We hebben een lange rit voor de boeg door het binnenland van Maleisië. Niet zozeer de afstand, maar wel de staat van de wegen maakt dat het een lange rit wordt. Nadat we zijn opgestaan lopen we eerst nog even een rondje door het dorp, want dat hebben we nog niet gezien. Veel goedkope hostels en af en toe een eettentje, maar het meeste speelt zich toch af bij de rivier. Dus daar zoeken we maar weer eens een ander restaurant uit. We nemen een gewoon ontbijtje met toast en eieren. Sapje erbij en koffie. Het smaakt prima. Na het ontbijt lopen we terug naar het guesthouse en betalen de rekening. Alle uitstapjes die we gemaakt hebben waren net zo duur als de twee overnachtingen, dus al met al was het weer spotgoedkoop. We pakken de auto en rijden Kuala Tahan weer uit. Het eerste uur rijden we dezelfde weg terug als we gekomen zijn tot aan Jerantut. Onderweg veel vrachtauto's met boomstammen die zich maar moeilijk in laten halen op zo'n smalle weg. Toch komen weer heelhuids in Jerantut. Vandaar op weg naar Kuala Lipis, een klein plaatsje halverwege onze bestemming. Als we daar zijn zoeken we een plaats om te lunchen en naar de wc te gaan. Dat vinden we bij Marygold, de islamistische variant van de McDonalds. Van Syrie tot Egypte tot aan Maleisië. Hoofdingredient van alles is kip. Het heeft het meeste weg van de KFC. Inclusief kinderfeestjes. Het eten is prima en verzadigd rijden weer verder. Twee uur later komen we steeds hoger in de Cameron Highlands. Mooi gebied met heel veel tuinbouw vanwege het prima klimaat hier. Het is hier namelijk niet zo warm. De temperaturen zijn hier zoals in Nederland in een goed zomer. Overdag 22, s nachts 15. Dat is voor Maleisiërs natuurlijk ook leuk om te gaan kijken dus het toerisme doet het hier goed. Met name de theeplantages en de aardbeien kwekerijen zijn populair. Wij stoppen bij een theeplantage en drinken een kopje Cameron Highland thee met scones, cream en aardbeienjam. Met uitzicht over de theeplantage. Na de thee op zoek naar het Mentigi Guesthouse waar we een nachtje verblijven. Het staat boven op een heuvel maar gelukkig kunnen we met de auto en hoeven we niet te lopen. De kamer is prima, niet al te luxe. Het lijkt allemaal wat gehorig want de gang hangt vol met briefjes die tot stilte manen. We installeren onze spullen en pakken dan de auto weer om naar de Robinson waterval te gaan. Stukje met de auto, stukje lopen. Het is een hoge waterval, maar je kunt er niet goed bijkomen. Het dreigt wat te gaan regenen, dus we gaan weer terug. Als we weer in het stadje zijn parkeren we de auto en gaan op zoek naar een plek om te eten. Het wordt de nummer twee bij tripadvisor, the Barracks. Ik neem mijn eerste nasi lemak. Heerlijke gebakken rijst met rendang. Chris heeft een curry in een uitgehold brood. Ook lekker. Na het eten nog even naar de Starbucks voor de koffie. Dan is het tijd om naar de auto te gaan en terug naar het guesthouse. Verhaaltje schrijven, snel slapen, want we moeten morgen weer vroeg op.
 |
| De Cameron Valley theeplantage |
 |
| Bij de Robinson Waterval |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten