We kochten ook weer een zak ijs voor in de koelbox, want dat van gisteren was natuurlijk niet meer bruikbaar. Daarna naar het Visitor Center van Capitol Reef om te vragen hoe het met de weg was waar we overheen wilden. De ranger wist te vertellen dat ie prima bereidbaar was met 2 wheel drive, dus met onze 4WD is dat geen probleem. We rijden er naar toe en draaien eerst het verharde deel op. Dat is natuurlijk geen enkel probleem, maar we merken bijna het verschil met het onverharde deel verderop niet. We kunnen met 70 kmh doorrijden. Zo'n mooie weg is het in het begin. Als we de laatste ranch gepasseerd zijn wordt het iets minder, maar dat komt vooral omdat de weg af en toe wat washboarded is. Het rammelt dan wat. Maar verder een prima weg door een prachtig gebied.
Als we 40 kilometer gereden hebben raken de wanden van de Waterfold Pocket waar we doorheen rijden elkaar bijna en dan moeten we weer via scherpe haarspedbochten uit het dal zien te komen. Hier toch maar even de 4 wheel drive ingeschakeld. We kruipen naar boven over de Burr Trail, een weg over een oud karrenspoor uit de tijd van de eerste kolonisten. Mooi hoor. Die Burr Trail wordt verderop verhard en rijdt eerst over een plateau. Al snel dalen we weer af en rijden we tussen de rode rotsen. Steeds smaller en smaller wordt de kloof totdat alleen de weg en een riviertje er nog tussen passen. Erg mooi hoor. Na 60 kilometer komt er een einde aan de trail. En dan wordt het nog mooier. We komen op Scenic Byway 12 die bekend staat als de mooiste weg van Amerika. En met recht. Op een gegeven moment rijden we bij Calf Creek en is er aan de rechterkant een enorme afgrond, maar tegelijkertijd aan de linkerkant ook. We rijden over een honderen meters hoge bergkam. Prachtig. Ergens onderweg draaien we een weggetje in en maken we onze broodjes rosbief.
Echt picknicken met de stoelen die we van Liesbeth mee hebben genomen. Daarna weer door. Na een tijdje komen we een koffietent tegen. We nemen onze latte's, cappucino en moccha's weer tot ons en rijden verder. Nog even stoppen voor een ijsje in Tropic maar dan is het al weer tijd voor Bryce Canyon.
We kijken bij Sunrise Point over de prachtige hoodoo's uit en rijden dan naar Sunset om er ook tussen te gaan lopen. We volgen de Navajo Trail. Een prachtige wandeling van 1 kilometer steil naar beneden en vervolgens 1 kilometer weer steil omhoog.
Er staat 1 tot 2 uur voor, gelukkig lukt het ons in drie kwartier. Daarna rijden we naar Panguitch. Onderweg pakken we nog een paar geocaches mee. In Panguitch vinden we al snel ons motel. Het is een echt oud motel maar helaas het eerste zonder zwembad. Dus moeten we ons maar vermaken met de Subway waar we ons broodje nuttigen. We zoeken nog wat caches en komen we achter dat er morgen paardenraces zijn. Helaas zijn we dan al weer verder. Welterusten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten