Naar Praag Dag 12 Rustdag in Praag

Uitslapen. Voor het eerst in 12 dagen dus niet ’s morgens vroeg op de fiets. De mevrouw bij het ontbijt vertelt ons dat we de laatsten bij het ontbijt zijn. Een hele eer. Toch is alles nog volledig aanwezig. Broodjes, beleg, eieren, zoete broodjes, alles is er en weer hebben we dus ’s morgens een heerlijk ontbijt. Na het ontbijt bedenken wat we eigenlijk gaan doen. Eerst naar de bibliotheek van het klooster van Stahov. Daar hebben we gisteren plaatjes van gezien. Daarna de burcht met alles erop en eraan en daarna naar de Karelsbrug. Als we die gehad hebben, bedenken we het opnieuw. De bibliotheek is vlakbij het hotel en we wandelen er naar toe. Je moet wat zoeken naar de kaartverkoop, maar als je die eenmaal hebt, kun je naar binnen. Althans, je komt in een soort hal, waar je in twee zalen naar binnen mag kijken. Verder kom je niet. Als je een groep bent en je gids heeft van tevoren een bezoek aangevraagd, mag je wel in de boekenzaal. Wij zijn geen groepsmensen, dus we blikken maar door de deur. Niet erg imposant als je het van zo’n afstandje bekijkt. We wandelen dus maar door en komen weer langs ons hotel. Een mooie gelegenheid om de zonnebril en een powerbank te halen want of de camera het de hele dag volhoudt moet je je afvragen. We lopen naar de burcht en komen dan eerst weer langs  het presidentiële paleis. Daar was altijd de wisseling van de wacht, maar die is er vanwege verbouwingen en onderhoud nu even niet. We slaan de hoek om en komen in de burcht. Ongelofelijk wat een mensen hier zijn. We hebben 11 dagen met z’n tweeën door Duitsland en Tsjechië gefietst en dat was heerlijk rustig. Nu staan we plotseling tussen duizenden mensen die een kerk in willen en daarvoor in de rij willen staan. We maken wat foto’s en filmpjes en lopen door. Verderop is de ‘gouden steeg’ een klein straatje waar de goudsmeden zaten en dat nu supertoeristisch is. Zo toeristisch dat je ook hier een kaartje moet hebben en door een hek naar binnen moet. Niet te geloven. We lopen maar door en dalen af naar de rivier om naar de Karelsbrug te gaan. Onderweg nog even een lekker bakkie koffie bij een van de vele koffietentjes. Weet je het even niet meer? Open een koffietentje.
Bij de brug is het ook een gekkenhuis. Ook hier weer honderden mensen die zich over de brug voortbewegen en daartussen portrettekenaars, aquarelschilders, oorbellenmakers en andere kunstenaars. Gelukkig geen zwevende fakiers en zonnebrillenverkopers. Ze hebben nog wel iets van smaak hier in Praag. Als we de brug over zijn gaan we met de tram naar de funiculair. Daar zijn we eerder geweest en het lijkt ons leuk om er nog eens mee omhoog te gaan. Wel een beetje vreemd, want hij blijkt nu in een hotel te zitten, zegt Google. Nou ja, zal wel de moderne tijd zijn. Dus wij met de tram naar het NH hotel en ja hoor, binnen staan pijlen naar de cable car. Wel vreemd dat er niemand anders is. Je verwacht toch rijen mensen voor zoiets. Nou ja, we drukken op de knop en het karretje komt naar beneden. Dat gaat snel. De deur gaat open en we kunnen er in. Knopje drukken en we gaan omhoog. Langzaam begint het ons te dagen dat we wel eens verkeerd kunnen zijn. Het uitzicht is ook op de heuvel waar we de vorige keer met de funiculair naar boven zijn gegaan. Dat was niet deze heuvel. Uiteindelijk blijkt dat NH hotel twee gebouwen heeft. Eentje beneden en eentje boven en daartussen hebben ze een soort lift op rails. Wel leuk, maar boven is niets te beleven. Een veel te duur restaurant waar niemand zit met een beperkt uitzicht. We gaan dus snel weer naar beneden. Nog wel even gratis naar de mooie toiletten van NH. We lopen een klein stukje terug en komen in een modern winkeldistrict. We gaan een groot winkelcentrum binnen waar ze ook restaurants hebben. Een soort foodcourt met wel twintig eetgelegenheden. Wij kiezen de sushitent. Ronddraaiende banden met daarop schoteltjes van allerlei verschillende sushi en andere hapjes volgens het all-you-can-eat concept. Het is prima te eten. Je pakt wat je hebben wilt en eet het op. Schoteltjes worden afgevoerd en je kunt weer nieuwe pakken. Uiteindelijk eet je dan natuurlijk veel te veel en rol je het winkelcentrum weer uit. We stappen weer in een tram die naar het hoofd van Kafka gaat. Dat is een kunstwerk van David Cerny dat elk uur een kwartiertje ronddraait en het hoofd allerlei vormen laat aannemen. Als we aankomen hebben we nog een kwartiertje en dat gebruiken we om bij bakkerij Paul een kop koffie te nemen. Als het kwartier om is, lopen we naar Kafka. Hij is net begonnen met draaien. Leuk om te zien. Er zijn nog meer kunstwerken van Cerny in Praag te bewonderen. Om de hoek lopen we tegen Butterfly Effect aan. Een vliegtuig met vlindervleugels, tegen een gevel aangeplakt. Nog iets verder een man die met één hand aan een vlaggenstok hangt, hoog boven de straat. Ook erg leuk. Dit beeld is overigens in meer steden in de wereld te bewonderen. Daarna lopen we naar het centrale plein in de nieuwe stad. Daar is de beroemde astronomische klok van Praag te bewonderen. Ieder uur op het hele uur vertonen de apostelen zich daar voor de raampjes. Iets dat duizenden bezoekers trekt. Het is nog niet zo laat, dus wij gaan nog even naar de Nicolaaskerk. Een barokke kerk op het plein. De zon schijnt niet uitbundig en dus is de kerk van binnen niet zo mooi verlicht door de zonnestralen. Toch blijven die barokke kerken imposant. Het is 1 minuut voor vijf als we naar de klokkentoren gaan. Mensen sprinten van alle kanten over het plein om het schouwspel met de apostelen te aanschouwen. Dat schouwspel duur zo’n vijftien seconden, dus als je de klok hoort luiden en je moet nog hardlopen, dan ben je dus te laat. Wij hebben het al eerder gezien, dus als het afgelopen is wandelen we naar de grote kerk op het plein. Die is helaas al dicht. Na vijf uur is het christendom gesloten. Dan maar langzaam aan terug naar het hotel. We zijn moe en moeten nog inpakken. Eten kunnen we bij het hotel ook wel. We lopen naar de dichtstbijzijnde tramhalte en kijken hoe we naar het hotel kunnen komen. Eerst lijn 15 en dan lijn 22. Appeltje eitje. We komen nog langs een prachtige art deco concertzaal met bijpassend restaurant. Ziet er echt super uit. We zijn echter moe en lopen door. De tram komt snel en voor we het in de gaten hebben zijn we weer bij het hotel. Nog even een stukje lopen. Mooie gelegenheid om een ijsje te kopen en op te eten. In het hotel pakken we onze spullen, eten chips en hebben dan geen honger meer (de sushi zit ook nog tussen de oren). Ik begin met dit verhaal en de video en als dat klaar is, is het tijd om te gaan slapen. Morgen weer vroeg op en weer lekker fietsen. Laat als die mensen maar in Praag blijven.