Het valt niet mee om een bericht vanuit de Zuidchinese Zee op het internet te krijgen. Er is wel wifi aan boord, maar dat niet zeggen dat je ook verbonden bent met de rest van de wereld. Toch is het gelukt om een verhaal van gisteren te posten.
Vandaag weer vroeg op. Om half zeven tai chi op het zonnedek. Chris staat op en gaat er heen. Ik heb gisteravond genoeg tai chi gehad aan de bar. Ik draai me nog een kwartiertje om maar moet dan ook in de benen voor het ontbijt. Dat is wat karig, maar de gebakken eieren zijn prima. En wie heeft er andere jam nodig als er ook aardbeienjam is? De koffie is in ieder geval lekker, maar dat moet ook wel in het land dat de tweede koffieproducent ter wereld is. Na het ontbijt gaan we met de kleine boot naar een eiland waar een grot is. De Amazing Cave. Het is er vooral amazing warm om 9 uur 's ochtends. Ik zweet mijn weg over de 700 treden die door de grot voeren. Samen met een miljoen andere toeristen. Blijkbaar komen er 3000 per dag, maar waarom moeten die allemaal tegelijk die grot in? Na de grot weer terug naar de boot. Douchen en kamer ontruimen. Daarna terugvaren naar de haven. Onderweg leren we nog loempias maken. Als we weer in de haven zijn wordt er een enorme lunch geserveerd. Met onze eigen loempias natuurlijk. Het is weer heerlijk.
Na het eten wordt de drankrekening opgemaakt en moeten we een vietnamees maandsalaris neertellen voor de cocktailtjes en de biertjes.
Daarna van boord en nog even wachten tot onze bus is gearriveerd. Die komt niet veel later. We rijden terug naar Hanoi. Onderweg nog even een stop om de chauffeur nog wat rust te gunnen en om ons nog wat souveniers te verkopen. Daarvan straks verslag.
Na het eten wordt de drankrekening opgemaakt en moeten we een vietnamees maandsalaris neertellen voor de cocktailtjes en de biertjes.
Daarna van boord en nog even wachten tot onze bus is gearriveerd. Die komt niet veel later. We rijden terug naar Hanoi. Onderweg nog even een stop om de chauffeur nog wat rust te gunnen en om ons nog wat souveniers te verkopen. Daarvan straks verslag.
De stop was super kort. Even toilet, een kop koffie en hopla, daar gaan we weer. De weg is vreselijks slecht. Het rammelt voortdurend. Na een lange tocht komen we eindelijk bij Ha Noi aan. De chauffeur weet kennelijk hoe je tolpoortjes moet omzeilen, dus via wat omwegen komen we uiteindelijk precies op tijd bij het hotel aan. We hebben het dubbele voor dit hotel betaald van wt we voor de andere hotels hebben neergeteld en dat zullen we weten. We hebben geluk, want we krijgen niet alleen een mooie kamer. We hebben zelfs de mooiste kamer. Een penthouse met een erorme badkamer, zitkamer, slaapkamer, twee wc's (ieder een eigen wc, wat een luxe) en een groot balkon met uitzicht op de stad en Hoam Kiem meer en dat voor 59 euro inclusief ontbijt. Daar heb je bij ons de Formule 1 nog niet eens voor. Jammer genoeg voor maar een nacht. Morgen weer in een goedkoopje in Ho Chi Minh stad. Maar nu genieten we er nog even van. Eerst naar het zwembad op het dak. Ook hier hangend over de rand van het bad een prachtig uitzicht op Hanoi. Als we uitgezommen zijn is het tijd voor de stad. We gaan eerst naar de St. Joseph Kathedraal hier vlakbij. . Die gaat om 19.30 uur dicht, maar nu om 19 uur heeft de Vietnamese koster er ook geen zin meer in. Hij sluit de tent. Wij dus naar Marylene, een eethuisje aan het plein voor de kerk. We zitten heerlijik in een briesje op het balkon en bestellen Vietnamese lekkernijen. Nog een lekker Hanoi biertje erbij en we kunnen weer even vooruit. Hierna brengen we een bezoek aan Bierstraat. Hier zitten Vietnamezen en buitenlanders voor maar 1 doel. Bierdrinken. Het is een drukte van belang en een enorme herrie. Wij hebben al gegeten en lopen door. Dan maar op zoek naar een koffer. De eerste paar winkels willen teveel geld voor de koffer. De derde is bereid er 1/3 af te doen. Dat is zo ongeveer wat je af moet dingen en dan betaal je nog veel teveel. Maar dan is tenminste iedereen blij. We hebben overigens een koffer nodig, omdat we veel te veel spullen hebben gekocht. Onze andere koffers zitten vol.
Met onze nieuwe aanwinst wandelen we huiswaarts. Onderweg nog even een egg coffee aangeschaft, koffie met een rauw ei er in. Het smaakt heerlijk en dat kan niet alleen van dat ei komen. Er is ook nog wat liquer toegevoegd. Kan niet anders. Met eikoffie en koffer in de hand terug naar het hotel. Daar nog bedenken hoe we morgen in zullen pakken en dan lekker slapen. Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten