Langkawi - Kuala Lumpur - Bangkok

We zijn weer vroeg wakker, net als veel Maleisiërs die willen weten hoe de verkiezingen verlopen zijn. Gisteravond was het hele land al in spanning, maar de al lang heersende regeringspartij ging verliezen en dat konden ze niet zo goed accepteren. Vandaar dat de staatszenders de uitslag eerst niet bekend maakten. Dus uiteindelijk kwam de uitslag pas om half vier. De coalitie van de oppositie had tegen alle verwachtingen in gewonnen. Jong Maleisie kon zijn geluk niet op. De oudjes vroegen zich af wat er nu ging gebeuren. De koning leek het ook niet te weten, want die weigerde om de winnaar van de verkiezingen te beëdigen als premier. Hoe dat is afgelopen........

Wij kregen het verslag van de Grab chauffeur die erg opgelaten was. Blij dat de corrupte premier eindelijk verloren had en waarschijnlijk naar de gevangenis ging. Het kan verkeren. De Grab man zette ons keurig voor 3 euro af bij het vliegveld. Dat was volledig in de verbouwing, dus we gingen via een zij-ingang naar binnen. Bij AirAsia kun je alles zelf doen, dus we printten ons boardingpass en bagagelabel en zorgden dat we onze bagage kwijtraakten. Daarna door security en aan de koffie en croissants. We waren natuurlijk veel te vroeg en zochten een plek in de vertrekhal bij onze gate. Daar verschenen even later ook onze Nederlandse kennissen weer. Zij waren onderweg naar Hong Kong via Kuala Lumpur en wij gingen door naar Bangkok. De vlucht naar KL was rustig, alleen de landing was vrij hard. We hadden bijna vijf uur om door te brengen op het vliegveld. Dat begon met het ophalen van onze bagage. Daarna weer het inchecken van diezelfde bagage. Bij AirAsia wordt de bagage niet doorgestuurd, je moet het eerste zelf van de band halen, dan het halve vliegveld over om weer bij de incheckbalie te komen. Daar kun je dan gelukkig wel zelf alle papieren printen en de bagage zelf op de band zetten, maar toch. Daarna is er tijd om te shoppen. We bekijken uitgebreid alle winkels en laten ons masseren door een massagestoel. Als we er genoeg van hebben gaan we door Immigration en security. Bij de gate is het een gekkenhuis. Veel mensen onderweg. De nieuwe coalitie heeft direct iedereen twee dagen vrij gegeven, zou het daar van komen? We vinden een paar lege stoelen en nemen daarop onze intrek. Het wachten valt altijd mee, want er is genoeg te zien. Als het tijd is om te boarden lopen we naar de gate. Die net opengegaan, dus we gaan maar naar binnen. Weer een paar stoelen en weer lekker zitten. Je bent net een schaap als je gaat vliegen. Uiteindelijk mogen we aan boord. We hebben stoelen 1A en 1B, helemaal voorin dus. We krijgen ook weer een maaltijd, maar helaas is dit al weer spaghetti. Dit is de vierde AirAsia vlucht waarop we spaghetti krijgen. Als ik dit tegen de stewardess zeg, krijgt ze medelijden. Ik wil een andere maaltijd kopen, lemang voor 3 euro, maar zij biedt aan om de spaghetti van mij de kopen, dan krijg is de lemang. Dat is natuurlijk een goede deal. De lemang is heerlijk. Kleefrijst met heerlijke rendang kip. Echt lekker. De stewardess vertelt dat ze dit in Maleisie eten als het feest is. Voor mij in ieder geval wel. Niet voor de vierde keer spaghetti. De vlucht is verder eenvoudig. Dit keer een hele zachte landing. Het is toch wel een verschil of de piloot met de hand landt of dat hij dit aan de computer overlaat. Die laatste is er toch echt iets beter in. We stappen uit lopen naar Immigration. Dit gaat werkelijk waar weer super amateuristisch. Je bent zomaar een uur kwijt om dit land in te komen. Eindeloze rijen van mensen die een stempeltje in hun paspoort moeten hebben. Wat een verspilling van tijd en geld als je bedenkt hoeveel deze toeristen allemaal in dat extra uur in Thailand uit hadden kunnen geven.

Maar goed, we zijn Thailand weer in. Ik haal voor 5 euro weer een simkaart, want zonder telefoon heb je geen kaart van de stad en kun je ook geen Grab bestellen. Dat doen we zodra we buiten zijn en 5 minuten later zitten we in een Honda Jazz die met 90 km/u de stad in scheurt. Er staan overal dikke files, maar onze chauffeur heeft daar geen last van, die zet ons no time af bij ons hotel, 103 Bed and Brews. Het blijkt een erg leuke tent te zijn. Oud Thais woonhuis waar kamers in zijn gemaakt en waar beneden koffietent is gemaakt. Erg aardig. We betrekken onze kamer die uit een zitgedeelte bestaat en een soort verhoging waarop ons bed ligt. Het ziet er allemaal knus uit. We frissen ons even op, maar gaan al snel de straat weer op. Je zit immers in Bangkok. En nog wel in Chinatown. We neuzen wat rond, proeven durian (vies) en eten bij Texas Suki, een Chinees fenomeen waar we vorig jaar ook gegeten hebben met de kinderen. Heerlijk weer. Daarna zijn we moe. We slenteren nog wat door de straten, maar zoeken onze weg terug naar Bed en Brews. Daar gaan we snel aan het typen en daarna aan het slapen. Tot morgen.

Iets rechts van het midden Fuuka Villa met het zwembadje.