We hebben weer prettig geslapen in de Super 8 in Lindsay. Die Amerikaanse ketens doen het over het algemeen prima. Schone kamers, lekkere bedden, heerlijk rustig. Zo ook deze. Het enige was dat er allerlei bouwvakkers ook in het motel verbleven en die gingen 's morgens al om vijf uur weg om te werken. Voor de hitte uit. Maar daarna konden we weer heerlijk slapen, dankzij onze airco. Omdat we vandaag niet ver hoeven te rijden mogen we uitslapen. Maar niet te lang, want het ontbijt moet voor 9 uur genuttigd worden. We zitten er om iets over half negen. Het is geen groots ontbijt, maar het kost niks extra's, dus we klagen niet. Wafels, voorverpakte cinnamon rolls, cereal, koffie, thee. Na het ontbijt gaan de kinderen naar het zwembad, want het is al een graadje of 28.
Wij pakken ondertussen de auto in en laden de koelboxen met ijs. Als alles in de auto staat, halen we de kinderen op. Nog even de middenstand van Lindsay spekken door boodschappen te doen bij de Save Mart. We slaan nog maar even een pak met 24 flessen water in. Je weet maar nooit. Gelijk ook wat Mountain Dew, Coca Cola en AW Root Beer voor de kinderen. Daarna nog even naar de overkant voor benzine, want onze Santa Fe kan er wat van. Een dikke 500 kilometer op een volle tank van 20 gallon. 1 op 7 zo ongeveer. Maar goed dat de benzine hier zo goedkoop is. Oh nee, dat was vroeger. Het is hier inmiddels ook behoorlijk aan de prijs. In juli nog een stijging van 17 cent op een gallon. Nou ja, het rijdt allemaal wel lekker. We gaan vandaag de airco maar eens goed testen. Vanuit Lindsay rijden we direct het agrarische land weer in. Heel veel fruitbomen, maar ook veel koeien en, net als in Oudemolen, paarden. Er wordt zelfs in hooi en stro gehandeld. Na een kilometer of 15 hebben we het boerenland wel gehad en begint het landschap heuvelachtiger te worden. Het is het begin van een enorme klim naar de Sierra Nevada. Daar moeten we overheen om in de woestijn te komen. Het duurt een dikke twee uur en heel veel haarspeldbochten voordat we boven zijn. Daarna zakken we heel rustig en zonder veel bochten weer naar beneden. Na een tijdje komen we bij de Kern rivier. Op internet had ik al gezien dat daar veel mogelijkheden om te zwemmen zijn. En daar hebben we wel behoefte aan, want het is erg warm. Het loopt tegen de 38 graden en het zonnetje schijnt er lekker op los. We vinden een mooi plekje in de schaduw en laden al onze lekker etenswaren uit. Eerst even de rivier in om af te koelen.
Na de eerste zwempartij eten we onze lunch met broodjes ham, cream cheese en een bak met rauwkost en dip. Heerlijk maar weer. Veel drinken, dus de flesjes water, blikjes cola en mountain dew worden geledigd.
Daarna snel weer zwemmen om af te koelen. Als we anderhalf uur gezwommen en gegeten hebben pakken we de auto weer. We rijden verder langs de rivier waar het steeds drukker wordt met badderaars. Na een tijd komen we in Kernville, een soort centrum van activiteit rond de rivier. Daar halen we koffie bij de Big Blue Bear. Daarna is het rijden geblazen naar Ridgecrest. Een rare plaats, want het ligt pal ten zuiden van de China Lake Naval Test Range, een militaire basis waarvan je alleen maar kunt gokken wat er allemaal gebeurt. Het ding is ook vele tientallen kilometers lang en breed. Verboden terrein allemaal. Het ligt ook in het westen van de Mojave Desert.
En dat zullen we weten ook, want onze temperatuurmeter in de auto geeft op een gegeven moment accuraat aan dat het 41 graden is. En dat is tot nu toe het warmst dat we hebben meegemaakt. (Morgen wordt het nog warmer). Gelukkig hebben we een prima auto. De airco en de motor geven geen kick bij deze temperaturen.
Voordat we Ridgecrest in rijden pakken we nog even een geocache mee. Daarna rijden we naar ons motel, de Carriage Inn. Dat blijkt weer een schot in de roos. Prima kamer, super zwembad, gratis ontbijt en dat alles voor een prikkie.
Lang leve internet waar je dat allemaal uit kunt zoeken. Direct nadat we aangekomen zijn liggen we al weer in het zwembad om af te koelen. Het is echt warm in Ridgecrest. Precies 40 graden. Gelukkig is het ook superdroog, dus de warmte is prima te doen als je je niet al teveel inspant.
Na het zwemmen kom ik er achter dat er bij het motel twee geocaches liggen (rond Ridgecrest liggen er duizenden, er zijn hier blijkbaar wat mensen die zich enorm vervelen). Die moeten natuurlijk eerst opgezocht worden. Anna weet beide te vinden en is dus weer super tevreden. Dan is het tijd voor de maaltijd. Dit keer kiezen we voor Denny's. Onze vorige ervaringen met deze keten waren wisselend. Maar dit keer bevalt het prima. Het ziet er prima uit en smaakt ook nog goed. En ze hebben geleerd dat je het niet uit de kwantiteit maar uit de kwaliteit moet halen. De porties zijn alleszins redelijk. Je krijgt nog wel onbeperkt refills op de cola en andere drankjes, maar we moeten nu eenmaal veel drinken vanwege het weer. Dat doen we dan maar. Als het eten gedaan is, rijden we terug naar het motel. Heel ver weg zien we en enorm onweer. We gaan nog even naar een braakliggend stuk land om en goed uitzicht te hebben. Het gaat enorm tekeer. Op de computer kijk ik waar het is en het blijkt zich precies boven Death Valley af te spelen. En laten we daar morgen nu naar toe gaan. Het zal toch niet geregend hebben in de woestijn? We zullen zien. De temperaturen zien er goed uit. Er worden temperaturen van rond de 40 graden voorspeld en die kunnen we aan. Het wordt een rustig dagje met veel airco. Maar nu eerst slapen in een lekker bedje en de airco op zacht. Het gaat vannacht afkoelen naar 25 graden. Welterusten.
Nog even een update: we hebben net buiten zitten kijken naar het naderende onweer. Inmiddels hangt het boven ons. Nooit regent het in de woestijn, behalve als wij er zijn. Grote dikke druppels, die net zo snel weer opdrogen als ze gevallen zijn. Nu gaan we echt slapen. Actuele temperatuur om kwart voor elf: 27 graden.






Geen opmerkingen:
Een reactie posten