Vietnam 2016 Zaterdag naar Hue

Vandaag weer een reisdag, maar voor het zo ver is eerst nog wat zaken in Hoi An. We vertrekken om 11 uur met een auto die we gisteren besteld hebben bij ons hote. Het heet eigenlijk Homestay, wat zoiets is als een bed and breakfast. Je overnacht bij mensen thuis, maar die hebben het zo luxueus uitgebreid dat het meer weg heeft van een hotel. En ze regelen alles voor je. Als je een fiets nodig hebt dan staat die er, brommer idem dito. Als je tickets voor een voorstelling nodig hebt, je hoeft maar een kik te geven. Excursies in of buiten de omgeving te en ze regelen het voor je. Toen is dus meldde dat ik rugklachten had, organiseerden ze per omgaande een masseuse. En nog een verrekte goeie ook. Daar verbleekt elke fysiotherapeut in Nederland onmiddellijk bij. Dus die hadden we voor na het ontbijt vandaag nog een keer besteld. En weer werden mijn ruggegraat en ik uitgebreid behandeld. En met succes. Ik loop weer als een kievit. Dus na de behandeling hadden we nog een uurtje voordat onze chauffeur ons kwam halen. Een mooie gelegenheid om nog even het stadje in te lopen. Vlakbij ontdekten we nog een oud Chinees huis dat te bezichtigen was. Leuk om te zien en ook leuk om in rondgeleid te worden. Uiteindelijk toch nog een jade ring gekocht, want daar ging het natuurlijk om. Daarna snel naar het hotel terug en de koffers opgehaald op de kamer. De auto is er al. Die brengt ons in drie kwartier naar het station van Da Nang waar we de trein zullen nemen naar Hue. We zijn mooi op tijd op het station waar de wachtkamer al aardig vol zit. Er blijkt ook een trein de andere kant op te gaan en die komt eerst met een uur vertraging binnen. De onze moet daar op wachten dus die is ook een half uur te laat. Om de reis te doorstaan haal ik in twee gelegenheden eten. Eerst in de hal nootjes en chip en Mountain Dew (Anna, de echte!) en daarna buiten nog twee Banh Mi (stokbrood met varkensvlees en sla). Dat nemen we mee op de trein. Als die uiteindelijk binnenloopt stroom te hal leeg richting de trein. Wij hebben soft seat en air conditioning en moeten dus naar wagon 1. We hebben gereserveerde plekken maar daar zitten al mensen. Die jagen we eerst beleefd maar volhardend weg (ze hebben iets van kippen neergezet op de plek waar ik mijn voeten moet parkeren, dus ik ben zeer volhoudend in mijn bewering dat die kippen weg moeten). Dat  doen ze dus en zelfs een van beide heren kiest helemaal het hazepad en gaat elders in de trein zitten. Als de trein vertrekt hobbelen we door Da Nang. In Nederland suis je tegenwoordig in stilte over het spoorwegnet, maar in Vietnam rammel je er nog lekker op los. Af een toe een knal als er voor weer te hard geremd wordt en alle wagons daarachter zachtjes maar doordringend op elkaar knallen. En kraken en knarsen in elke bocht tussen Da Nang en Hue. Maar we komen er. Over wat bekend staat als een van de mooiste treintrajecten ter wereld (en daar hoort deze zeker bij zei hij die van Zermatt naar St. Moritz en van daar weer richting Bernina getreind is en ook nog door de Mojave Desert en de Rocky Mountains gespoord heeft). Prachtige vergezichten door een jungle achtige omgeving die overgaat in verlaten stranden. Je waant je hier Robinson Crusoe vanuit de trein. Af en toe komt de treincatering langs. De ene heeft bier en frisdrank en de andere heeft pannen met Pho (noodle soep),gekookte maiskolven en iets met rijst. Het is vast erg lekker, maar wij houden het op nootjes, chips en banh mi. Na drie uur treinen komen we in Hue aan. Bij de uitgang van het station worden we opgewacht door een horde taxichauffeurs. We krijgen er eentje toegewezen en al snel gaan we door het verkeer richting Hue. Deze chauffeur is er eentje van het soort dat toeristen probeert te belazeren. In plaats van de directe weg naar het hotel neemt ie een omweg. Niet heel erg, tot het moment dat hij het echt te bont maakt en ik ingrijp. Ik had hier over gelezen op internet. Je kunt dit voorkomen door een app als Map Me te downloaden. Deze laadt offline Opensource Map kaarten die je vervolgens kunt bekijken, ook als je geen internet hebt. De pijl geeft aan waar je bent. Op het moment dat de chauffeur de verkeerde kant op probeerde te gaan, greep ik in door hem boos te vertellen dat het hotel de andere kant op was. Van schrik draaide hij direct om en bracht ons drie minuten later bij het hotel., Dat was dus geen fooi. Jammer dan. Wij stonden met onze bagage voor het Cherish Hue Hotel. Het inchecken was een feest. Je meld je bij de balie. Die houden je bagage en je paspoort voor het maken van kopieen en ondertussen wordt je zelf naar de tiende verdieping gebracht voor een welkomstdrankje met uitzicht over Hue. Prachtig. Als we ons drankje op hebben gaan we naar de kamer. Daar blijkt dat het prima de luxe is. Ruime kamer, tv, koelkast, eigen laptop, super badkamer. Gratis fruit en drinkwaterflesjes. Goed geregeld allemaal. We kleden ons snel om en gaan naar het zwembad voor een verfrissende duik. Dat doet je goed. Na het zwemmen dineren bij Nina's Cafe. Aangeprezen door Tripadvisor, maar het viel een tikje tegen. Eten was lekker, maar niet uitgesproken goed. Morgen maar een iets minder toeristische tent. Na het eten nog even door de winkelstaten gebanjerd en daarna terug naar het hotel. We zijn moe en gaan snel slapen. Morgen weer vroeg op. Weltrusten.