn snel weer weg. Lekker gegeten. De maximale temperatuur van vandaag was 120 F oftewel 49 C. Maar toen zaten wij in de auto. Wij hebben maximaal 47 graden meegemaakt. Dat is niet echt een pretje. Het waaide ook nog en dan krijg je echt hete lucht in je gezicht geblazen. Morgen hopen we het allemaal een paar graden koeler te houden, maar daarvoor zullen we vroeg op moeten. We zullen zien of dat gaat lukken. Welterusten.

Hoezo welterusten? De kinderen willen nog even zwemmen. En dus is het nu bijna twee uur, buiten is het precies 30 graden en Thom en Anna zitten in het zwembad. Ik ook, maar lekker op een stoeltje dit verhaal te tikken. Doei.