Kuala Lumpur - Kuala Tahan

We hebben de hele dag gereden door de bossen van Maleisië. Net aangekomen in Taman Negara, het nationale park. We gaan nu een hapje eten, daarna in het donker door de jungle lopen. Daarna verslag. Tot straks.

Zo, dat was me het dagje weer wel. Om zes uur ging de wekker, maar we hebben het opstaan uitgesmeerd over ongeveer anderhalf uur en dat terwijl we alles de avond tevoren al hadden ingepakt. Weer een ontbijtje met koffie van de overkant en broodjes van de 7Eleven van beneden. Om acht uur dat toch alles bij elkaar gezocht en met de bagage naar de auto. Daar de koffers in de achterbak en de garage uit. Nog wel even voor het hotel stoppen om de keycard van de kamer en de parkeerkaart weer netjes in de brievenbus te stoppen. Daarna kunnen we onze tocht door Maleisië beginnen. Het verkeer is wel wat traag 's ochtends, maar nergens loopt het echt vast en binnen de kortste keren zitten we op de grote weg naar het noorden. De wegen zijn hier goed begaanbaar en het verkeer is redelijk. Ze gedragen zich hier aanmerkelijk beter dan in bijvoorbeeld Italië. Hoe verder we van Kuala Lumpur komen, hoe rustiger de wegen worden. Totdat we op een gegeven moment de heuvels inrijden en zo ongeveer de enige weggebruikers zijn geworden. Dit is de weg naar Fraser Hill, een plek hoog in de heuvels waar de Engelsen wat uitspanningen hadden en er genoten van het koele klimaat. Als we er aankomen is het inderdaad opvallend koel. Dat scheelt wel 10 graden met beneden in het dal. We rijden wat rond totdat we een plek vinden die open blijkt te zijn en waar je koffie kunt krijgen. We nemen koffie en een soort van Indiaanse pannenkoek met kokosmelk. Is prima, smaakt goed. Daarna hebben we Fraser Hill weer gezien en we zakken de berg af tot we in Raub komen. We parkeren de auto in het centrum van Raub en slenteren in de schaduw langs wat winkeltjes. Een aantal hebben mooie mobiele telefoons en laat Christien er nou net eentje nodig hebben. We bekijken een aantal Chinese modellen. Supergoed, maar met één probleem, naast Engels kennen ze geen andere Westerse taal. Totdat we een Samsung J2 Pro ontdekken. Mooi formaatje, ligt goed in de hand, mooie camera en ........ Nederlands. Die doen we dus maar. Een roze. Nog even wat korting bedingen en de koop wordt gesloten. Wij blij, zij blij. Daarna nog even bij een andere winkel een houder voor de telefoon in de auto kopen, want anders wordt het navigeren zo lastig als je steeds dat ding in de hand moet houden. Bij een Chinese winkel hebben ze mooie modelletjes voor erg weinig geld. We kunnen doorrijden, maar niet na nog even de tank te hebben gevuld met benzine. Dat kost hier niet veel. Ik bestel 20 liter (vooraf betalen) en moet daarvoor 8 euro neertellen. 40 cent de liter. In Nederland meer dan 4x zo duur. Hatseflats. Dat zijn goedkope kilometers!

We rijden verder tot dat we anderhalf uur later in Jerantut zijn aangekomen. Laatste plaats voor ons verblijf in het oerwoud, dus even wat proviand inslaan. Je weet nooit wat je aantreft bij de apen en de olifanten. We kopen heerlijke hapjes en verbazen ons over het grote schap met Frisolac babymelk. Made in Holland staat er met grote letters op. We delen onze vreugde over zoveel exportzin met het winkelpersoneel. Die worden er ook zichtbaar blij van. Over Heineken zwijgen we dan maar, het zijn per slot van rekening allemaal moslims en je wilt de pret niet bederven, zullen we maar zeggen.

