Na het ontbijt worden we weer door Fong en chauffeur opgehaald. Vandaag gaat de reis naar de Mekongdelta. Dit gedoe met gidsen is helemaal ons ding niet, maar het is best wel makkelijk als alles voor je geregeld is e je zelf niet meer na hoeft te denken. En bij zo'n privetour voel je je ook geen kuddedier. Met onze Toyota rijden we makkelijk de stad uit en al snel komen we in de rijstvelden van de delta. Her en der werken mensen in de velden. We zien een eendenhoedster die met haar dieren door het water waad. Overal in de velden staan tombes waar voorouders in bewaard blijven. Fong zegt dat ze zo altijd dichtbij zijn. Je komt er dagelijks. Ze liggen ook nog eens in het midden omdat dat volgens Feng Shui zo hoort. Na een uur stoppen we bij een reststop. Laatste schone wc voor de Delta. Een klein half uurtje verder zijn we in My Tho. Een mooie stad aan de Mekong rivier. Hier pakken we een boot die ons naar wat eilanden brengt. Leuk klein bootje, uiteraard weer voor onszelf. De eerste stop is bij een bijenhouderij. Hier krijgen we thee met honing, gefrituurde banaan en sesamkoekjes. Het is heerlijk. Daarna bekijken we bloemen en vruchtenbomen en krijgen we een python omgehangen. Lekker toeristisch, maar wel bij een familie thuis. Niet zo heel erg dus. Hierna met de boot naar de overkant voor de coconut factory. Hier maken ze snoep en drank van kokosnoot. Fong legt het proces uit en we mogen proeven. Eerst de snoep en daarna de drank. Het is allebei lekker. Als klap op de vuurpijl krijgen we slangenwijn. Sterke drank uit en pot helemaal vol slangen. Er wordt telkens nieuwe drank toegevoegd om de slangen goed te houden. We kopen wat snoep, geen drank. We lopen nog een rondje door de tuin en gaan dan met een paard en wagen een stukje door het dorp. Kitscherig, maar wel leuk. Aan het einde van de paardenrit kringen we weer thee met fruit en Vietnamees gezang. Het is wel uit te houden. Het fruit is lekker. Vanaf de thee stappen we in een bootje dat tussen de palmen doorvaart. Erg leuk en kort. Van daar weer met de boot naar een ander restaurant. Een hele batterij aan Vietnamese gerechten. Erg lekker allemaal. Zeer veel smaken en niet heet. Hoogtepunt is de olifantenoren vis. Heerlijk.
Na de lunch fietsen we een stukkie op krakkemikkige fietsen. Volgens Fong was het wel 40 minuten, maar dat kwam ook doordat we het zadel van Chris haar fiets probeerden te fixen. Na het fietsen terug naar de boot die ons in een half uur terug bij de auto brengt. Met de auto rijden we naar een boeddhistische tempel waar een paar gigantische beelden staan. Mooi om te zien. We krijgen van Fong nog een koffie en gaan dan terug naar de auto. Die wil niet starten en dus duwen we hem aan. Dat lukt en we beginnen aan de terugreis naar het hotel. Daar nemen we afscheid van Fong en de chauffeur. Ons Tiger Tours avontuur zit er op. Nu begint de rest van de reis.
Nadat we het zweet van onze rug hebben gedoucht wandelen we weer de stad in. Het is nog steeds droog en warm. We zoeken een simcard voor de telefoon. Mobiel bellen en mobiel internet zijn in Vietnam erg goedkoop, dus we zoeken een kaart om te kunnen internetten. Handig als je onderweg Google Maps wilt raadplegen of dingen wilt vertalen uit het Vietnamees of een goed restaurant wilt zoeken of een leuke foto naar huis wilt whatsappen en nog een paar andere dingen. Nou is er van alles een stuk of duizend in Saigon, dus ook van simcard handelaren. Het is de kunst om datgene te krijgen dat je hebben wilt. Ik koop uiteindelijk een Mobifone kaart met 800000 Mb data voor 5 euro. Dat is ongetwijfeld veel te duur, maar ach, wat geeft het. Hopelijk gaat ie nog twee weken mee. Als ie op is kunnen we hem opwaarderen voor 7000 Dong per dag (28 cent). Geen idee hoe dat moet. Maar we kunnen altijd voor 5 euro een nieuwe kaart kopen. Als de boel is opgestart blijkt hij zonder problemen te werken. Mooi dus. Hierna gaan we op zoek naar een fotozaak, want we maken zoveel foto's met onze nieuwe camera dat de batterij na een halve dag leeg is. Er moet dus een nieuwe batterij bij. We lopen de stad door en kijken bij oude winkels en nieuwe winkelcentra, maar nergens een zaak waar ze camera's verkopen. Dan morgen op het vliegveld maar kijken. Daarna lopen we richting onze volgende afspraak. Ik heb om 8 uur gereserveerd bij Noir, Dining in the Dark. Dat staat bij Tripadvisor genoteerd als beste restaurant van Saigon. We zijn nog iets te vroeg en dus nemen we nog wat te drinken en een klein snackje bij een Franse patisserie. De Fransen zijn hier de baas geweest en hebben ook een paar goede dingen gebracht. Als het tijd is lopen we naar het restaurant. Dat zit achteraf in een steegje. Ik heb een reservering gemaakt bij Germ Doornbos, die de eigenaar van dit restaurant is. Hij komt uit Assen en is via de hotelschool en een Vietnamese partner in Saigon terecht gekomen. Daar is hij een restaurant begonnen waar je in het donker eet en waar je ook door blinden bediend wordt. Hijzelf heeft ook op Quintus gezeten in de tijd dat ik daar begonnen ben. Hij kan zich niet herinneren dat hij les van mij heeft gehad, maar zijn jongere broer Jan Willem heeft geschiedenis van mij gehad. Erg leuk. Voordat de maaltijd begint doen we eerst een spelletje met een blinddoek en vormpjes die je in uitsparingen moet doen. Geblinddoekt valt dat niet mee. Daarna worden we naar het restaurant gebracht door Ngia die blind is. We maken een treintje met handen op de schouders en schuifelen een volledig donkere ruimte in. Hij weet vlekkeloos de weg te vinden. en zet ons op onze plek. We krijgen drie gangen die telkens uit vier gerechten bestaan. We moeten de bakjes op volgorde leeg eten. Ondertussen proberen we te bedenken Wat we eten. We denken er verschillende keren anders over. Blijkbaar is het belangrijk om te zien wat je eet. Toch proeven we telkens heerlijke gerechten. Ondertussen is het bijzonder om in zo'n omgeving te eten. Je kunt van alles uithalen. Het is lastig om met bestek te eten in het donker, maar als niemand je ziet kun je ook best met je vingers eten. Niemand die je ziet. Als we alles op hebben mogen we weer naar buiten. Daar worden we ontvangen door Germ die ons vertelt wat we gegeten hebben. Daarna praten we nog een hele tijd over zijn concept, zijn tijd in Assen en hoe hij in Saigon terecht is gekomen. Het is erg gezellig. Uiteindelijk is het tijd om te vertrekken. We maken nog een foto voor de schoolkrant en betalen te rekening. Daar is de wijn en de koffie afgehaald, die krijgen we gratis. Dat is aardig. Daarna nog even met de taxi naar het hotel en inpakken. Morgenochtend gaan we naar Da Nang en dan naar Hoi An. We horen berichten van grote overstromingen in het midden van Vietnam. We gaan kijken hoe het er in Hoi An aan toe is. De ergste overstromingsgebieden zijn noordelijker. Verder is er een grote typhoon onderweg naar de Filipijnen. Het is nog onduidelijk hoe het pad daarna zal zijn, maar daar kunnen we ook nog last van krijgen. Leuk hoor die regentijd. Maken we dat ook eens mee. Ik kan overigens iedereen aanraden om in de regentijd naar Vietnam te gaan. De temperaturen zijn dan aanmerkelijk beter dan in april, mei of juni. Alleen even uitkijken dat je niet in het pad van een typhoon terecht komt.
Morgen dus naar het vliegveld. Dat wordt weer leuk.
Na de lunch fietsen we een stukkie op krakkemikkige fietsen. Volgens Fong was het wel 40 minuten, maar dat kwam ook doordat we het zadel van Chris haar fiets probeerden te fixen. Na het fietsen terug naar de boot die ons in een half uur terug bij de auto brengt. Met de auto rijden we naar een boeddhistische tempel waar een paar gigantische beelden staan. Mooi om te zien. We krijgen van Fong nog een koffie en gaan dan terug naar de auto. Die wil niet starten en dus duwen we hem aan. Dat lukt en we beginnen aan de terugreis naar het hotel. Daar nemen we afscheid van Fong en de chauffeur. Ons Tiger Tours avontuur zit er op. Nu begint de rest van de reis.
Nadat we het zweet van onze rug hebben gedoucht wandelen we weer de stad in. Het is nog steeds droog en warm. We zoeken een simcard voor de telefoon. Mobiel bellen en mobiel internet zijn in Vietnam erg goedkoop, dus we zoeken een kaart om te kunnen internetten. Handig als je onderweg Google Maps wilt raadplegen of dingen wilt vertalen uit het Vietnamees of een goed restaurant wilt zoeken of een leuke foto naar huis wilt whatsappen en nog een paar andere dingen. Nou is er van alles een stuk of duizend in Saigon, dus ook van simcard handelaren. Het is de kunst om datgene te krijgen dat je hebben wilt. Ik koop uiteindelijk een Mobifone kaart met 800000 Mb data voor 5 euro. Dat is ongetwijfeld veel te duur, maar ach, wat geeft het. Hopelijk gaat ie nog twee weken mee. Als ie op is kunnen we hem opwaarderen voor 7000 Dong per dag (28 cent). Geen idee hoe dat moet. Maar we kunnen altijd voor 5 euro een nieuwe kaart kopen. Als de boel is opgestart blijkt hij zonder problemen te werken. Mooi dus. Hierna gaan we op zoek naar een fotozaak, want we maken zoveel foto's met onze nieuwe camera dat de batterij na een halve dag leeg is. Er moet dus een nieuwe batterij bij. We lopen de stad door en kijken bij oude winkels en nieuwe winkelcentra, maar nergens een zaak waar ze camera's verkopen. Dan morgen op het vliegveld maar kijken. Daarna lopen we richting onze volgende afspraak. Ik heb om 8 uur gereserveerd bij Noir, Dining in the Dark. Dat staat bij Tripadvisor genoteerd als beste restaurant van Saigon. We zijn nog iets te vroeg en dus nemen we nog wat te drinken en een klein snackje bij een Franse patisserie. De Fransen zijn hier de baas geweest en hebben ook een paar goede dingen gebracht. Als het tijd is lopen we naar het restaurant. Dat zit achteraf in een steegje. Ik heb een reservering gemaakt bij Germ Doornbos, die de eigenaar van dit restaurant is. Hij komt uit Assen en is via de hotelschool en een Vietnamese partner in Saigon terecht gekomen. Daar is hij een restaurant begonnen waar je in het donker eet en waar je ook door blinden bediend wordt. Hijzelf heeft ook op Quintus gezeten in de tijd dat ik daar begonnen ben. Hij kan zich niet herinneren dat hij les van mij heeft gehad, maar zijn jongere broer Jan Willem heeft geschiedenis van mij gehad. Erg leuk. Voordat de maaltijd begint doen we eerst een spelletje met een blinddoek en vormpjes die je in uitsparingen moet doen. Geblinddoekt valt dat niet mee. Daarna worden we naar het restaurant gebracht door Ngia die blind is. We maken een treintje met handen op de schouders en schuifelen een volledig donkere ruimte in. Hij weet vlekkeloos de weg te vinden. en zet ons op onze plek. We krijgen drie gangen die telkens uit vier gerechten bestaan. We moeten de bakjes op volgorde leeg eten. Ondertussen proberen we te bedenken Wat we eten. We denken er verschillende keren anders over. Blijkbaar is het belangrijk om te zien wat je eet. Toch proeven we telkens heerlijke gerechten. Ondertussen is het bijzonder om in zo'n omgeving te eten. Je kunt van alles uithalen. Het is lastig om met bestek te eten in het donker, maar als niemand je ziet kun je ook best met je vingers eten. Niemand die je ziet. Als we alles op hebben mogen we weer naar buiten. Daar worden we ontvangen door Germ die ons vertelt wat we gegeten hebben. Daarna praten we nog een hele tijd over zijn concept, zijn tijd in Assen en hoe hij in Saigon terecht is gekomen. Het is erg gezellig. Uiteindelijk is het tijd om te vertrekken. We maken nog een foto voor de schoolkrant en betalen te rekening. Daar is de wijn en de koffie afgehaald, die krijgen we gratis. Dat is aardig. Daarna nog even met de taxi naar het hotel en inpakken. Morgenochtend gaan we naar Da Nang en dan naar Hoi An. We horen berichten van grote overstromingen in het midden van Vietnam. We gaan kijken hoe het er in Hoi An aan toe is. De ergste overstromingsgebieden zijn noordelijker. Verder is er een grote typhoon onderweg naar de Filipijnen. Het is nog onduidelijk hoe het pad daarna zal zijn, maar daar kunnen we ook nog last van krijgen. Leuk hoor die regentijd. Maken we dat ook eens mee. Ik kan overigens iedereen aanraden om in de regentijd naar Vietnam te gaan. De temperaturen zijn dan aanmerkelijk beter dan in april, mei of juni. Alleen even uitkijken dat je niet in het pad van een typhoon terecht komt.
Morgen dus naar het vliegveld. Dat wordt weer leuk.
Slangetje tillen aan de Mekong.
Bootje varen over de Mekong
Lunch met olifant-oor-vis.
Fietsen door de Mekong op een krakkemikkige fiets zonder zadel.
Schepen op de Mekong
Een hele grote boeddha.
Ha Paul en Christien,
BeantwoordenVerwijderenWat sta je lekker ontspannen op de foto met slang Christien!!
Gr. Inge