Op Reis 1981-2026: Cameron Highlands

Tot vorige week zouden we twee dagen in Cameron Highlands blijven, maar op het laatste moment heb ik het verblijf ingekort tot 1 dag en 1 dag in Malakka toegevoegd. Ik vond toch dat we hier naar toe moesten, omdat er een stuk VOC geschiedenis ligt. We hebben slecht geslapen in Mentigi Guesthouse. Ze hebben daar geen airconditioning, omdat het er toch altijd koel is. Maar dat is maar gedeeltelijk zo. Het mag er dan koel zijn voor Maleise begrippen, 21 graden is voor ons nog behoorlijk warm. En waar ze totaal geen rekening mee houden is de luchtvochtigheid. Die is er altijd hoog en dus is het nog steeds zweten geblazen. Het raam openzetten is er ook niet bij, want dan komen er allerlei beesten binnen. Nee, niet goed over nagedacht. Het hele guesthouse is trouwens erg gehorig. Overal hangen papiertje om je tot stilte te manen, maar vanuit de receptie schalt de tv door het hele gebouw. Nou ja, we zijn niet echt vroeg wakker, maar als we wakker zijn is het snel douchen en wegwezen. Op zoek naar ontbijt. Dat hopen we te vinden bij een van de aardbeienplantages die reclame maken voor bezoeken aan hun plantage. We rijden wat rond, vinden een plantage, maar helaas zijn beide restaurants dicht. Het is nog te vroeg. Dan maar een doos aardbeien. Ze zijn lekker, maar duur en niet echt bijzonder. Nog even gezocht naar een theeplantage, maar we missen de afslag. We rijden terug naar Tanah Rata en vinden daar een prima koffietentje die ook ontbijt heeft. Ik neem een Schots ontbijt dat vanwege de islamitische cultuur alhier een worst van kip heeft en bacon van rundvlees. De kippenworst is heerlijk, de beef bacon vreemd. Al met al toch een lekker ontbijtje. Chris neemt een vruchtenscone. De keer met echte clotted cream en jam. Als het op is, pakken we de auto en beginnen aan de tocht naar Malakka die vijf uur gaat duren. Het eerste stuk is het lastigste, want we gaan het gebergte waar de Cameron Highlands bij horen uit en daarvoor dalen we ongeveer vijftige kilometer weg af. Erg bochtig en soms met wel hele grote vrachtwagens en bussen er op. Als we een kilometer of vijfentwintig hebben afgelegd is er plotseling wat bebouwing met hutten langs de kant. Er wordt eten gemaakt en er zijn rotan voorwerpen te koop. Er blijkt een enorme waterval te zijn waar grote aantallen mensen foto's van maken. Wij doen dat natuurlijk ook en lopen nog even naar boven. Dat doet verder niemand, want lopen is hier geen nationale bezigheid. Daar is het te warm voor. We rijden verder en komen weer 25 kilometer verder op de AH 2, de snelweg naar Kuala Lumpur. Het tempo gaat omhoog, maar dat kan ook, want de grote wegen zijn hier uitstekend. Met 11o km/j (zoals het op de borden staat) rijden we naar het zuiden. Na Kuala Lumpur komen we op de AH-1 de snelweg van Singapore naar de Thaise grens. We stoppen en zien een vrachtauto met daarin twee olifanten. Geen idee waar ze heen gaan, maar dit is niet iets dat je dagelijks in Nederland ziet. In Maleisie trouwens ook niet, want er staan een hoop mensen foto's te maken. Rond vijf uur rijden we Malakka binnen. Je denkt dan aan een dorpje aan de rivier met een paar oude gebouwen uit de 17e eeuw, maar dat is natuurlijk al lang niet meer zo. Het is een enorme stad waar we 10 kilometer door heen rijden om bij het centrum en ons hotel te komen. We parkeren de auto en checken in bij The Rucksack, een hotel waar je ook een caravan kunt huren om te overnachten. Die staan overigens niet buiten, maar beneden in de lobby waar ook de schommels hangen. Leuke plek met prima zwembad en een park er omheen. Rustieke omgeving en eindelijk weer eens wat luxe. We zwemmen, drinken een biertje en gaan dan in de stad kijken. We lopen langs de oude Portugese, Nederlandse en Engelse overblijfselen van deze stad en slaan dan Jonkers Walk in. Een straat met mooie Chinese en koloniale panden, met nu natuurlijk een enorme toeristische uitstraling. Stalletje na stalletje met etenswaren en prullaria en heel, heel veel Aziatische toeristen. Ik had veel Europeanen en andere westerlingen verwacht, zeker na wat we in Kuala Tahan en de Cameron Highlands hadden gezien, maar hier waren er maar erg weinig. Maar daartegenover dan wel weer enorme aantallen uit Azie. Populaire plek.
We lopen wat rond en zoeken een plek om te eten. Het wordt het Art Cafe waar ze lekker Lahksa, een soort curry noedelsoep hebben en kip met rijst uit een kleipot. Het smaakt prima, al zijn de prijzen hier wel weer wat hoger. We betalen 10 euro voor het diner en dat is zeker 4 teveel. Maar goed, het is ook erg toeristisch hier. Na het eten wandelen we terug naar het hotel en pakken we alvast onze koffers in. Morgen eerst nog Malakka verkennen, maar na de middag rijden we terug naar het vliegveld voor de vlucht naar Langkawi. Dan gaan we uitrusten.