Rheinradweg 2025 dag 0 Anreise

Het is weer tijd voor een mooie reis. Of twee reizen zelfs, want Chris en Anna gaan vandaag naar Amerika naar Liesbeth en ik ga op mijn fiets de Rijn af zakken. De Rheinradweg dus. 1400 km in 14 dagen. Met z'n drieën vertrekken we om 7.30 uur naar Düsseldorf na door opa en oma uitgezwaaid te zijn. De rit gaat zeer voorspoedig. Geen files want het is Goede Vrijdag en die is in Duitsland blijkbaar een stuk heiliger dan bij ons. Er is geen vrachtverkeer, want het is een zondag en dan mag dat hier niet. Om precies 10 uur zijn we op het vliegveld van Düsseldorf en lopen we naar de terminal. Het miezert een beetje, geen goed voorteken voor een fietstocht. In de terminal blijkt dat we helemaal aan de andere kant moeten zijn. Dus even lopen. Onderweg nog even de broodnodige toiletstop en dan proberen of we bagage labels uit een apparaat kunnen krijgen. Dat lukt wonder boven wonder. En dus kunnen we de bagage droppen in een ander apparaat. Dat gaat iets lastiger omdat we eerst het label verkeerd om hebben en daarna de boarding pass niet goed scannen. Maar uiteindelijk lukt het dan toch. Chris en Anna verdwijnen na afscheid te hebben genomen door de security en ik loop terug door de grote vertrekhal. Ik pak nog even een beker koffie mee voor 1,90. Dat krijg je op Schiphol niet voor elkaar. Daarna wandel ik terug naar de auto en haal mijn fiets van de drager. Dan de bagage er op. Dat valt nog niet mee, er is meer te doen dan je denkt. Uiteindelijk zit alles vast. Dan nog even de fietsdrager in de auto en ik kan vertrekken. 7 kilometer door Düsseldorf. Wat direkt opvalt is dat niemand op straat is en dat alle winkels dicht zijn. Goede Vrijdag dus. Rustig aan peddel ik naar het station. Daar is het juist erg druk. Heel Duitsland wil met de trein naar familie voor de Pasen. Ook op het perron is het erg druk. Ik zoek de plek waar fietsen de trein in gaan en dat blijkt helemaal voorin te zijn. Of eigenlijk achterin, maar in Keulen gaat de trein de andere kant op en zitten we plotseling aan de voorkant. Het is druk. Niet door de fietsen, maar wel door de gezinnen die op familie bezoek gaan en enorme kinderwagens meeslepen. Gelukkig ben ik goed voorbereid en heb een plek voor de fiets en een stoel gereserveerd. Daar zit natuurlijk al iemand en dat is erg jammer voor die persoon. Mooi plekje met uitzicht op de fiets. De trein rijdt in het begin prima op tijd en we gaan de aansluiting in Mannheim prima halen. We komen daar op spoor 4 aan een ik heb dan 20 minuten om naar spoor 8 te komen. Makkie met de lift. Eén minuut voor vertrektijd wordt omgeroepen dat de trein toch van spoor 4 vertrekt. Tegelijk rennen met een paar honderd mensen. Ik fiets snel naar het einde van het perron. Daar is een lege trap. Ik rij mijn fiets naar beneden. Bonke bonke bonke en neem de lift naar vier. Dan weer helemaal naar het andere eind van de trein en zien dat je je fiets er in krijgt. Het lukt, maar je krijgt het er aardig warm van. De trein loopt hier het eerste deel van een behoorlijke vertraging op. Uiteindelijk loopt die zover op dat ik mijn aansluiting in Zürich ga missen. Gelukkig gaan hier meer treinen. Ik boek nog snel even een fietsplek voor een trein later. Kost 2 Franken. Ik heb nu fiets reserveringen voor drie trein tussen Zürich en Chur. Dus dat gaat goedkomen. We willen bij Basel Zwitserland binnen. Daar merk je niks van, behalve dat mijn telefoon geen internet meer heeft. Komt vast goed. Zoeken we nog wel uit. Het weer is inmiddels een stuk beter geworden. Zonnetje, wolkje. Via Olten treinen we door het mooie land naar Zürich. De trein is inmiddels zo goed als leeg.

De overstap in Zürich is gelukt. De oorspronkelijke trein was al weg, maar die van een half uurtje later heb ik al hardlopend gehaald. We heb tijd om iets te eten te halen. De gereserveerde fietsplekken zijn bezet met bagage en ... snowboards. We zijn in Zwitserland. Ik prop mijn fiets er maar bij. Nu de laatste rit naar Chur. Tegenover mij zitten van die ultra fitte mensen met bossen touwen in de rugzak. Die zoeken het met Pasen vast hogerop.

De trein naar Chur is er een om van te smullen. Zwitserse precisie en een prachtig landschap. Een dik uur langs mooie meren en hoge, besneeuwde bergen en je staat in Chur. Door de Pasen is hier ook alles dicht, dus het is even zoeken naar wat je nu precies wilt. Ik tik de route naar het hotel in en fiets rustig naar Zunfthaus zum Rehbleuten, mijn overnachtingsadres. Ik moet wat key cards uit een kluisje halen en kan dan overal in. Ik breng mijn spullen naar de kamer. Ik heb best wel trek, want ik heb nog geen fatsoenlijke maaltijd gehad vandaag. Wel 10 krentenbollen. Op weg naar het hotel spotte ik al een kebabzaak. Daar kun je altijd goed eten. Originele kebab met schaap, dat is het allerlekkerste. En ik kan me tegoed doen aan extra veel knoflook saus, want ik lig toch alleen in bed vanavond. Na het eten terug naar het hotel, want ik heb nog een filmpje te maken en het is al 21 uur. Daarna slapen en morgen vroeg op voor de start van de grote tocht. Tot morgen.