We moeten allebei hoog nodig naar het toilet, maar waar doe je dat in zo'n land en zo'n plaats. Christien heeft de oplossing, want ze ziet een papiertje van de McDonalds liggen. We toetsen de naam in op de navigatie en 2,6 kilometer verderop blijkt zo'n tent te zijn. We rijden er heen en direct naast de moskee doemt een grote gele M op. Parkeren, naar binnen, plassen en dan proeven of een hamburger hier hetzelfde smaakt. Die hebben ze niet, maar wel een Big Mac. We bestellen er eentje, wat frietjes en een koffie. Alles blijkt precies hetzelfde te smaken als in Nederland en de USA, behalve de koffie. Dat is geen Douwe Egberst zullen we maar zeggen. We eten het op en lopen hard weg. Terwijl we naar buiten komen, schalt de oproep tot het gebed van de minaret van de moskee. Het vormt een behoorlijk groot contrast. Al hoewel, in Mekka zit toch ook een Mac.

Nog een uurtje rijden en dan zijn we in Kuala Tahan. Daar is de ingang van het Nationale Park. Op de linkeroever van de rivier ligt ons Guesthouse, op de rechteroever ligt het Nationale park. Je kunt je voor een ringgit over laten zetten naar de andere kant, maar dat doen we pas vanavond. Nu eerst spullen inpakken en wat afspraken maken voor de activiteiten die we gaan ondernemen. We beginnen vanavond met de nachtelijke jungletocht met een gids. Morgen maken we een wandeling naar een heuvel met twee mooie uitzichtpunten en 's middags varen we met een bootje de rivier op om naar een dorp met inboorlingen te varen. Beetje blaaspijltjes schieten enzo. Wat koppensnellen, je kent dat wel.

Als de afspraken zijn gemaakt gaan we eerst eten. Daarvoor dalen we af naar de rivier waar een aantal drijvende restaurants liggen. We kiezen eentje die Family Restaurant heet. Dit ter compensatie voor die andere tent met die gele M die zich volledig onterecht ook familierestaurant noemt. Zo zijn we weer in evenwicht. Ze zijn hier goed ingesteld op het toerisme, want er is een menukaart met aan de ene kant van de kaart de Maleise gerechten en aan de andere kant de Europese hamburgers en patatjes. Wij gaan voor de echte sateh met pindasaus, noedels en nasi. De sateh wordt op de rand van de boot gebarbecued en is prima. Het is druk en als alle tafels vol zijn komt er een stel jongelui die geen plekje kan vinden. Wij hebben nog twee stoelen over en Chris nodigt ze uit om erbij te komen zitten. Het blijken Nederlanders te zijn die al vier maanden op reis zijn. Nieuw Zeeland, Vietnam, Cambodja en nu Maleisie. Hierna nog Indonesie en Sri Lanka. We kletsen wat, maar dan is het tijd om terug te gaan naar het Guesthouse om ons voor te bereiden op de nachtelijke wandeling. Om half negen worden we door de gids opgehaald en wandelen we naar de rivier. Met het veerbootje worden we overgezet en ons nachtelijk avontuur kan beginnen. We zijn behoorlijk sceptisch en dat wordt zeker niet minder als we aan de overkant komen. Er staan grote groepen mensen uit een paar resorts te wachten op hun nachtelijke wandeling. Dat kan natuurlijk niks worden. Wij zijn echter met een klein groepje en de gids doet zijn uiterste best om ons van alles te laten zien. Onderweg komen we een paar keer een grote groep tegen, maar voor het grootste deel is het vrij rustig. De gids doet het perfect, want hij ziet dingen die niemand ziet, totdat hij ze aanwijst. Verschillende planten, bloemen die 1 nacht bloeien, insecten met perfect schutkleuren, spinnen, schorpioenen, slangen. Een ding ziet hij echter niet, een slang van 3 meter die zich pal naast het pad bevindt en ons wel heeft gezien. Als Chris hem aanwijst blijkt hij in aanvalsmodus te liggen. Zigzaggend lijf en kop vooruit. We schrikken wel een beetje. De gids legt uit wat voor slang het is en dat hij giftig is. Het blijkt een dog-toothed-cat snake te zijn. Niet heel erg gevaarlijk volgens Google. Maar toch, op zo'n kort tochtje door het oerwoud kom je al veel verschillende soorten onheil tegen. Morgen gaan we alleen op pad en wie weet wat we gaan tegenkomen.

Na twee uur zijn we terug bij het Guesthouse. We nemen afscheid van de gids en onze mede wandelaars en we gaan naar onze kamer. Verhaal tikken en slapen. Helaas geen foto's, die komen nog. De ogen vallen nu echt wel dicht.