De verwachtingen waren hooggespannen, maar ze zijn helemaal uitgekomen.Vandaag hebben we Las Vegas bereikt. Maar eerst nog even het verhaal van gisteren afmaken, want met weltrusten waren we er nog niet. Na het zwemmen dook iedereen het bed in, maar eerst nog even naar de wc. Bleek dat die niet doortrok. Ik naar de balie en daar stond al een Frans gezin te onderhandelen. Blijkbaar hadden zij het probleem met de wc ook en hadden een andere kamer gekregen. Het lag dus niet alleen aan onze wc, maar ook aan die van hen. En het duurde maar even of er kwam een Engels mevrouw die ook hetzelfde probleem had, maar dan erger. Daar kwam de drek in het bad omhoog. Overigens in de kamer die wij eerst zouden hebben gehad, maar die nog niet klaar was. Ook die mevrouw wilde graag een andere kamer. Maar er waren geen andere kamers meer. Alles was vol. Alleen in de Motel 6 iets verderop waren nog kamers, maar dat waren rookkamers en die wilde niemand. Het meisje achter de balie wist het ook niet meer. De plumber wilde ook niet komen, want het probleem zat onder de grond en daar kon hij op zaterdagavond niets aan doen. Dan maar wachten op de manager die eraan zat de komen. Toen die kwam had de volgende klant zich al gemeld. Een Fransman die natuurlijk niets begreep van de situatie en van hetgeen hem aangeboden werd. Motel 6? Pipes? Sewer? Nou ja, uiteindelijk was de manager bereid om met ons naar de Motel 6 te gaan en de kamers te ruiken of het kon. Dat werd me wat teveel en omdat het aanbod gedaan werd om ons gratis te laten slapen, heb ik maar gezegd dat we het wel zouden proberen. Ik kreeg een spuitbus met een geurtje mee en een extra handdoek om onder de deur van de badkamer te doen tegen de stank. We zijn lekker gaan slapen en hebben niets geroken van de stank. De volgende ochtend was het meeste water weggetrokken. Ik ben bij de balie naar de wc gegaan, heb met in het zwembad gedoucht en we konden weg zonder te betalen. We hadden afgesproken om vroeg op te staan en weg te gaan. Dat ging echt fantastisch, want om 6.10 uur waren we wakker en kon ik naar het zwembad. De kinderen waren er ook op tijd uit. Daardoor waren we om 7 uur weg en dat is geen luxe in deze regio. Nog even naar de pomp om de banden te controleren. Uiteraard geen probleem. Wel was de spanning in al vier de banden nu 37 psi en dus behoorlijk teruggelopen door de afkoeling. De hoge temperatuur en het daardoor uitzetten van de banden zal het hele euvel wel veroorzaakt hebben. We gaan ook nog even naar de andere pomp voor koffie en broodjes en rijden dan Death Valley weer in. Na een uur gereden te hebben komen we bij Furnace Creek. Daar gaan we even naar het bezoekerscentrum om onze jaarkaart te laten zien en daarvoor een mooie kaart te krijgen. Daarna rijden we naar Zabriski Point, een interressante plek met prachtige erosiegeulen in zandsteen. Erg mooi om te zien. Daarna rijden we weer terug naar Furnace Creek en nemen de afslag naar Badwater. Onderweg rijden we langs de prachtige Artist's Drive waar prachtige kleuren in het gesteente te zien zijn, veroorzaakt door verschillende mineralen. Erg mooi. Nog iets verder komen we bij het hoogtepunt van Death Valley, Badwater. Dit is het laagste punt van de VS, 85,5 meter onder zeeniveau. Het is ook een van de heetste plekken op aarde. We lopen er over de zoutvlakte naar de plek waar het zout echt mooi wit wordt. Daar schept Anna wat in een flesje met als doel het mee te nemen naar huis. We zulen zien.
