Naar Praag Dag 11 Statek - Praag

We kunnen vandaag rustig aan doen, want er zijn nog maar 47 kilometer te fietsen en dan zijn we in Praag. Toch zijn we weer om kwart over zes wakker, vooral omdat de regen weer met bakken uit de lucht komt. Gelukkig is dat steeds ’s nachts en niet als wij op de fiets zitten. We vallen nog weer een uurtje in slaap en gaan er dan langzaam aan maar uit. Spullen bij elkaar zoeken, douchen, aankleden en dan naar het ontbijt. Dat is weer prima, al is het iets eenvoudiger dan we de voorgaande dagen gewend waren. Maar wel erg lekker en dit keer gebakken eitjes in plaats van scrambled of zacht gekookte. Ik maak zelfs met ham en een boterham een heuse uitsmijter. Na het ontbijt nog steeds rustig aan. We halen de fietsen uit de stalling. Die is goed voorzien van gereedschap en pompen en we maken van de gelegenheid gebruik om de banden weer op spanning te brengen. Achter was bij beide fietsen goed, voor kon nog wel wat hebben. Dus nu weel optimaal van lucht voorzien.
Als we alles hebben opgepakt breng ik de sleutel weg en reken het verbruik uit de minibar af. Heerlijk toch als er bij aankomst zo’n minibar is. Als de administratieve handelingen zijn verricht kunnen we vertrekken. Na vijf kilomter komen we bij een groot landgoed met een landhuis. Ze mag er niet naartoe fietsen en dus kijken we van een afstandje. Er komt een grote Nederlander op een fiets aan en we praten even kort. Hij fietst de andere kant op. Komt van Frankfurt en is via Praag onderweg naar Berlijn. Hij schiet al mooi op. We fietsen door en na een tijdje gaan we van de rivier weg. Een paar kilometer behoorlijk omhoog. Eenmaal helemaal boven komen we in een dorpje aan. Op het plein zit een winkeltje dat open is en een koffietentje met lekkers. Er zijn meer fietsers, want we volgen nog steeds de Eurovelo 7 en die is populair. De koffie en pruimenlekkernij smaken goed. Als we weer verder gaan begint direct de afdaling. Jammer genoeg is die maar een fractie van de lengte van de stijging. We zijn dus zo weer bij de rivier. Als we die volgen wordt het landschap steeds stedelijker. We komen bij een voorstad van Praag, Troja. Daar is een stuw in de rivier en daarnaast is een echte kayak baan. En daar zijn Wereldbeker wedstrijden. De dame die later de starts blijkt te verzorgen vertelt ons dat 10 minuten later de kwartfinales beginnen. We besluiten nog even te blijven en parkeren onze fietsen achter twee politieagenten die de boel bewaken. Wij nemen plaats op de gratis tribunes en aanschouwen het spektakel. De race is op een groot scherm te volgen, want het is lastig om de hele baan te overzien. Wij zitten op een goed stekkie, want de kayakkers moeten een keer over de kop en moeten een draai maken om een pilaar. Dat geeft gedoe. Leuk om te zien, maar na een race of vier hebben we het wel gezien en fietsen we weer door. Langzaam aan komen we in de buurt van het centrum van Praag. Als we een brug overgaan laten we wat medetoeristen een finishfoto van onszelf maken. Daarna moeten we een heuvel op die te steil voor ons is. We moeten duwen en dat valt voorwaar niet mee met zo’n zware fiets. Toch komen we boven. Eens stond hier het standbeeld van Stalin, maar die held is gevallen en nu is er een naald die ergens naar wijst. Wij genieten van het uitzicht dat eens aan Stalin voorbehouden was. We fietsen door en worden op 1 kilometer van het hotel overvallen door een dikke bui. We schuilen met succes bij een tramhalte en wachten de bui af. Daarna het laatste stukje. Het hotel is vlakbij de burcht van Praag en de plek waar dagelijks de wisseling van de wacht gehouden wordt. Een A-locatie zullen we maar zeggen. De kamers zijn in het Loretaklooster en zien er ook middeleeuws uit. Prachtig allemaal.
Als we gesettled zijn en de kleren die we nu al 11 dagen aanhebben een handwasje hebben gegeven gaan we de stad in. We moeten namelijk nog lunchen en het is al half vijf. We maken er maar een combinatie lunch/diner van. Om de hoek zit het Stachov klooster en daarin is de St. Norbert brouwerij gevestigd. Die heeft echt bier en lekker eten, dus dat wordt onze bestemming. We bestellen ipaatjes en weizen biertjes en nemen daar rumpsteak en een cheeseburger bij. Het is allemaal goed te eten en vooral te drinken. Elf dagen alleen maar pils gaat je niet in de kouwe kleren zitten. Na het eten bekijken we de kloosterkerk en zoeken een plekje met uitzicht over de stad Praag. Daarna nog even naar de burcht, maar als we op het plein voor het presidentieel paleis staan, komt er achter ons een enorme bui op ons af. We lopen terug naar ons hotel, maar halen dat niet. De eerste druppels vallen. Gelukkig is er een koffietentje en daar gaan we even zitten. We bestellen een cappuccino en een americano en als die gebracht worden gaan de hemelsluizen open. De grote parasol waait bijna weg, dus ik help de dames nog even door die vast te houden in de stromende regen en onweersbuien. Gelukkig duurt de regen niet lang en kunnen we naar het hotel. Daar de video maken en dit verhaal tikken. Het uploaden duurt een eeuwigheid, dus ik heb geen idee hoe laat we vandaag beeld hebben. Geduld maar weer.