De wekker gaat vandaag om 6 uur. Toch staan we die direct op. De snooze functie doet twee keer zijn werk voor Christien en voor Paul zelfs een derde keer. Daarom zijn we niet helemaal op tijd bij het ontbijt. Het is zelfs bijna 7:30 uur als we aanschuiven. Volgens de receptionist van de vorige avond zou het erg druk zijn met monteurs. Alleen waren die er niet. Wel een stel Spaanse dames die eruit zagen alsof ze voor een bedrijf werkten. Maar heel erg druk was het niet. Het ontbijt zelf was prima en we hebben er van gesmuld. Na het ontbijt de spullen ophalen op onze kamer en met de lift naar de parkeergarage om te fietsen op te pakken. Dat ging reuze makkelijk en dus fietsten we al snel de garage uit. Dwars door Tuttlingen, maar dat is niet zo'n hele geweldige plaats. Even buiten de plaats begint de eerste en tegelijker ook laatste grote helling van de dag. 4 km klimmen met af en toe en hellingspecentage van 13 procent onze fietsen hebben er geen moeite mee. Als we boven zijn lezen we op het bordje dat dit het hoogste punt is op de fietsroute van de Atlantische Oceaan naar de Zwarte Zee, de route waar we alle tijdje op zitten. Na dit hoogste. volgt er een lange en snelle afdaling. Soms haal ik een snelheid van 50 km per uur. Chris doet het aanmerkelijk, die daalt zelfs langzamer af dan dat ze normaal op een vlakke weg fietst. Op een gegeven moment gaan we even van de route af om bij de bron van de Aach te gaan kijken. Dit is een interessant plekje, want eigenlijk komt hier ondergronds water van de Donau hier aan de oppervlakte. Alleen stroomt het nu verder daar de Bodensee en dus naar de Rijn en de Noordzee. En dat terwijl de rest van het water van de Donau naar de Zwarte Zee stroomt. We moesten hier dus wel even kijken ook al was het 6 km extra. Als we weer op de route zitten stoppen we bij een bakker; die heeft lekkere koffie en koeken. Maar je moet dan wel contant geld hebben en dat hebben we niet meer. En dus eerst naar de bank voor ouderwetse contant dat geld. Daarna terug naar de bakker waar we dan ook nog eens broodjes voor de lunch bestellen. Vervolgens fietsen we weer verder. Het gaat nog steeds berg afwaarts. Na 35 km komen we bij de Bodensee. Die ligt er mooi bij in het zonnetje. Het wordt ook gelijk druk; het aantal fietsers neemt met de kilometer toe. We fietsen soms langs het meer en soms ook langs de weg. Het is een afwisselende tocht en vooral de plaatsjes zijn leuk om door te fietsen. . Als we een mooi bankje vinden met uitzicht op de bodemsee besluiten we om onze broodjes op te eten. Broodje salami, broodje kaas en broodje ei. Ze smaken prima en het uitzicht is super. Na de lunch weer verder fietsen. We willen eigenlijk gaan zwemmen maar we kunnen niet echt een geschikt plekje vinden. Totdat we uiteindelijk in meerdorf komen. Daar zijn prachtige openbare ligweides met een soort strand. Veel zand is er niet, dus moeten we over de kiezelstenen lopen. Dat is niet altijd een pretje aan de voeten. Toch is het heerlijk zwemmen met dit warme weer. Als we weer op het gras zitten betekent bedenken we dat het tijd is voor een ijsje. Chris heeft een verkoper ontdekt die zelfgemaakt ijs heeft. Heerlijk muntijs en ijs met basilicum. Dat smaakt verrassend lekker. Na het ijsje is het tijd om in te pakken en weg te wezen. We hoeven nog maar een klein stukje te fietsen en dan zijn we in Friedrichshafen waar we vannacht zullen slapen . Het hotel laat zich makkelijk vinden en we krijgen snel onze kamer. Die is niet al te groot, maar heeft alles wat we nodig hebben. We douchen het luie zweet er af en drinken alvast het overwinningsbier. Daarna nog even de stad in. Althans eerst de boulevard op. We bezoeken de kerk waar een organist aan het oefenen is. Daarna een mooi uitzicht over het meer. We vinden een döner zaak en bestellen en dürüm kebab van het schaap en een pizza. Als het op is wandelen we naar het hotel. Chris gaat er slapen en ik maak nog even de video en dit verhaal. Morgen weer een dag. Dan de bergen in.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten