Vandaag ging de wekker om 7 uur want het ontbijt was om 8 uur. Om 7:45 gingen we naar beneden met al onze spullen die we al op de fiets pakten. Zo stonden onze fietsen klaar voor vertrek dus als wij het ontbijt op hadden komen we direct weg. Nog wel even afrekenen natuurlijk en ook de biertjes van gisteren moesten nog even op de rekening. Na het vertrek konden we direct naar de bak want de weg naar Rothenburg ob der Tauber ging direct stijl omhoog. Toch was het op deze fiets een makkelijk te doen. Rothenburg is een prachtige stad en al direct bij binnenkomst zagen we hoe mooi het was. Je slingerde door een paar poorten, zodat je direct wist dat je in het middelste stad was. Het was wel vroeg dus op straat was het erg rustig. Op een paar Aziatische tourgroepen na. Die waren eerder uit de veren dan de rest van de toeristen en hadden de stad voor zichzelf. Nou ja, wij waren natuurlijk ook nog. We reden wat door de stad van het ene mooie straatje naar het andere. Uiteindelijk kwamen we bij het beroemde huisje waar we natuurlijk een paar foto's van zelf maakten. Daarna was het tijd om de stad te verlaten en te gaan fietsen. Al snel kwamen we op platte land. Nou ja, echt plat was het natuurlijk niet. Er zaten behoorlijk wat heuvels in. Toch ging het lekker en we wisten al snel een behoorlijke afstand af te leggen. Totdat we bij de tweede heuvel van de dag kwamen. Dat was echt een kuiten bijter. Maar ook deze heuvel wisten we te nemen. Bovenaan was gelukkig gebakken met lekkere dingetjes en heerlijke koffie. Dus daar streken we even neer. Naar de koffie weer stil verder wat we hadden nog maar 15 km afgelegd en er waren er een hoop te gaan. De eerste grote plaats waar we kwamen was Feuchtwangen. Daar bezochten we de Lidl al waar Christine een paar heerlijke broodjes haalde voor de lunch. Net voordat we in Dinkelsbühl kwamen zagen we mooie plek voor de lunch. Namelijk bij een paar visvijvers waar karpers gekweekt werden. Deze vissen zijn namelijk een specialiteit al hier. Heerlijk die lekkere karpers als je ze maar niet te oud laat worden want dan gaan ze gronderig smaken. Wij hadden lekkere broodjes met worst en vleesalade, dat smaakte beter. Naar de lunch bezochten we Dinkelsbühlkan dat zichzelf het mooiste altstad van Duitsland toe eigende. Maar we waren toch in Rodenburg geweest? Dat is toch eigenlijk de mooiste stad. Nou ja gedeelt eerst de zullen we maar zeggen. Binnen de muren van de stad was het een drukte van belang. Er was een activiteit, maar we kwamen er niet achter wat die activiteit was. Dan maar een beetje rondrijden. We zagen wel veel mensen in middeleeuwse kledij lopen. Toen we Dinkelsbühl goed bekeken hadden verlieten we het stadje weer via een grote poort. Inmiddels hadden we contact met Dirk en Karina die in de buurt bleken te zijn. Het leek wel een leuk idee om samen te gaan eten we hadden ze tenslotte al drie dagen niet gezien. Dat betekent wel dat we wat haast moesten gaan maken onderweg stond nog een mooie barokke kerk op het programma en die wilden we niet missen. De kerk was vlak voor Ellwangen en dat was nog maar voor onze bestemming. Tour bij de kerk aankwamen bleek dat er iets met een trouwerij aan de hand was. De eerste gedachte was natuurlijk dat hij trouwerij in de kerk zou plaatsvinden en dat wij er niet in konden. Maar dat bleek niet het geval, er werden vooral veel foto's gemaakt van bruidspaar met allerlei aanhang. En dus togen wij de kerk in. Barok dus en van alles te zien. Op een gegeven moment kwam ik bij een altaar waar Ave Maria op stond en ik begon alvast een riedeltje te zingen. Plots hoorde ik Maria naar mijn fluit, een wonder. Zo gaat dat in de katholieke kerk. Ze vertellen er dan niet bij dat het Christien was die uit een luik boven mij toe floot. Naar de kerk snel door, want we hadden inmiddels afgesproken met Dirk en Karina om in het hotel te gaan eten. Zij zouden om ongeveer 17:30 daar zijn en dus moesten we nog even aanpoten. Tour net goed en wel de spullen in onze kamer hadden staan kwamen Dirk en Karina ook aan. Eten zou nog wel even lastig worden want het restaurant had een paar grote groepen en ze maakten zich zorgen of ze ons wel konden bedienen. Personeels tekort, ook hier. Toch kwam het uiteindelijk allemaal goed. We begonnen met een biertje in de biergarten, maar toen het begon te onweren vluchtten we naar binnen. Daar kregen we een tafeltje in het rustig zaaltje dus dat was een meevaller. Door de grote groepen duurde de bediening wel wat lang, maar uiteindelijk kregen we allemaal heerlijke Duitse gerechten. Om een uur of 20:30 namen we afscheid van Dirk en Karina die nog een uurtje moesten rijden. Wij konden naar onze hotelkamer en dat was maar goed ook want de video moest nog worden gemaakt en dit verhaal moet nog worden geschreven. Uiteindelijk is het allemaal gelukt, dus tot morgen. Dan weer een lange etappe dus vroeg beginnen. Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten