zaterdag 20 oktober 2007

USA 2007 dag 8 New York - Amsterdam

Zaterdag 20 oktober

De laatste dag. We hebben onze koffers gepakt en dalen af naar het ontbijtrestaurant. We zijn al wat aan de late kant, want om 9.00 uur sluit de tent eigenlijk. Gelukkig krijgen we na enig wachten toch nog een tafel. Klaas en AJ komen ook naar beneden en we krijgen de kaarten weer onder de neus. We doen ongeveer dezelfde bestelling als gisteren en ook nu gaat dat met sweetheart en yes, dear gepaard. Blijft toch erg leuk. Als het ontbijt achter de kiezen is gaan we onze spullen halen, betalen de rekening en pakken de auto in. We rijden weg over Tonnelle Avenue richting de George Washington brug. Als we daar aankomen wijst TomTom ons de weg. Bij het tolstation worden we bang gemaakt door de kassier. Die zegt dat we worden gearresteerd als we blijven filmen. Nou, dan stoppen we daar maar even mee. We rijden de brug over, draaien aan de andere kant een half rondje en rammen vervolgens bijna onze voorganger die op zijn beurt weer bijna tegen een ei aanzit die op het laatste moment zijn auto dwars op een t-splitsing zet. Gelukkig komen we met een ruime speling van drie centimeter van onze voorligger tot stilstand. We vervolgen onze weg ongehavend en komen even later bij de Cloisters aan. Leuk plekje op het noordelijkste puntje van Manhattan. We kijken er even rond. Het is een bijgebouw van de Metropolitan Museum. Samen moet je 18 dollar betalen en dat is een beetje veel voor deze kleine tentoonstelling. We genieten dus maar even van het uitzicht en pakken dan maar weer de auto. We vervolgen onze weg door Spanish Harlem richting de Bronx. Het volgende doel is het Yankee Stadium. Naast dit stadion hebben ze nog een plekje gevonden voor een heel nieuw stadion. We rijden weer door en vervolgen onze weg naar Queens. Daar is een groot winkelcentrum waar we nog wat laatste inkopen willen doen. De TomTom brengt ons dwars door wat drukke Koreaanse wijken in Queens. Leuk om te zien, maar het verkeer houdt wat op. Maar we komen toch waar we zijn willen en als we een keer rond het winkelcentrum zijn gereden, vinden we ook nog een parkeergarage. Na een sigaret gaan we naar binnen om te shoppen. Er zijn twee grote warenhuizen, Macy’s en JC Penney’s en daartussen allemaal kleinere winkels. Maar eerst nemen we weer de gebruikelijke bak Cafe Moccha van Starbucks. Daarna splitsen we ons in duo’s. AJ en ik gaan de JC Penney’s in voor spijkerbroeken en t-shirts. Daar hebben ze er genoeg van en veel goedkoper dan bij ons. Als we uitgeshopt zijn lopen we Klaas en Robert weer tegen het lijf. We wandelen nog wat rond, maar tegen kwart over twee gaan we weer naar de auto. Tijd om naar het vliegveld te gaan. Als we de parkeergarage uitrijden komen we direct op de goede weg. Het valt alleen niet mee om uit de wirwar van wegen op de TomTom de juiste weg te kiezen. Eerst rijden we te ver door in zuidelijke richting. Dan nemen we een oprit die ons juist de verkeerde richting op brengt, terug naar Manhattan, Als we 2,5 kilometer later weer kunnen draaien gaan we echter wel de goede kant op. Richting JFK. Na een minuut of tien komen we bij Federal Circle waar alle autoverhuurbedrijven zitten. We rijden zo naar National, want ik heb dit vorig jaar ook al gereden. We parkeren de auto voor het gebouw en mesten hem helemaat uit. Alle snoeren en folders in de koffer en we kunnen weg. Er is nog iemand die de auto inspecteert, maar ook die treft geen bijzonderheden aan. We hebben het netjes gedaan. We zoeken de uitgang en dan bedenk ik me dat het wel handig is om een bevestiging te hebben van de kosten. Dus vraag ik die nog even aan de balie. Ik krijg een uitdraai en we kunnen weer weg. We nemen de Skytrain naar de Delta Terminal. Dat gaat lekker snel. We lopen door het gebouw naar de brug en als we over de weg zijn daken we met de lift af naar beneden. Daarna via wat duistere stoepen naar het gebouw waar je in kunt checken. Nog steeds een rommeltje. Gelukkig is het heel wat minder druk dan vorig jaar, maar er is toch nog steeds een forse rij voor de incheckbalies. We wachten en wachten, maar er zit weinig vaart in. Toch zijn we nog snel aan de beurt, want achter elkaar worden er steeds mensen voor bepaalde vluchten opgeroepen die dan eerst afgehandeld worden. Zo is voor ons eerst Rome aan de beurt, dan Budapest, dan Barcelona en daarna komt plotseling Amsterdam aan de beurt. Ik zat er al op te wachten en had met zo opgesteld dat we snel aan de beurt zouden zijn als die vlucht omgeroepen zou worden. En zo waren we snel ingecheckt. Daarna nog even snel naar buiten voor de nicotineshot voor de boys, want het zou weer een hele tijd duren voor ze er weer een zouden krijgen. Na de peuk richting security. Voor de laatste keer alles uit de zakken en riemen los. Ook dat gaat redelijk vlot. We kleden ons weer aan en zoeken wat te eten op. Van al dat wachten krijg je honger en het is inmiddels na vieren. Tijd voor de lunch. Het wordt een Burger King. De eerste van een hele week. We krijgen onvoorstelbare hoeveelheden ketchup en ik breng tien zakjes weer terug. We gaan nog even tax-free shoppen. Sigaretten, parfum en chocola. Daarna op weg naar de terminal. Met mijn laatste munten koop ik een ijsje en dan is het ook alweer tijd om te boarden. Het loopt allemaal gesmeerd. In het vliegtuig zit ook iedereen snel. De deuren gaan dicht en de piloot vertelt dat het 6 uur en 27 minuten vliegtijd gaat worden. Als ie zegt dat het in Amsterdam 0 graden is breekt er achterin het toestel een luid gekakel uit. Kalkoenen? Helaas is de lol er snel af, want het grote New Yorkse wachten begint. Vorig jaar duurde het twee uur voor we weg waren, dit jaar is het gelukkig maar 1 uur. Uiteindelijk staan we toch in een behoorlijke file te wachten voor het opstijgen. Als we de lucht ingaan verdwijnt de zon net achter de horizon. De lucht aan de oostkust is helder en er zijn nog lange tijd verlichte steden te zien in de diepte. De service begint weer met een maaltijd. Kip of pasta? Tja, kip maar weer. Het smaakt prima. Daarna worden er films vertoond. De eerste zie ik helemaal (titel?), maar ik slaag erin de hele tweede film te slapen. Bij de aftiteling word ik weer wakker. 







Geen opmerkingen:

Een reactie posten