Zuid Duitsland 2025 dag 13 Bad Feilnbach - Traunstein

Jammer genoeg hebben we door de regen geen goed beeld gekregen van Bad Feilnbach. Van een plaats met Bad in de naam mag je wat verwachten, want je betaalt er altijd een vorstelijke kurtax. Het hotel heeft een dubbele indruk achtergelaten. Aan de ene kant was het wat goedkoop, er was bijvoorbeeld geen receptie, je sleutel lag in een envelop met nog 20 anderen op de balie en je moest je zelf maar redden. Aan de andere kant was het ook prima. We hebben heerlijk geslapen en het ontbijt was super. Dat was zelfs overdadig. De kurtax viel uiteindelijk ook reuze mee, we moesten nog 1,70 bijlappen. We waren wat aan de late kant weg, want we hadden geen zin om in de regen te fietsen en de weerapps beloofden droog weer rond 9 uur. En we hoefden vandaag ook maar 75 kilometer, dus dat geeft ook het gevoel dat je rustig aan kunt doen. Om 8.57 uur vertrokken we en inderdaad, het was nog niet droog. Maar toen we een eindje gefietst hadden, bleken de apps toch gelijk te krijgen. Het werd droog. We fietsen door redelijk vlak land en kwamen een paar hekken tegen die suggereerden dat er werk aan de weg was. Dat bleek even verder ook zo te zijn, maar het was allemaal wat onduidelijk. Een fietser die voor ons was, had het al aan de stok met een wegwerker, want die wilde hem er niet langs laten. Omdat er geen enkele omleiding aangekondigd was, deed ik ook nog een duit in het zakje. Het hielp allemaal niks, we moesten terug en een omweg maken. Dat kostte ons ongeveer 3 kilometer. Maar het was droog. En we zagen nog een ree. We passeerden de snelweg naar Innsbruck en de rivier de Inn. We kwamen door een alleraardigst middeleeuws stadje. Daarna was er weer een bakker en dus koffie met kuchen. Jammer genoeg ging het weer regenen toen we de koffie op hadden. Daarna weer verder fietsen. We moesten een lange stijging maken en dat bleek een oude spoorlijn te zijn. Heel langzaam, maar heel lang, omhoog. Na een uur en drie kwartier kwamen we in Bernau aan. Hier wilden we lunchen, maar waar? We vonden uiteindelijk Cafe Chaos, een soort cafetaria waar we currywurst en tosti konden krijgen. Het smaakte prima. Daarna fietsten we verder in de richting van de Chiemsee. Die hebben we echter nooit bereikt, want het fietspad er naartoe bleek te zijn ondergelopen. De rivier ernaast was te hoog en onstuimig. Dan maar omkeren. We fietsen een stukje om en kwamen langs een DM. Dat is de drogisterij van Duitsland die door alle Nederlanders ook is ontdekt, want je koopt er voor een fractie van de prijs dezelfde producten als in Nederland. Hier kun je zien dat je in Nederland echt belazerd wordt door de middenstand. Ik ga er heen om te kijken of ze een nieuw SD kaartje voor de GoPro hebben. Het kaartje dat er in zit vertoont kuren en geeft foutmeldingen als er een bestand opgeslagen moet worden. Tot mijn verbazing hebben ze ook nog zo'n kaartje. Weliswaar maar 64Gb, maar het voldoet voorlopig wel. Achter de kassa even wisselen en we zijn weer in business. We fietsen door en komen op de route naar Rottau. Even verderop is een overweg die afgesloten blijkt te zijn. We moeten terug en dan weer door Bernau richting Rottau. Wat een gedoe. We fietsen nu een hele tijd langs de grote weg en dat geeft met het natte wegdek veel lawaai van autobanden. Niet zo leuk dus. In Grassau schijnt de zon weer uitbundig en het regenpak kan weer uit. Omdat de zon schijnt nemen we ook direct een ijsje. We bekijken de kerk en gaan dan weer verder. We moeten nog twee bergjes over en dan zijn we op de plaats van bestemming. Op het eerste bergje blijkt de in Zuid Duitsland beroemde waterboer Adelholzener zijn fabriek te hebben. Zeg maar de Spa van Zuid Duitsland. Op het tweede bergje laten we nog even de drone op, maar daar begint het ook weer te regenen. Dus regenpak weer aan en verder maar. Een half uurtje later staan we voor ons hotel. Wederom geen receptie, maar een code voor de sleutelkluis. We halen de sleutel met onze naam erop eruit en parkeren de fietsen in de garage. Opladers eraan en dan naar de kamer. Hier weer het ritueel van douchen, kleren uitspoelen, waslijntje ophangen en alvast met de video beginnen. Om zes uur wandelen we naar het centrum. De winkels zijn dicht, maar dat mag de pret niet drukken. Het stadje ziet er prima uit. Leuke winkels, aardige horeca en maar liefst twee bierbrouwers. Als we uitgekeken zijn lopen we naar ons eigenlijke doel, een Vietnamees restaurant dat ik op Google Maps had gevonden. Als we de hoek omkomen zien we direct de deur waar Vietnamese Grill Restaurant op staat. We krijgen een tafel met uitzicht op straat waar niet zoveel gebeurd. De menukaart ziet er anders uit dan ik op Internet had gevonden. Veel Koreaans en ook wel een paar Vietnamese gerechten. We zoeken en zoeken en ons oog valt op de Korean barbecue. Dat lijkt ons lekker, zeker ook omdat we van Thom en Lisa zoveel goede verhalen hebben gehoord. Het eten werd Aziatisch snel op tafel gezet. Veel groentjes, van de gefermenteerde, zeg maar. Geen idee hoe het allemaal heet. De ober doet voor hoe je dat allemaal moet eten. En natuurlijk de brander met het vlees. Het smaakt allemaal overheerlijk en we eten het allemaal tot de laatste kruimel op. Nog een Vietnamese koude koffie na en we rollen naar ons hotel. Daar wacht het lastige gedeelte nog, want zowel de video als dit verhaal moeten nog af. En dat gaat met een volle maag en een slaperig hoofd niet zo makkelijk. Toch kom ik weer tot dit laatste zinnetje. Morgen een korte, maar zware rit naar Berchtesgaden en de Königssee. Dan zit dat gedeelte er ook al weer op. De weergoden lijken ons morgen gunstig gezind te zijn. Maar dat zien we morgen wel. Welterusten.