We hebben de wekker op zeven uur staan, want het ontbijt is pas om half acht klaar. Het heeft de hele nacht flink geregend en de weersvoorspellingen voor vandaag zijn niet goed. De een voorspelt nog meer regen dan de ander. Dus dat belooft weinig goeds voor onze fietstocht. Als we aangekleed en ingepakt zijn, gaan we naar het ontbijt. Dat is weer basic. Alle Duitse dingetjes zijn er. We eten er goed van. Als we klaar zijn haal ik mijn oplader van de fiets op en ik kom er achter dat het droog is. Dat valt mee. We halen onze tassen van de kamer, rekenen de hotelkamer af en brengen de spullen naar de fietsgarage. Het is nog steeds droog. Ik twijfel even over de juiste kledingkeuze, maar omdat alle voorspellingen wijzen op veel regen, doe ik toch alvast de regenbroek aan. Dat is een onding om onderweg aan te doen. Het is handig als je er bij kunt zitten. En zo gaan we op pad. Regenbroek aan, jas achterop. Direct na Stiefhofen al weer een fikse klim. Maar die zorgt er voor dat we daarna in een dal komen waar we een hele tijd vlak of naar beneden fietsen. Ik heb zelfs over deze afstand van 20 kilometer de ondersteuning niet nodig. We stoppen aan de Alpsee bij een bezoekerscentrum van een natuurgebied dat hier ten zuiden ligt en waar we niet doorheen komen. Maar de koffie en kuchen zijn prima en je kunt er je fiets opladen. Ook al hebben we net 15 % verbruikt, toch maar van de gelegenheid gebruik maken. En zo komt het dat we na een half uur met een volle accu verder kunnen. We fietsen van de Grosse Alpsee naar de Kleine Alpsee en dan naar Immenstadt waar we broodjes bij de bakker halen. Salami, altijd goed. We fietsen een klein stukje langs de rivier de Iller. Die stroomt naar het noorden en komt vlak voor Ulm in de Donau. We zijn er eerder deze week langs gefietst. Hierna gaan we beginnen aan onze eerste echt klim van de dag. Vanaf de Iller naar bijna 1000 meter. Gelukkig niet in één keer, maar het gaat geleidelijk. Vlak bij Rettenberg eten we onze broodjes op en laten de drone op om de omgeving in beeld te brengen. Het is hier namelijk prachtig en het is wonder boven wonder nog steeds droog. Na de lunch verder bergopwaarts. Onze fietsen hebben er geen moeite mee. We fietsen naar Oy en hebben het ergste aan stijgingen dan gehad. Er komen hierna nog wel een paar steile klimmetjes, maar die zijn kort. Voor we er erg in hebben zijn we bij de Hopfensee en daar vinden we een terras van de Dorfsladen. Dat was vroeger waarschijnlijk de dorpswinkel, maar het assortiment is nu geheel en al gericht op de toerist. Koffie, thee, bier, ijs, worst en kaas in verschillende varianten. Je kunt er ook weer je accu opladen, maar omdat we nog maar 7 kilometer moeten, doen we dat niet. Na de koffie en een lekker biertje pakken we de fietsen weer en rijden het laatste stuk naar Füssen. Vlak voordat we bij ons hotel aankomen, begint het te druppelen. En als we binnen zijn gaat de drup over in echte regen. Maar we hebben dus de hele dag geen regen gehad. En dat terwijl de zondvloed voorspeld was. Die zal dus morgen wel komen. Maar dan hebben we een rustdag, dus hoeven we niet te fietsen. We besluiten in het restaurant van ons onderkomen te eten (ik heb het idee dat we dat deze tocht veel vaker doen dat andere jaren). Het eten is prima, maar wel een beetje karig. Spareribs voor 24 euro betekent ongeveer 10 ribjes. Nou ja, niet klagen, ze smaken prima. Na het eten wandelen we nog even naar de Lechfall. Dat is een waterval tegenover ons hotel. Normaal gesproken kabbelt daar wat water overheen en dan stroomt het weg via de Lechklamm, een kloof uitgesleten door de rivier. Maar door alle water wat er de afgelopen dagen al is gevallen, is de Lechfall een woest kolkend geheel geworden. Van de traptreden die normaal de Lechfall vormen, is niets meer te herkennen. Omdat het regent duurt ons bezoek maar kort. Morgen bij daglicht maar weer eens kijken. Nu naar binnen. De fietsen kunnen nu naar binnen, omdat de stamgasten niet meer bij de stamtafel hoeven. Ze zijn uitgedronken. Dan naar boven en de video afmaken en dit verhaal tikken. De video vertoont wat kuren, want de laatste paar opnames hebben geen geluid. En eerder vandaag begaf de afstandsbediening het al, zodat het lastig werd om de camera met één hand te bedienen. En dat is op de fiets wel erg handig, want dan kun je moeilijk twee handen gebruik. Nou ja, morgen maar kijken of we dat aan de praat kunnen krijgen. Nu is alles weer klaar. Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten