USA 2007 dag 2 Atlanta, GA - Gatlinburg, TN (deel 1)

Zondag 14 oktober

Robert en ik zijn al om kwart voor zeven wakker en als we de tv aanzetten zien we op elk kanaal een andere tv-dominee. Als we een healer met vallende mensen tegenkomen, besluiten we dat het hoog tijd wordt dat we Klaas en AJ ook wakker bellen. Die slapen nog als rozen en jammer genoeg is de healer er ook net mee opgehouden. Maar als ze toch wakker zijn, kunnen we net zo goed opstaan. Als uiteindelijk iedereen opgetut is, checken we uit en stoppen onze bagage in de auto. We lopen weer de straat op om een plek te zoeken voor een ontbijt. We slaan rechtsaf en komen al snel bij Centennial Olympic Park dat helemaal aan de Olympische Spelen is gewijd. We kijken er naar de beelden en de marmeren platen met de namen van alle medaillewinnaars van de Spelen van 1996. Aan het eind van het park staat CNN Center en als we daar bijna zijn spotten we een café. Misschien hebben ze hier ontbijt? Dat blijkt niet zo te zijn. De tent is nog dicht. Het is ook wel erg vroeg. We lopen door en kijken even naar CNN Center. Ook dicht. Dan maar met een omtrekkende beweging de stad weer in. We lopen weer door dezelfde straat die ons eerder ook naar de Hard Rock Cafe bracht. We zien alleen geen leuke ontbijtrestaurants. Ik vraag aan een politieagent of die iets weet en zij stuurt ons naar een plek over de heuvel iets verderop. Dat blijkt een schot in de roos. We lopen naar het restaurant en gaan naar binnen. Als Klaas een hardnekkige zwerver heeft afgeweerd, komt ie ook. We zitten in een echt Amerikaans restaurant met boots, een vriendelijke serveersters. Op de kaart staan heerlijke ontbijtjes die je toelachen. We nemen allemaal iets dat bestaat uit eieren, pannenkoeken, French toast en spek. Dat wordt een stevig ontbijt, maar het smaakt allemaal even lekker. Het glas water dat je er gratis bijgeleverd krijgt is echter het enige minpuntje. Het smaakt naar zwembad. Met een volle maag lopen we terug naar het hotel om de auto op te halen. Met de TomTom op de voorruit rijden we in noordelijke richting Atlanta uit. Dat duurt nog een hele tijd, want het is een erg uitgestrekt stad, zoals veel Amerikaanse steden. Maar na een tijdje komen we toch in de country. Na anderhalf uur rijden gaan we de snelweg af en stoppen we op een parkeerplaats bij een groot winkelcentrum vlakbij Cornelia, GA. Hier zit een K-Mart en we gaan daar maar even naar het toilet. Het is een grote winkel, dus we kijken ook nog even rond bij de wapenafdeling en kopen het een en ander. Petjes, water en wat huishoudelijke artikelen voor thuis. Als we klaar zijn rijden we verder, dit keer met Robert achter het stuur. Die rijdt ook weer anderhalf uur en dan is het tijd om te lunchen. We gaan de snelweg even af en komen in het rustieke dorpje Dillsboro in North Carolina. We worden opgewacht door de oudste mannen van het dorp die op deze zondag het parkeergebeuren in Dillsboro regelen. Of we voor de Pumpkin Patch Express komen of voor iets anders. Voor iets anders dan maar. We worden naar de zijkant gedirigeerd en parkeren de auto in de schaduw. We lopen wat verdwaasd rond, maar er blijkt een café met terras te zijn vlakbij de auto. Daar zoeken we een plekje door wat met klapstoelen te schuiven. We bestellen een lunch van hamburgers en friet en wachten af wat er komen gaat. Blijkbaar is het dorp populair vanwege het treintje dat er leuke tripjes maakt en de pumpkins spelen ook een rol. Welke is niet duidelijk, maar het is bijna Halloween dus dat zal er ook wel mee te maken hebben. Als we hier maar weer wegkomen. Het eten blijkt reuze mee te vallen en AJ en Klaas kunnen zelfs op het terras roken. Dat is een meevaller, hoeven ze zich eens een keer niet buitengesloten te voelen. Als we het eten op hebben arriveert de trein en we kijken even toe hoe de locomotief manoeuvreert om weer aan de andere kant van de trein te kunnen komen. Mooi gezicht, maar we moeten weer verder.