De bedden van hotel St. Petersburg zijn zo goed dat we ons vanmorgen zelfs verslapen hebben. In plaats van kwart voor zeven worden we pas om kwart over zeven wakker. Dat wordt haasten om het ontbijt op tijd te halen en daarna toch vroeg weg te komen. Vandaag staat er weer 100 km op het programma dus dan moeten we niet te laat weg. We gaan natuurlijk reuze snel. Douchen, aankleden, inpakken. Ik sleep de fietsen vast naar beneden, want die hebben vannacht in een hok op de eerste verdieping gestaan. Om acht uur hebben we de bagage beneden en zijn we klaar voor het ontbijt. Dat is uitmuntend. Heerlijke broodjes, alles erop en eraan. Zelfs gebakken eitjes. Smullen maar. We nemen zelfs wat extra jam kuipjes mee voor bij de lunch onderweg. Foei. Na het heerlijke ontbijt laden we onze spullen op de fietsen. Nog even het verbruikte uit de minibar verrekenen een we kunnen gaan. Karlovy Vary is een stuk rustiger als gisteravond, maar niet minder mooi. We bekijken nog een keer alle mooie gebouwen. Daarna komen we op het fietspad langs de Ohre en dat blijkt een hele mooie route te zijn. Wie had dat gedacht? 70 kilometer volgen er deze rivier die in het Duits de Eger. In Sokolov kopen we broodjes bij de bakker en die eten weer op op het perron van het station van Denicia. Het was even daarvoor namelijk gaan regenen en we zochten een droog plekje. Die regen was trouwens het enige dat vandaag viel. Verder en mooie droge dag. Na de lunch togen we verder langs de Ohre. De fietspaden waren echt goed. Glad asfalt voor kilometers lang. In Cheb zoeken we een ijsboer. Na drie keer door de winkelstraat gereden te zijn, vinden we die ook nog. Lekker hoor, zo'n ijsje. Daarna fietsen we nog een klein stukje voordat we bij de grens met Duitsland komen. Die wordt gemarkeerd door een keurig Tsjechisch bordje. We maken foto's en fietsen door. Er staat nog een stevige klim op het programma. Maar zo langzamerhand hebben we hier ook weinig problemen mee. Als we boven zijn volgt er een lange afdaling naar Wunsiedel. Hier begint de slotklim van deze dag, 2 kilometer omhoog naar de Luisenburg. Hier overnachten we in een hotel en bezoeken we de voorstelling Mittsommernachtstraum in het openluchttheater. We hebben de goedkoopste tickets gekocht, omdat we geen idee hebben of het iets is. We zullen wel zien.
We gaan om kwart voor zeven naar het restaurant en krijgen een tafel op het terras. Van daaruit hebben we een mooi uitzicht op de mensen die naar het openluchttheater lopen. Dat zijn er veel. We bestellen tagliatelle en een Frankische Schäufele, een varkensschouderstuk. Lekker met knödel en sauerkraut. Een Luisenburg biertje erbij en de maaltijd is compleet. Ondertussen lopen er meer en meer mensen naar het theater. Om tien over acht gaan wij er ook naar toe. Eerst nog even langs de kamer, want daar kunnen we makkelijk naar de wc. Daarna naar binnen. Dat gaat gesmeerd. We zitten bijna op de achterste rij hoog bovenin. Er kunnen 3000 mensen in en die zijn er ook. Om klokslag half negen begint de voorstelling. Het is maar gedeeltelijk verstaanbaar, maar toch snap je de strekking wel. Het is erg vermakelijk en het decor is natuurlijk van wereldklasse. Het podium is namelijk in de zandsteenrotsen gebouwd. Met echte rotsen en soms echte bomen. Dat maakt het allemaal erg mooi. We genieten ervan. Als het na twee uur klaar is, zijn wij degenen die het dichtstbij wonen. We hebben namelijk kamer 1 in het hotel. Drie trappen af en in het hotel twee trappen op en we zijn op onze kamer. Er zullen mensen zijn die nog twee uur moeten rijden voor ze thuis zijn.
Op de kamer ruimen we nog wat spullen op, tikken de laatste regels van het verhaal en gaan dan slapen. Morgen weer een lange rit. Welterusten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten