Na verloop van tijd wordt de
situatie zo penibel dat we besluiten de eerste de beste afslag te nemen en dan
een plaats te zoeken met een tankstation. Na een hele tijd komt er plotseling
een zijweg die niet afgezet is. Die nemen we. Het blijkt een enorm bochtige weg
te zijn die ik met haarspeldbochten die ik met veel flair telkens weer in
stuur. Klaas wordt er niet helemaal goed van. Gelukkig voor hem komen we eerste
een paar bumperklevers tegen zodat we niet meer zo snel gaan en na verloop van tijd
worden de bochten ook wat minder en komen we in een vlakker gebied. Hier kunnen
we de klevers tenminste passeren. Na een tijdje komen we in Marion en daar is
op de kruising een Chevron. Volgooien maar. Er blijkt 20 gallon , zo’n 75 liter in de tank te gaan.
Daar kun je zo’n 500
kilometer mee doen. Vanuit Marion rijden we richting de
snelweg. We moeten nog een heel eind naar Roanoke en rijden dus stevig door.
Onderweg stoppen we nog een keer langs de snelweg om te roken en om AJ het
stuur over te laten nemen. Tijdens nog een rookpauze proberen we een geocache
te vinden, maar meer dan een gat in de grond onder een steen is er niet te
zien. Helaas helaas.
We rijden snel door en komen
bij Roanoke. We moeten nog wel op zoek naar een motel en we schakelen TomTom in
om ons daar bij te helpen. Het eerste adres ziet er niet uit en we rijden maar
door. Het gaat door een wat verlaten downtown dat er niet echt aantrekkelijk
uitziet. Dan maar het beproefde recept en we rijden naar de Days Inn die bij
het Civic Center, een soort Martinihal ligt. Het ziet er niet geheel
rooskleurig uit, maar al snel blijkt dat ze aan het verbouwen zijn. AJ gaat dit keer mee om de kamers regelen en we
krijgen er twee aan de achterkant. Weer een rook- en een niet-rook kamer met
dit keer er eentje tussen. Als we ingericht zijn, trek ik mijn zwembroek aan en
loop ik naar het zwembad. Jammer maar helaas, maar het zwembad is in ongebruik
geraakt. Dan maar weer terug naar de kamer en eens kijken of er wat te eten
valt te halen. We lopen richting een restaurant dat we op weg naar het motel
hebben gezien. We moeten nog wel even een hele brede weg zonder oversteekplaats
over, maar dat lukt met wat geren ook wel. Het restaurant is erg klein en een
belevenis. Ze hebben een rookruimte, maar dat ziet er erg bedompt uit en niet
geschikt voor consumptie. De niet-rokers ruimte ziet er ook niet uit, maar daar
stinkt het tenminste niet. Dan daar maar. Ik zie de bui al hangen, want we
zitten blijkbaar in een tent waar je voornamelijk ontbijt en lunch kunt krijgen.
Diner staat wel op de deur, maar er is geen echte menukaart. We nemen dus maar
wat hamburgers. AJ wil een biertje,
maar dat hebben ze in dit soort gelegenheden niet. Dat wordt droogstaan. Cola
dus. Water smaakt weer naar zwembad. De hamburgers zijn ok, maar houden iet
over. Gelukkig betaal je in dit soort tenten ook niet veel. Na het toetje zijn
hebben we netje betaald. Nog even dubben of we niet het t-shirt van de tent
zouden aanschaffen, maar toch maar niet gedaan. We lopen terug naar het hotel,
maar gaan onderweg even bij het benzinestation aan voor een paar biertjes. Die
nemen we koud mee naar de kamer en we nemen er bij thuiskomst direct een. Na
het tweede biertje is iedereen er weer geweest en gaan we maar weer eens naar
bed. Alweer een enerverende dag in de USofA.
Overnachting: Days Inn (6)
Eten: burgers in cafe Weer: zonnig 26
graden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten