USA 2012 Seattle, Washington 10

We worden lui, want vandaag wordt er al weer uitgeslapen. Al worden we wel wakker van de AAA man (Wegenwacht) die bezine voor Liesbeth komt brengen. De auto staat op een helling en met een kwart tank krijg je dan geen bezine in de motor. Het leed is snel geleden met een paar liter en Hunter en Lies gaan naar de dokter. Wij slapen nog maar even verder. Al met al zijn we om een uur of 11 uit bed. Daarna doen we niks. We moeten even bedenken wat we gaan doen. Op ons lijstje staan nog EMP en de Boeing fabriek. Het wordt de laatste. Chris en Lies proberen kaarten te boeken voor de Boeing fabriek via Internet, maar de printer weigert dienst omdat er geen inkt meer in zit. Gelukkig kunnen we ze daar ook nog halen.

We hebben geboekt voor de half drie tour, dus moeten we om een uur of een weg. Dat lukt na wat boterhammen met pindakaas. Het verkeer is onze kant een stuk minder druk dan de andere kant dus we zijn veel te vroeg in Everett. We hangen wat rond bij de Future of Flight, zoals het gebouw heet waar we moeten zijn. 

Binnen halen we onze tickets op en vullen onze tijd met het bekijken van de gift store. Om half drie mogen we de zaal in waar we worden toegesproken. Je mag van alles niet. Geen tasssen mee, geen fototoestellen, geen camera's, geen ipods, er zijn geen toiletten....... Nou ja, het duurt maar anderhalf uur. Na de toespraak en een kort filmpje over William Boeing mogen we naar de bussen. Die brengen ons naar het grootste gebouw ter wereld, 40 hectare vliegtuigfabriek, het grootste gebouw ter wereld in volume. We stappen uit de bus en gaan de tunnel onder de hal van de 747's binnen. Ergens halverwege de 500 meter tunnel gaan we met de lift naar boven en komen in de fabriekshal. Leuk om te zien, maar er wordt niet veel uitgelegd. Veel retoriek over maten en gewichten, maar hoe het nou echt zit? Wij vragen ons af waar nou de knopjes liggen waarmee je je stoel rechtop zet.

We nemen de lift naar beneden, lopen de gang weer uit, gaan weer in de bus en drie hallen verder herhaalt het zich. Daar kijken we eerst bij de 777 en dan bij de nieuwe 787's. Leuk om te zien hoor. Wij reizen deze trip alleen in 757's maar die lijken niet meer te bestaan. Niet in de hallen, maar ook niet in de giftshop. Geen modellen, geen speldjes, geen sleutelhangers, alleen een stickertje. Na deze twee modellen is de lol voorbij, nog even naar het gebied waar de nieuwe vliegtuigen getest worden en dan rijden we al weer naar de uitgang. We worden via de gift store (toevallig) weer naar binnen gelaten. Daar halen we het sweatshirt op dat ik gekocht heb. Na alle t-shirts eindelijk een warme trui. Daarna drinken we nog koffie en rijden terug naar Seattle. Dat is nog een hele opgave, want I 5, de snelweg is niet te gebruiken op vrijdagmiddag. Die zit over 8 banen muurvast. We nemen dus highway 99 en gaan dwars door Seattle. Dat gaat beter. Uiteindelijk komen we bij Tai Tung waar we Chinees halen. Thom en ik gaan nog even om de hoek bij Uwajumani, een winkel in oosterse en andere vreemde dingen, kijken. We vinden er zelfs de Ruijter hagelslag, chocolade en gekleurde. Kost wel wat, maar dan heb je wel kwaliteit. We racen met de Chinees naar huis en eten het allemaal lekker op. Na het eten nog een bakkie koffie en daarna is het al weer tijd voor bed. Niet te laat, want morgen staat Mount Rainier op het programma. Dat wordt vroeg op. Het is goed weer, vandaag zon en 21 graden. Morgen wordt het een graadje of 25. Welterusten.