Inmiddels zijn we zo’n 8 uur verder en zitten we boven de
Golf van Bengalen. Nog 2 uur tot aan Kuala Lumpur. We hebben gegeten. De keuze
was niet verrassend: kip of pasta. We hebben allebei de kip genomen. Die was
niet bijzonder. Het toetje wel. We krijgen sowieso nooit een toetje, dus deze
profiterol smaakte dubbel lekker. Na het toetje nog wat filmpjes kijken, maar
ik ben nooit verder gekomen dan de eerste 15 minuten. Rond middernacht een
eerste poging om te slapen. Dat lukte niet erg. Om een uur of 2 geef ik het op
en ga in het gangpad staan. Even wat anders dan zitten. Als ik een uurtje
gestaan heb en wat heen en weer gewiebeld toch maar weer zitten en proberen te
slapen. Ondertussen komen de stewardessen telkens rond met water voor wie
wakker is. Het lukt me wonder boven wonder wat te slapen, want ik word om kwart
voor zes (Ned. tijd) pas weer wakker. Normaal gesproken zijn we tegenwoordig
ook wel om zes uur wakker, want dan gaat Anna’s wekker af. Tijd om op te staan
dan maar. Overigens is het in Kuala Lumpur nu net na de middag. En
waarschijnlijk bloedheet.
Er komt nog geen ontbijt, maar dat zal ook niet lang
meer duren, denk ik. Na het eerste slaapje was er even een dipje, maar nu gaat
het eigenlijk weer prima. We wachten op het ontbijtje. Omeletje?Het ontbijt arriveert inderdaad met nog een uur vliegen te gaan. Er zit ook zowaar een omelet bij. Prima te eten. Vers fruit, koffie. Wat wil je nog meer. Na het ontbijt beginnen de voorbereidingen voor de landing. Het duurt niet al te lang. We zijn ook redelijk snel het vliegtuig uit en staan dan plotseling op een voor ons vreemd vliegveld. Het is even zoeke, maar uiteindelijk komen we met wat navragen bij de Immigratie. Lange rijen om een stempeltje te halen. Dat gaat nog niet echt snel. In tegenstelling tot het gratis internet dat prima werkt. Whatsapp bellen met broer en zoon gaat hier super. Na een klein halfuurtje in de rij zijn we door de douane en zijn we echt in Maleisie. Alles is nog air conditioned, maar als we naar buiten lopen is het plots een stuk warmer. Toch valt het mee. 32 graden met een niet al te hoge luchtvochtigheid. Dat zal in Vietnam anders zijn. We wandelen door wat gangen naar het Sama Sama hotel waar we naar het zwembad vragen. Dat wordt ons gewezen, we krijgen er twee handdoeken pp en kleden ons om. We gaan naar buiten en plonzen het bad in. De verkoeling en verfrissing zijn heerlijk. We installeren ons op de ligbedden en nemen af en toe een duik. Ook een heerlijke bak koffie om wakker te blijven. Over een half uur vertrekken we weer naar het vliegveld, want we hebben geen idee hoe snel we weer binnen zijn en willen ook nog wel een hamburgertje eten. Nu nog even het water in.
Ha Christien en Paul,
BeantwoordenVerwijderenWat leuk om jullie verhaal te lezen! Ik ga jullie volgen. Veel plezier!
Groet,
Inge