Op Reis 1981-2026: Langkawi op de brommer 2

Het eerste stuk was op de telefoon getypt, met nogal wat auto-correctie fouten. Ik heb ze hersteld.

We zitten op het strand, dus tijd om even wat te schrijven. Tot nu toe is het hier op het eiland overal even prachtig. Je moet altijd maar zien waar je terecht komt als je een strand locatie zoekt. Dat was vorig jaar bij Ao Nang in Thailand zo en toen viel het super mee. En dat is hier op Langkawi ook zo. Echt zo'n plek waar niks hoeft, maar alles kan. Voorlopig genieten we van onze tochtjes op de brommer. Ik lekker sturen en Chris die alsmaar herhaalt dat we niet zo hard moeten gaan. Vooral als we langs apen rijden die er geen probleem mee hebben om midden op de weg een tukje te gaan doen. Overigens zijn we vanmorgen ook al bestolen door een aap. We hadden een flesje water in een vakje op de brommer laten zitten. Toen weer terugkwamen van de Langkawi waterval was ie weg. Brutale aap zat aan de overkant met z'n hele familie.
We waren vanmorgen dus weer op tijd uit de veren. Ontbijtje bij de Fransman en daarna op zoek naar de gisteren verloren bikini broek van Christien. Die vonden we bij het strandje waar we gisteren waren. Alles weer compleet dus.
Nog even doorgereden naar de Langkawi waterval, maar die stond zo goed als droog. Op de terugweg naar beneden komen we de Nederlanders weer tegen die we ook al in Taman Negara hadden ontmoet. Niet echt gek natuurlijk want je gaat als toeristen toch allemaal naar dezelfde plekken. Maar wel bijzonder dat dit op een vrij afgelegen plek gebeurt. We kletsen nog wat, zij hebben ook met diarree te maken gehad. Toch lastig. Daarna weer op de brommer op zoek naar een mooi strand. Onderweg vinden we een autootje dat lekkere drankjes verkoopt. Daar nemen we kokosnootsap.
Ze proberen ons ook nog vissekoppensoep te verkopen, maar dat gaat te ver. We nemen er nog fruit bij. De mango blijkt snoeihard en de meloen had best nog een weekje aan de struik mogen blijven. Maar de sap is heerlijk. Ondertussen dreigt het wat te gaan regenen. We rijden verder en bij een Fish and Chips tent komt het echt naar beneden. Tijd om te lunchen. We nemen kabeljauw en barracuda en het is allebei heerlijk. Ondertussen genieten we onder een afdakje van het uitzicht over de zee en de eilanden van Thailand die hier niet ver vandaan liggen. Droog blijven we niet, want er is hier geen ventilatie en dus zweten we er rustig op los. Als de regen wat minder wordt gaan we weer op pad. Wijze les, blijf hier niet binnen voor de regen, zorg dat je spullen die niet nat mogen worden in een plastic zak zitten en rij lekker door de regen. Het komt als warm water naar beneden. Als we niet verder kunnen, zijn we bij een mooi strand. We zoeken een plekje in de schaduw. Het lijkt wel of het hier niet geregend heeft. We zwemmen in het warme water en proberen niet al te veel zon te pakken.

Dat mislukt, want de zon is hier erg fel en dus verbranden we een beetje. Daar komen we uiteraard pas achter als we al weer thuis zijn. Na het zwemmen zitten we onder het zand en rijden we in 1 keer van de noordkant van het eiland naar de zuidkant. Dat is wel een half uur tuffen met 50 km per uur. Een behoorlijk eiland dus. Vlak voordat we thuis zijn gaan we nog even bij de Fransman langs. We drinken koffie en thee en kopen croissants voor morgenochtend. Dan is ie namelijk dicht. Dat wordt een bekend verschijnsel morgen, want er zijn verkiezingen voor het parlement. Overal waar we in Maleisie komen zijn de wegen en de huizen versierd met blauwe, groene, blauw-rode of rode vlaggetjes. Je ontkomt er niet aan. Verkiezingen in Maleisie worden nog behoorlijk primitief georganiseerd. Net als Jozef en Maria in de Bijbel moeten de Maleisiers stemmen in hun plaats van herkomst. En er is stemplicht. Dat betekent dat er complete volksverhuizingen op gang komen. De regering heeft voor het eerste verkiezingen op een losse doordeweekse dag gepland. Om iedereen de kans te geven om thuis te komen is er een nationale feestdag afgekondigd. In 1999 was het voor het laatst op een doordeweekse dag, maar dat was op een maandag en toen hadden de Maleisiers dus ook het weekend om thuis te komen. Een ander verschil met toen is dat de toeristenbranche en de industrie behoorlijk gegroeid zijn en dat er in het toerisme hier op Langkawi grote aantallen mensen van buiten het eiland werken. Die moeten dus allemaal weg. Op een ander eiland, Penang is een enorme computerindustrie. Ook die mensen moeten naar huis. Chaos dus. We wilden vanavond gaan eten in een restaurant vlakbij ons guesthouse, maar dat was gesloten omdat de volledige staff vertrokken was. De baas was nog alleen over. Gelukkig was er een restaurant dat met Thai werkte, dus daar kregen we een heerlijke maaltijd. Wat de regering ook over het hoofd heeft gezien is dat er momenteel 400000 Maleisiers in Singapore wonen. Dat is wel direct naast de deur, maar niemand krijgt daar morgen vrij om te gaan stemmen. Kortom, verkiezingen, maar wat een chaos. Die chaos zal morgen nog groter zijn, want het stemmen is maar van 8 tot 17 uur. Dat wordt dus in de rij staan in de brandende zon. We zullen het gaan zien. We hebben in ieder geval heerlijk gegeten bij het Sun Cafe. Nasi en satay, want dat zijn hier de nationale gerechten. Onze keuze bij deze verkiezingen bleek de juiste. Het was heerlijk. Morgen gaan we weer een ander stuk van het eiland verkennen.