donderdag 15 augustus 2024

Naar Praag Dag 22 Rüdesheim - Oudemolen

Vandaag weer zo'n dag dat je niet meer helemaal op jezelf bent aangewezen, maar dat je afhankelijk bent van anderen. In dit geval de Duitse spoorwegen. En dat geeft toch een ander gevoel. Tot nu toe bepaalden we zelf de route, hoe laat we vertrokken en dus hoe laat we opstonden en bedachten we zelf waar we dan dan maar eens heen gaan. Nu is het zeven uur opstaan, acht uur ontbijten, want om negen uur gaat de trein. Als het goed gaat, want de Deutsche Bahn is niet bepaald het toppunt van betrouwbaarheid. En zo komt het dat er wat spanning op de lijn staat.
Het was weer een warme nacht. Er was een ventilator in de kamer, maar die werkte toch niet echt super. Uiteindelijk kom je wel in slaap, maar het blijft onrustig. Om 7 uur gaat de wekker. We hebben eigenlijk gisteravond alles al ingepakt, dus we hebben niet zo veel te doen. Douchen kan wel, dus daar beginnen we maar mee. Om kwart voor acht slepen we onze spullen naar beneden. Dat moet in één keer, want anders moeten we weer zes trappen omhoog. Beneden is het ontbijt inmiddels klaar en we kunnen aanschuiven. Het laatste ontbijtje van de vakantie. Ik check nog even de app van de Deutsche Bahn en zie dat onze geplande reis niet mogelijk is. Er is iets met wissels. Naar het ontbijt fietsen we naar het station. Dat is een bemande balie en ik vraag of we een andere route kunnen krijgen. De meneer zoekt op zijn scherm en we krijgen een alternatieve route via Duisburg. Hij houdt geen rekening met langere overstaptijd, maar dat zien we dan wel weer. We moeten wachten tot de trein komt. Dan mogen we pas het perron op. Het is namelijk een klein perronnetje en er komen grote goederentreinen langs. De trein is op tijd en we mogen het perron op. De instap is erg hoog, dus we moeten tillen. Een aardige man helpt ons. We zijn nu een uur onder de pannen naar Koblenz. De trein komt langs het mooiste deel van de Rijn in Duitsland. Vorig jaar zijn we hier nog vijf dagen op vakantie geweest. Precies op tijd komen er in Koblenz. We.hebben hier tien minuten om over te stappen en dat is krap. Je moet namelijk met de lift naar beneden, dan naar het volgende perron en dan weer omhoog. Maar geen enkele lift is bezet, dus halen we het makkelijk. We stappen in de trein naar Duisburg. Twee uur rijden. Het is ontzettend druk in de treinen. Of dit altijd zo is, of dat het komt omdat het vandaag Maria Hemelvaart is? Kan ook aan de Deutschland Karte liggen. 49 euro per maand door heel Duitsland. Iedereen heeft natuurlijk zo'n ding en gaat er op uit als het mogelijk is. In ieder geval is het druk. De route naar Duisburg volgt de Rijn. Bonn, Keulen, Düsseldorf zijn de plaatsen waar we langskomen.
In Duisburg weer een drukke van belang, maar we hebben geluk, want we kunnen op hetzelfde perron overstappen. Geen gedoe met liften dus. En de korte overstaptijd is ook goed te doen. En zo zijn we al weer heel snel onderweg naar Münster. Dat gaat goed. Dit stukje duurt een uur en als we in Münster zijn, hebben we vier uur gespoord. We zijn inmiddels op bekend terrein want we hebben hier al eens de trein genomen voor de Emsradweg. Overstappen is hier iets minder makkelijk. We moeten weer met de lift en die zijn niet op grote fietsen berekend. Dus een voor een, maar we hebben tijd. De trein naar Rheine is ook weer mooi op tijd en een half uurtje later zijn we daar. Overstappen op hetzelfde perron op de trein naar Hengelo. We zijn bijna weer in Nederland. Ergens bij De Lutte komen we daadwerkelijk de grens over. Als we de Dinkel passeren weten we het zeker. Na Oldenzaal zijn we snel in Hengelo. We moeten op hetzelfde perron zijn, maar wel helemaal aan het einde. Onderweg lopen we langs een Kiosk. Ik haal twee saucijzenbroodjes, maar die zijn slap en geen succes. Er staan veel mensen op het perron waaronder een familie fietsers. Als de trein aankomt rijdt ie helemaal tot het einde van het perron. Wij fietsen er op hoog tempo naar toe en andere mensen rennen er achteraan. Maar lang niet iedereen is binnen voordat de trein ook al weer wegrijdt. Bijzonder, want de fietsen familie is niet binnen. Misschien dat er nog een trein gaat? Nou ja, wij zitten in ieder geval en in drie kwartier rijden we naar Zwolle. Onderweg komen we een paar keer langs bekend fietsterrein. Zwolle kennen we natuurlijk erg goed. We 'missen' net de trein naar Assen, maar die heeft ook een vertrektijd die 1 minuut eerder ligt dan onze aankomsttijd. Die was theoretisch dus ook niet te halen. Een half uurtje later gaat de volgende en dat geeft wat tijd voor toiletbezoek. Dat is in Zwolle geen pretje. Je moet het hele station weer onderdoor naar de zuidkant en daar de poortjes door. Vervolgens kom je bij de wc en die blijkt 90 cent te kosten. Dat doet vermoeden dat je na afloop door feeën besproeit wordt met rozengeur, maar dat is dus niet zo. Je moet gewoon zelf doortrekken. Eenmaal terug bij de fietsen komt ook de laatste trein in ons rijtje voorrijden. Het duurt nog 10 minuten voor we vertrekken, dus ruim tijd om de fietsen goed neer te zetten. De weg van Zwolle naar Assen kunnen we met onze ogen dicht doen. Dat moet je alleen niet doen, want dan word je pas in Groningen wakker. Wij stappen om 17.37 uur (zo heet dat bij de NS) uit in Assen na een tocht van 8,5 uur in zeven verschillende treinen. Heerlijk. Je wordt er echt vermoeider van dan van een dag fietsen. Gelukkig mogen we het laatste stuk naar huis weer op de fiets. Het is mooi weer, we hebben wind mee en zetten de fiets op een iets hogere stand. En zo suizen we na drie weken weer richting huis. Daar is alles nog bij het oude. Het gras is gemaaid en de bonen zijn groot geworden. We kletsen nog een hele tijd met Coen en Tineke, want blijkbaar is er nog veel meer te vertellen dan je in video's kunt laten zien. En dan gaan we uitpakken en is er echt een einde gekomen aan onze 2024 trip. Waar gaan we volgend jaar naar toe?
 


Geen opmerkingen:

Een reactie posten