USA 2012 Spokane, Washington

Het internet werkt in dit motel niet. Althans, niet naar behoren. We hebben vier apparaten, 2 laptops, een ipod en een Samsung Galaxy telefoon. De laatste twee komen zo op internet, maar de eerste twee niet. En die hebben we natuurlijk nodig voor ons verhaal. Nou ja, behelpen dus. Maar zien wanneer we dit online krijgen. Vandaag een rustige dag. De rit ging van Kalispell naar Spokane in Washington. Zo’n 400 kilometer over US 2, want we gaan alleen nog maar over binnenwegen. We beginnen bijzonder langzaam. Om de een of andere reden hebben we goed geslapen. Het is laat als we er uit komen. We pakken de boel maar weer in en rijden naar het centrum om een ontbijtje te zoeken. Na nog geen 300 meter zien we de kop van een optocht staan. Politie, paarden, mooie auto’s etc. Er is een parade. Dat moeten we natuurlijk zien. We parkeren de auto achter een van de vele kerken (godsvruchtig volkje hier in de VS) en kiezen een plekje langs de kant. Het blijkt te gaan om de County Fair Parade. Het lokale verenigingleven laat zien wat het in huis heeft. Maar het zijn vooral de politieke partijen die de optocht voor hun eigen doeleinden hebben gekaapt. Maar goed dat we niet in Kalispell wonen, want de keuze is moeilijk. Blijkbaar moet je voor een hele boel andere banen niet in aanmerking komen om voor een politieke carriere te kiezen. Beetje zoals de PVV in Nederland. We krijgen snoepjes, pennen en folders om de oren gesmeten. Wel leuk om te zien. Maar er komt geen einde aan. De ene Judge na de andere Judge en de ene Commissioner na de ander Commissioner. Wat een gedoe. Na drie kwartier hebben we het wel gezien en vertrekken we weer. Een behulpzame dame op de parkeerplaats vertelt ons hoe we de parade kunnen omzeilen en waar we het beste kunnen ontbijt. Daar is het inmiddels wel tijd voor, want het is al bijna 11 uur. Ze verwijst ons naar Julie’s waar je inderdaad lekker kunt ontbijten, al is het prijzig. Zeker als je verschillende side-orders doet, zoals Thom. Maar gelukkig staat het Show Your Card logo op de deur en dat betekent altijd korting. Meestal krijg je 10 procent korting. Mevrouw Julie is echter niet te vermurwen, Show Your Card is alleen Show Your Card voor Amerikanen. Niet voor Europeanen. Wat we ook proberen. Ze vertelt nog wel dat ze altijd 1 dollar korting per order geeft. Dat is natuurlijk niet zo slim, want dat is dan precies het bedrag dat we van de tip afhalen. Hebben we toch onze korting binnen Na de maaltijd laten we de motor ronken. (Nou ja, spreekwoordelijk dan, want je hoort dat ding nauwelijks). We rijden naar het westen over US 2 en schieten lekker op. Na een tijdje komen we in Libby, Home of the Eagles alwaar dit weekend een oude auto show is. Onderweg komen we de ene na de andere old-timer tegen. Je waant je bijna in de jaren 50. In Libby gooien we de tank maar weer eens vol. Dat is ook een gebed zonder einde. Na Libby komt er een mooi plekje, de Kootenai Falls. Prachtige langgerekte watervallen. Je kunt alleen de watervallen bekijken, maar je kunt ook nog over een hangbrug naar de overkant. Die wiebelt natuurlijk vervaarlijk boven de afgrond, maar dat maakt het natuurlijk leuk. We wiebelen een keer heen en terug en vinden het dan welletjes. Bij de auto is nog een kiosk met lemonade en ijsjes. Smullen maar weer. We pakken de auto en rijden door Troy, Home of the Trojans. Iets verderop eindigt Montana en begint Idaho, de Potato-state. In het smalle gedeelte van deze staat, de panhandle, is het Pacific Time en dus verzetten we de klok maar weer een uurtje. Plotseling is het kwart over twee in plaats van kwart over drie. We snellen door naar het westen en komen bij de Moyie brug. Hier is een overlook waar ook een geocache ligt. Die pakken we even mee, want dan hebben we ook een cache in Idaho. Nu is het hele westen van de VS afgedekt. De overlook is wel mooi, maar er moeten wel wat boompjes gekapt worden. Als we doorrijden komen we op de kruising met US 93. We zijn nog een kilometer of 25 van de Canadese grens, maar we gaan er dit jaar niet over. Volgende keer maar weer. Wij rijden naar het zuiden, naar Sandpoint aan Lake Pendoreille. Dit is een groot stuwmeer met heel veel uitlopers naar alle kanten. Wij rijden na Sandpoint in westelijke richting en zijn helemaal toe aan een duik in het mooie water. Alleen nog een plek vinden waar we er in kunnen. Na een kilometer of 15 vinden we een strandje waar we heerlijk zwemmen. Het is 30 graden, dus dan kun je wel wat verkoeling gebruiken. Het is al zes uur als we doorrijden. Bij Newport verlaten we Idaho en komen we weer in Washington State aan. Het is hier mooi. We zijn nog nooit zo ver in Eastern Washington geweest, maar de heuvels en bossen bevallen wel. Na Newport rijden we alleen nog naar het zuiden tot we na anderhalf uur in Spokane aankomen. Daar hebben we een kamer in de Super 8 gereserveerd. We betrekken een prima kamer met grote bedden in een groot motel met binnenzwembad. Niet echt nodig, want het is warm in Washington. Het hotel zit bomvol, want ook in Spokane is een oude auto show. Rond het hotel staan Thunderbirds en ander mooi glimmend spul. We eten bij de Denny’s want die zit bijna aan het motel vast. Ik neem een lekkere T-Bone en de anderen een dikke hamburger. Smullen. De kinderen springen na het eten nog even in het zwembad en zijn daar bijna niet meer uit te krijgen. Uiteindelijk gaan we allemaal weer slapen. O nee, nog even mijn flesje leegmaken. Welterusten.