Na Badwater rijden we naar het zuiden. Het wordt steeds warmer in Death Valley. De thermometer in de auto geeft 112 graden aan. De banden houden het echter prima. We stoppen verder in deze hitte niet meer en rijden in een keer door naar Shoshone. Daar is een leuk restaurant dat de Crowbar heet. De lunch die we er aten was prima. Heerlijke burgers en blt's. Daarna weer verder. Na een kilometer of vijf even een geocache pakken. Dat hadden we beter niet kunnen doen, want ik glij uit over wat losse stenen en loop een paar lelijke schrammen aan mijn been op. Het bloed wat, maar in dit hete weer is het ook weer zo dicht. Wat ontsmettende rommel er op en klaar is het weer. Ondertussen rijden we langs Pahrump en zijn dan al bijna in Las Vegas. Dat zie je al van verre liggen. We rijden expres eerst helemaal naar het zuiden van de stad en gaan dan de beroemde Strip op. Het ene kolossale casino na het andere. Er komt geen eind aan. Het is op de Strip erg druk, dus we schieten maar nauwelijks op. Uiteindelijk komen we uit de drukte en koersen aan op de Stratosphere Tower, het hotel waar we de komende twee nachten in zitten. We rijden de parkeergarage aan de achterkant binnen en gaan met onze bagage via een loopbrug het enorme casino van het hotel binnen. Ergens aan de overkant moet je inchecken. Daar staat al een rij mensen te wachten en we sluiten aan. Als we uiteindelijk aan de beurt zijn krijgen we een nieuw gerenoveerde kamer. Die blijkt op de bovenste verdieping van het hotel te zijn. We gaan naar de speciale Select Elevator die ons naar onze verdieping brengt. Boven moeten we nog een lange gang door voordat we in de kamer zijn. Daar pakken we alles uit en komen we wat op adem. Het is in Las Vegas 113 graden, nog warmer dan in Death Valley dus.
Als we bijgekomen zijn gaan we op pad. Met de auto naar het shopping center vlakbij de grote hotels. Daar neuzen we even rond bij Abercrombie en Fitch en die blijken zowaar iets voor Thom te hebben. Leuk shirt en leuke hoodie. Daarna bewegen we ons rustig naar de overkant om eens wat casino's te bekijken. We beginnen in het zeer luxueuze Wynn. Prachtige tuinen, midden in het casino. Daarnaast is het al even mooie of misschien wel mooiere Venetian. We zien een leuke voorstelling van het carnaval van Venetie en we lopen lang het Grande Canal waar de gondels langs de terrasjes varen. Allemaal binnen en gekoeld dus. Nog snel even kijken bij de Drie Tenoren en dan weer verder, want de vulkaan bij Mirage gaat uitbarsten. Dat is leuk om te zien, samen met duizenden andere mensen. Aan de overkant blijkt Outback te zitten, het restaurant dat bekend is om zijn Blooming Onion, een gefrituurde ui. Dat nemen we als voorgerecht. Als hoofdgerecht hebben we lekkere steaks. Het is lekker maar duur.
Ondertussen zijn we natuurlijk erg moe geworden, maar we willen toch nog even naar de Bellagio fonteinen. Die bewegen en spuiten op muziek. Het blijkt nog een enorm eind lopen te zijn, maar we redden toch net op tijd de voorstelling. Daarna is het tijd om terug te lopen. Het is echt een heel eind en 's avonds is het in Las Vegas ook gewoon 37 a 38 graden. Niet echt weer om ver te lopen. Als we bij de auto zijn gaat de airco aan en rijden we naar het hotel. Parkeren, snel naar de lift en omhoog naar de 24ste. Het duurt echt niet lang voordat we gaan slapen.
Als we bijgekomen zijn gaan we op pad. Met de auto naar het shopping center vlakbij de grote hotels. Daar neuzen we even rond bij Abercrombie en Fitch en die blijken zowaar iets voor Thom te hebben. Leuk shirt en leuke hoodie. Daarna bewegen we ons rustig naar de overkant om eens wat casino's te bekijken. We beginnen in het zeer luxueuze Wynn. Prachtige tuinen, midden in het casino. Daarnaast is het al even mooie of misschien wel mooiere Venetian. We zien een leuke voorstelling van het carnaval van Venetie en we lopen lang het Grande Canal waar de gondels langs de terrasjes varen. Allemaal binnen en gekoeld dus. Nog snel even kijken bij de Drie Tenoren en dan weer verder, want de vulkaan bij Mirage gaat uitbarsten. Dat is leuk om te zien, samen met duizenden andere mensen. Aan de overkant blijkt Outback te zitten, het restaurant dat bekend is om zijn Blooming Onion, een gefrituurde ui. Dat nemen we als voorgerecht. Als hoofdgerecht hebben we lekkere steaks. Het is lekker maar duur.
Ondertussen zijn we natuurlijk erg moe geworden, maar we willen toch nog even naar de Bellagio fonteinen. Die bewegen en spuiten op muziek. Het blijkt nog een enorm eind lopen te zijn, maar we redden toch net op tijd de voorstelling. Daarna is het tijd om terug te lopen. Het is echt een heel eind en 's avonds is het in Las Vegas ook gewoon 37 a 38 graden. Niet echt weer om ver te lopen. Als we bij de auto zijn gaat de airco aan en rijden we naar het hotel. Parkeren, snel naar de lift en omhoog naar de 24ste. Het duurt echt niet lang voordat we gaan slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten