Donderdag 18 oktober:
We stappen snel de auto maar
weer in en AJ stuurt ons de Turnpike
weer op. We zijn nu in New Jersey en dus moeten we meteen weer een nieuw
tolkaartje trekken. Even verderop is gelukkig een parkeerplaats en daar is ook
altijd wel een Starbucks te vinden. We gaan naar de Restrooms en schaffen weer
Cafe Mocchas aan. Die blijven lekker. De Ben and Jerry machine werkt niet, maar
ik krijg als wisselgeld wel gouden dollars terug. Die heb ik nog nooit gezien.
Echt geld, maar onbekend in dit biljettenland. Als de koffie op is vervolgen we
onze tocht door New Jersey. We komen steeds meer in de bewoonde wereld en al
snel doemen er een paar herkenbare plaatsen op. De eerste is Goethals Bridge
waar ik vorig jaar ook over gekomen ben. Dan suizen we langs Newark Airport en
de Ikea. Na een tijdje volgt de afslag naar de Lincolntunnel. Die moeten we
hebben. Vlak voor de tunnel is er een tolstation. We betalen netjes onze vijf
dollar en rijden door. Direct daarna de afslag en we rijden recht op ons hotel
af. Wel nog even over een drukke weg naar het zuiden, keren en weer terug in
noordelijke richting naar het hotel. Het is nog maar vier uur en we staan voor
ons hotel. Het inchecken gaat weer super. Het heeft me nogal wat moeite gekost
om een roken en een niet-roken kamer te krijgen, maar het blijkt gelukt te
zijn. We zitten niet op dezelfde verdieping, maar dan stinkt het gelukkig ook
niet zo. We zetten de auto achter neer en gaan naar onze kamers. Als we de
spullen hebben geïnstalleerd laden we nog even snel de videocamera op. Na een
half uurtje staan we weer in de lobby. Daar vragen we naar een taxi en die
blijkt er net te staan. Met een Lincoln Towncar rijden we richting Lincoln
Tunnel. Toeval? Het is een hels karwei om de tunnel in te komen. Je moet
precies weten hoe groot je auto is en hem dan in de kleinst denkbare ruimte
weten te wurmen. Hoe ze het doen weet niemand, maar ook de grote bussen komen
uiteindelijk de tunnel in. Als we eenmaal binnen zijn is het een peuleschil.
Met een lekker vaartje rij je naar de overkant. En dan begint het in New York
nog een keer. Een enorm gefriemel van auto’s die constant naar andere rijbanen
willen. Het liefst vlak voor de stoplichten. Onze chauffeur weet hoe het moet
en na een tijdje zet hij ons vlakbij Times Square af. De kosten zijn 50 dollar.
Dat moet anders kunnen. We kijken even bij Madam Tussauds en laten ons op de
foto zetten met Samuel L. Jackson, bekend filmster die buiten op het stoepje
moet staan. We passeren ook Ripley Believe it or Not, die we in Gatlinburg ook
al tegengekomen waren. We weerstaan de verleiding en lopen naar Times Square.
Dat is een hele schok als je er nog nooit eerder geweest bent, maar ook als je
hier vorig jaar nog stond, valt het allemaal niet mee. Wat een zee van licht en
beweging. Je kijkt je ogen letterlijk uit en verliest elk gevoel voor detail.
Het komt allemaal als een grote rijstebrij op je af. We lopen maar snel via
45th Street naar Fifth Avenue en van daar in zuidelijke richting naar de Empire
State Building. Dat is elf straten verder en dat betekent in zo’n stad nog een
behoorlijke wandeling. We aarzelen niet en gaan de Empire State Building direct
binnen. Vorig jaar moest je nog twee uur wachten om boven te komen, nu kunnen
we bijna direct doorlopen. Er is even wat oponthoud bij de security en daarna
nog even bij de kassa. AJ koopt de
kaartjes en wij lopen alvast wat verder door. Hij gooit nog wel even zijn
credit card op de grond om te kijken hoe eerlijk de New Yorkers zijn, maar dat
valt allemaal erg mee, want ze komen hem achter hem aan brengen. Daarna door
naar de lift en nadat we heel even gewacht hebben, suizen we naar de 80ste
verdieping. Daar moeten we overstappen op een andere lift en de bewoners van
het gebouw hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om mensen op de foto te
zetten voor een herinnering aan het bezoek aan dit mooie gebouw. Ook kun je
voor een klein bedrag een apparaat huren dat je vertelt wat je allemaal beneden
ziet. Die nemen we ook niet. We lopen maar weer door naar de lift en eindelijk,
eindelijk mogen we naar boven. Al met al heeft dat nog wel een klein halfuurtje
geduurd, maar dat is beter dan de twee uur die het vorig jaar duurde. Als we
buiten zijn blijkt dat het inmiddels helemaal donker is geworden. Maar het
uitzicht is prachtig. De lichtjes gaan zover je kunt kijken. En alle bruggen en
grote gebouwen zijn natuurlijk extra in het kunstzonnetje gezet. Het ziet er
allemaal weer prachtig uit. Het was alweer zeven jaar geleden dat ik hier voor
het laatst in het donker stond. Dat heeft toch wel iets bijzonders. Als we
helemaal rond geweest zijn en aan alle kanten foto’s met de zelfontspanner en
twee muntjes om hem een tikje naar beneden te richten hebben gemaakt, gaan we
weer op zoek naar de lift naar beneden. De souvenirwinkel laten we links
liggen. We gaan direct naar beneden. Daar aangekomen lopen we naar de uitgang
om de jongens gelegenheid te geven om er een op te steken. Als dat ook achter
de rug is, gaan we bij de Heartland Restaurant and Brewery naar binnen om te
gaan eten. Daar ben ik al vaker geweest en ook het vorige bezoek aan New York
begon voor AJ en ik hier. Het bier
is lekker en duur en het eten is ook niet goedkoop. Maar wel lekker. Heerlijke
hamburgers, salades, ribs en kip. Als het eten op is, betalen we de rekening
($140) en lopen naar het metrostation. Van onze taxichauffeur hebben we gehoord
waar we een bar kunnen vinden en we begeven ons met de metro naar West 12th
Street. We lopen een stukje en komen inderdaad in een buurt waar veel studenten
rondhangen. We komen in een Art Cafe terecht en betrekken een tafel bij de
ingang. Daar nemen we nog wat biertjes, maar na de tweede hebben we het wel weer
gezien. We gaan naar buiten en houden op straat een taxi aan. Dat valt nog niet
mee, want er zijn meer kapers op de kust en heel erg veel taxi’s zijn bezet.
Maar na verloop van tijd stopt er toch eentje voor ons en we laten hem voor ons
naar het hotel rijden. Weer door de tunnel, maar het is al laat, dus dat valt
op dit tijdstip reuze mee. We zijn er zo doorheen. Bij het hotel blijkt dat de
rit niet veel goedkoper uitvalt dan de heenweg. 45 dollar dit keer. Met de tip
dus ook weer 55. Moe maar voldaan gaan we naar onze kamers en gaan niet al te
laat slapen.
Overnachting: Days Inn (8), Eten: Heartland cafe Ribs,
chicken en burgers Weer zonnig, 25 graden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten