We wandelen de markt uit en begeven ons in de smalle straatjes van de oude stad. Erg leuk allemaal. Eerste doel is koffie, maar voor dat we dat vinden kopen we eerst nog een nieuwe portemonnee, en wat dingen voor thuis. Daarna een lekker bakkie bij Pier 59. Ziet er uit dat het hier elke avond feest is. Maar de koffie is lekker. Nog een kokosnootkoffieijsbekerding erbij en we kunnen weer verder. We werken onze weg terug door deze gekke stad richting hotel. We hebben een auto naar het vliegveld besteld voor 13.30 uur en mogen langer in onze kamer blijven. We zijn even na de middag weer terug op de kamer. Nog mooi gelegenheid om even in het zwembad te springen. Daarna nog even douchen en dan wachten tot het tijd is om te vertrekken. Ondertussen nog een mail van Vietnam Airlines dat het vliegtuig 20 minuten vertraagd is. Ik neem er alvast een voorschot op dat dat langer gaat worden. We zien wel hoe laat we in Ho Chi Minh stad aankomen. We hebben daar niet veel meer te doen. Alleen nog naar het hotel zien te komen. Tot later maar weer.
Om 13 uur verlaten we onze paradijslijke suite in het Golden
Lotus Luxery hotel. De luxe is nog niet helemaal over, want we worden opgehaald
met een busje. Voor de prijs die je voor een taxi ook betaalt hebben we een
groot vervoermiddel gekregen. Ik had iets gevraagd met een hoge instap, omdat
ik in de auto naar Da Nang met mijn hoofd tegen het dak zat. Dat hebben ze weer
prima geregeld. We proberen nog vier Australiers mee te laten liften, maar dat
lukt niet. Dit busje is echt maar voor ons tweeën. We rammelen eerst weer een stuk door Hanoi,
maar na een tijdje komen we op de snelweg en dan zijn we zo op het vliegveld.
Het is een groot vliegveld met in verhouding weinig passagiers. Dus lekker
rustig allemaal. We checken in en leveren onze bagage in. Daarna snel naar de
wc en even wat eten bij de Burger King. Ook daar zit geen kip, want voor de
Vienamees is dat niet te betalen. Zeker niet als ze ook al een vliegticket
hebben gekocht. En dus zitten we er met nog een paar niet-Aziaten. De Whopper
smaakt als thuis en als we die op hebben gaan we shoppen. Dat betekent in
Vietnam naar veel etenswaren kijken waarvan je niet weet wat het is. Maar
gewoon kopen en proeven is het devies. Soms is het best lekker. Als we
uitgeshopt zijn zakken we neer op de stoelen bij de gate. Daar zijn ook
massagestoelen. Ik laat voor 80 cent mijn rug eens even goed kraken. Ze voelt
hoe de stoel zijn werk doet op mijn ruggegraat. Na 8 minuten is het weer
voorbij. Om 16.15 uur begint het boarden. We zijn iets te laat, maar de rij met
mensen is snel aan boord. Het is een Boeing 787 Dreamliner, het enige Boeing vliegtuig
dat nog dienst doen waar ik nog niet in gezeten had. Nu dus de hele serie 727, 737,
747, 757, 767, 777 en 787 compleet. Wachten tot er weer een nieuwe uitkomt. We
stijgen veel te laat op, maar dat was via de email al aangekondigd. De eerste
20 minuten van de vlucht is het nog licht en kunnen we door de smog naar
beneden kijken. Daarna wolken en even later duisternis. In Ho Chi Minh stad
regent het, dus ook daar valt niet veel te zien. In het vliegtuig krijgen we
een broodje met Vietnamese vleeswaren, appel en iets van selleriesalade, maar
dan anders. Het is goed te eten. Daarna wachten tot we weer gaan landen. Even
kijken hoe het weer is. Of we naar het hotel kunnen lopen of dat we toch een
taxi nemen.
Het werd dus toch de taxi. Tijdens de landing bleek al dat
het behoorlijk regende. Het is er rond 17 uur ook de tijd voor. Dus nadat we
onze bagage van de band hebben gehaald lopen we naar de taxiplaats voor de
aankomsthal. De chauffeur is niet blij als ik hem het adres laat zien. We
moeten naar het airport hotel en dat is maar 500 meter van de taxistandplaats
verwijderd. Maar in dit weer is er geen keus. Hij brengt ons netjes voor de
deur zonder extra omweg. We checken in en blijken een kamer te hebben geboekt
zonder raam. Dat is iets te veel van het goede en dus ga ik weer naar beneden.
Het hotel blijkt volgeboekt te zijn, maar gelukkig is er nog een kamer met een
klein raam beschikbaar. Waarschijnlijk krijgt iemand anders nu gewoon onze
kamer. Wij zijn in ieder geval happy. Het is niet zo’n mooie kamer als in
Hanoi, maar dat kan ook moeilijk. Deze kost ook maar de helft. We pakken alvast
onze koffers voor morgen en gaan dan de buurt in. Op de hoek is een groot
winkelcentrum met vooral verkeerde en dure winkels. Nike, Levi’s, Adidas, dat
is niet wat we zoeken. Er is wel een kleine supermarkt, dus we kopen lekkere
dingen voor thuis. Bovenin het centrum is een food court. We kiezen wat lekkers
en peuzelen dat op. Nog een koffie van Highlands (de Vietnamese Starbucks) en
dan weer terug naar het hotel. Nog wat laatste inpakwerk en dan slapen. Als het
tenminste een beetje rustig is in dit hotel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten