We staan om kwart voor zeven op, want we willen vanwege het weer vroeg weg. De voorspellingen zijn dat het 30 graden gaat worden en als het dat is, willen wij klaar zijn. We zitten in een appartementje, dus is er geen ontbijt. Dat versnelt de zaken wel wat, want we zetten snel een kopje thee en we hadden gisteren al lekkere broodjes gekocht. Ontbijten is dus een kwestie van 10 minuten. Daarna de fietsen oppakken en wegwezen. Van de eigenaar van het appartement zien we niks. Die zijn nog niet wakker. We hebben vandaag een rit met wat reliëf voor de boeg. Ik tel vier behoorlijke beklimmingen, waarvan eentje lastig gaat worden, omdat die ook nog over een onverharde weg gaat. We gaan het zien. Der eerste 20 kilometer gaan soepeltjes. Een beetje omhoog, een beetje naar beneden, niets ergs. Na Zihle wordt het anders. Vanuit het dorp gaat de weg recht omhoog de heuvel op. Eenmaal in het bos wordt er wel gezigzagd, maar dan heb je het steile stuk wel eerst gehad. Ach, als je boven bent valt het allemaal reuze mee en lach je erom. En.... na een stijging volgt er altijd een afdaling. Onze koffiestop pakken we als we weer op de Eurovelo 4 zitten. We vouwen onze stoeltjes en het tafeltje uit en kijken wat er langs de weg komt fietsen. Het is per slot van rekening een internationale fietsroute. Het valt een beetje tegen. Er komen we wat mensen langs, maar niet veel. Een Nederlands gezin met twee kinderen. Beide kinderen fietsen niet. Een in een aanhangwagentje en eentje in een aangehaakte fiets met het wiel van de grond. Ze hebben het tempo en mooi inzitten. Als we de koffie ophebben pakken we in en fietsen we verder. Bij Zlutice is er een echt zware klim. Gelukkig had ik van tevoren (thanks, google streetview) gezien dat de route door het dorp erg slecht was, maar dat de weg die er omheen liep een nieuw wegdek van glad asfalt had gekregen. Een klein stukje om, maar een zegen om over te fietsen. Iets verder in de beklimming haalden we ook het Nederlandse gezin weer in. Die hadden het zwaar. Geen motor, gewoon met de benen. Wel wat ouderwets, maar ach, je hebt ook mensen die met een huifkar op vakantie gaan, moet je maar denken. Die twee kinderen die achteraan die fietsen hingen, maakten het er niet beter op. Ik hoop niet dat ze zich daarop verkeken hadden, want er kwamen namelijk nog een paar ergere stukken. Iets verderop hadden we namelijk eerste een behoorlijk afdaling die onverhard was en waar erg veel losse stenen lagen. We manoeuvreerden een beetje van links naar rechts en dan weer van rechts naar links over het pad. Hoe zij dat met die kinderen hebben gedaan is slechts gissen. Eenmaal beneden aangekomen staken we een beek over. Daarna weer omhoog over vergelijkbaar wegdek. Dat was voor ons zelfs best afzien en ik heb zelfs een stuk geduwd, want dat was helemaal niet begaanbaar. Gelukkig kwamen we al weer snel boven. Daar bleek mijn koplamp die ik thuis nog zo kunstig gerepareerd had weer los gerammeld te zijn. We hebben hem nu maar vastgemaakt met duct tape. Daar zet je alles mee vast. Zeven kilometer later komen we in Bochov. Tijd om te lunchen. De horeca is niet bijzonder en dus kopen we bij de plaatselijke Coop broodjes, worstjes en salami. Wat koude drankjes erbij en we zijn klaar voor het eten. Nu nog een plekje. Dat vinden we langs de weg in de buurt van de vuilstort. Het stinkt er niet en je ziet hem niet. Dus hebben we een mooie plek. De broodjes zijn lekker en we kunnen er weer tegen. Eigenlijk is het vanaf hier heel veel bergaf. Nog een klein klimmetje voordat we de laatste zes kilometer door het bos boven Karlovy Vary naar beneden suizen. Een mooie verharde weg, aangelegd voor de vrachtwagens die boomstammen komen halen. Zonder problemen komen we beneden aan de rand van Karlovy Vary. Dat blijkt een hele mooie stad te zijn met prachtige hotels en gebouwen die rond de thermische bronnen zijn gebouwd. Er komen op verschillende plekken warm water bronnen aan de oppervlakte die in de loop der tijd afgetapt zijn. Nu komen mensen om dit water te drinken. Het is echt een plaats met allure. Veel toeristen ook en natuurlijk ook veel horeca. We nemen onze intrek in hotel St. Petersburg. Mooi hotel ook met een prima kamer en een prima bed. Als ik even ga liggen ben ik zo vertrokken. We moeten alleen niet slapen, we moeten naar buiten, Karlovy Vary bekijken. Om 19 uur zijn we zover. We wandelen een keer op en neer door over de boulevard en strijken uiteindelijk, na ons vergaapt te hebben aan de prachtige gebouwen en mooie winkels, neer op het terras van een burgertent. Lekker makkelijk. Na de maaltijd snel naar ons hotel. Verhaal en video afmaken. Beelden van Karlovy Vary komen overigens morgen pas, want ik had de video nu al klaar en op Youtube staan voordat we de stad gingen bekijken. Maar wat in cameravat zit, verzuurt niet. Nou, welterusten maar weer en hopelijk veel kijkplezier. Morgen weer naar Duitsland. Beieren zelfs.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten