Vandaag een wat andere dag dan anders. Als we wakker worden dan regent het nog steeds. Gisteravond is dat begonnen met zware onweersbuien en vandaag gaat het verder met gestage regen. Dat is eigenlijk de hele nacht zo geweest. We staan vroeg op, de wekker gaat om 6:30 uur. Om 7 uur zitten we aan het ontbijt. Dat ontbijt is prima, uitgebreider dan de voorgaande. Scrambled eggs, spek en andere lekkere dingetjes. Na het ontbijt gaan we naar de kamer en komt de klad er een beetje in. We waren mooi vroeg maar we slagen er niet in op tijd weg te komen. Vooral het bepakken van de fiets duurt dit keer erg lang. We willen alles goed waterdicht verpakken en moeten zelf in de regenkleding. Dat kost behoorlijk wat tijd. Het is dan ook 8:30 uur voordat we eindelijk bij het hotel wegfietsen. Het regent dan nog licht. We fietsen eerst naar de Donau en daarna volgen we de rivier stroomopwaarts. Dat doen niet veel mensen, de meeste fietsen de rivier stroomafwaarts. De Donau Radweg is een populaire fietsroute. En omdat wij de route in omgekeerde volgorde fietsen komen we heel veel tegenliggers tegen. Die gaan vast allemaal naar Wenen of Boedapest. Jammer genoeg blijft het als maar regenen, het wordt niet minder. Als we in Ehringen zijn zoeken we een bakker om ons tegoed te doen aan koffie en wat lekkers. Het blijkt een Oosterse bakkerij te zijn die heerlijke taartjes heeft. Ik weet niet wat het was maar het was iets met caramel. We hebben gelijk ook maar wat baklava genomen, want dat is natuurlijk altijd lekker. Jammer dat het regent maar naar de koffie gaan we gewoon weer door. Regen of niet. In Rottenacker heeft de visvereniging een uitspanning, maar die is op maandag gesloten. Dat komt goed uit, want nu kunnen we van hun overdekte terras gebruik maken. Het is behoorlijk hard gaan regelen en we willen even schuilen. Dat schuilen gaat echt heel goed, want na een tijdje stopt het met regenen. We fietsen dus weer door. In Munderkingen stoppen we bij de EDEKA waar ook een bakker zit. Die heeft lekkere broodjes. Ik koop er een paar en ga daarna nog even de winkel in voor wat koude drankjes. Vlak voor Obermarchtal vinden we een bankje met een mooi uitzicht en terwijl we daar zitten komt de zon door. We eten onze lekkere broodjes op en drinken de chocolademelk en de mango yoghurt drink. Wat een feest. Na de maaltijd fietsen we naar een klooster. Daar staat een grote kerk met de naam Peter en Paul. Die kunnen we dus niet aan ons voorbij laten gaan. De kerk is barok dus heel veel versieringen binnen. Vanaf nu is het zonnig en mooi weer. Maar dat blijft niet zo. In Rechtenstein ontdekt Christien nog een heuse grot. Daar moeten we natuurlijk even in. Ze hadden niet gezegd dat je een zaklamp nodig had en de zaklamp van de telefoon werkt niet echt goed genoeg. Dus dan maar weer verder. In Riedlingen eten we nog even een ijsje en fietsen we door de ‘historische Altstadt’. Die valt behoorlijk tegen. Het ijsje is wel lekker. Nu moeten we nog 12 km naar ons hotel in Hundersingen. Jammer genoeg begint het op 5 km voor de finish weer zachtjes te regenen. We doen de regenjassen maar weer aan, maar de rest blijft in de tassen. Het laatste stukje naar het hotel is nog een klim van 13%. Gelukkig hebben onze fietsen daar geen moeite mee. We kunnen inchecken en onze fietsen in de garage zetten. Laders eraan en dan zijn ze weer klaar voor morgen. We zitten in Brauerei Gasthof Adler en in tegenstelling tot al die brasseries die overal oppoppen is dit wel een echte brouwerij. We starten dus maar met het proberen van wat biertjes. Het zijn natuurlijk wel Duitse biertjes, dus dat houdt niet over. Maar ze hebben hun best gedaan, dus je hoort mij niet klagen. En ze vinden mijn bier vast ook niet lekker. Om 18:30 uur is het tijd om naar beneden te gaan om te eten. De eetzaal zit vol met bierdrinkende mannen. Vast wat verenigingen zoals de vereniging van oude mannen. Ze tikken de een naar de andere weg. Wij bestuderen de menukaart en nemen Schnitzel en Rostbraten. Die laatste smaakt goed, die eerste is wat vlak. Na het eten neem ik een toffeetje van de bar. Dat had ik beter niet kunnen doen, want tijdens het eten van het toffeetje breekt er een stukje van mijn kies af. Een knobbeltje zou Hans Jorna zeggen. Hij zou het ook in 5 minuten weer repareren, maar is te ver weg omdat ook daadwerkelijk te doen. Dus nog maar even twee weekjes wachten. Hierna gaan we naar onze kamer en kan ik bezig met de video. Nog even het verhaal schrijven en ik kan gaan slapen. Welterusten en tot morgen. Dan weer een korte dag van 75 km.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten