USA 2007 dag 1 Amsterdam - Atlanta (deel 1)

Zaterdag 13 oktober 2007

Om iets na vijf uur staan AnneJan en Klaas met de auto voor de deur in Oudemolen. We worden uitgezwaaid door Chris en de kinderen die allemaal vroeg zijn opgestaan. We vertrekken richting Schiphol, maar na 100 meter kom ik erachter dat we de video- en fotocamera vergeten zijn. Snel nog even in de achteruit en dan kunnen we definitief op weg. In Assen halen we Robert op na een tocht door Kloosterveen. Dat valt ook niet mee om daar je weg te vinden. Robert staat al klaar, dus we kunnen zo weer door. Op de snelweg is het nog rustig dus we passeren Zwolle zonder problemen. AnneJan wil tanken, maar een aantal benzinestations is nog dicht of wordt met een aardig vaartje voorbijgereden. Uiteindelijk tanken we bij Hoevelaken waar ook nog wat koffie gehaald wordt. Ik neem van hier het stuur over en we rijden verder zonder oponthoud naar Schiphol. Via Schiphol-Oost komen we op het lang-parkeren terrein waar we de auto enigszins scheef neerzetten. We nemen de bus naar Terminal 3. Vorig jaar stond ik met Chris en de kids in de verkeerde rij voor de incheckbalie en dat lukte dit keer ook weer. De langste rij was voor United en de kortste voor Delta. We sloten uiteraard in de langste rij aan. Gelukkig duurde dat niet zo lang en kwamen we er vrij snel achter dat we in de korte rij moesten gaan staan. Toch duurde het nog weer een hele tijd voor we uiteindelijk ingecheckt waren. Na de paspoortcontrole nog maar even in de taxfreeshops rondgekeken en een flesje korenwijn voor weinig geld gekocht. We lopen richting de gate op zoek naar een plek waar AJ en Klaas kunnen roken maar kunnen die niet vinden. We lopen dus nog een keer weer helemaal terug naar de tax free shops en nemen daar een kop koffie en een tafel in de rookzone. Daarna lopen we echt naar de gate waar we dus mooi op tijd aankomen. Voordat we mogen gaan zitten is er eerst een interview met een beveiligingsbeambte. Die stelt vragen over de bagage en over ons reisdoel. Gelukkig worden we goedgekeurd en krijgen we een stickertje op ons paspoort. Daarna door de beveiliging waar je alles van metaal af moet doen. Ook dat gaat vlekkeloos. Na het poortje blijkt Robert zijn boardingpass kwijt te zijn. Zoeken, zoeken, zoeken, maar nergens een boardingpass. Snel naar de mevrouw achter de balie. Die doet niet moeilijk en print zonder mankeren een nieuwe pass. Op het moment dat Robert die krijgt, vindt hij ook zijn oude weer terug. Dan heb je er twee. We mogen gelijk door het vliegtuig in. Goede stoelen en net genoeg beenruimte. Ik bel nog snel even naar huis en op de een of andere manier gaat alles zo snel dat we ook al weer direct wegrijden bij de gate. We moeten wel helemaal naar de Polderbaan, dus dat duurt een minuut of twintig, maar als we daar aankomen kunnen we ook gelijk de lucht in.