De wekker gaat om half acht. Ik heb lekker geslapen, maar Christien niet. Het bed is hard en het kussen ook. Maar ik houd daar wel van. We douchen en kleden ons weer aan. We sorteren de was, want in het hotel is een laundromat, dus een mooie gelegenheid om na de eerste week de was te doen. Om acht uur gaan we naar het ontbijt. Dat is weer een mooie mix tussen Japans en Europees. Er is zelfs Laugenbrot. We smullen van dit goede begin van de dag. Na het ontbijt pakken we onze spullen en gaan naar de auto. De eerste bestemming is Adachi Art Museum. Een prachtig museum met Japanse modern kunst, gelegen in een schitterende Japanse tuin. Als we er na 20 minuten aan komen rijden is de parkeerplaats al mooi gevuld. Er staat ook een hele rij bussen, dus het museum is populair. En niet voor niets. De tuinen zijn prachtig, maar de kunstwerken ook. Japanse kunst is toch wel wat anders dan Europese. Tot de vorige eeuw waren er nog strakke regels waar je je als kunstenaar aan moesten houden. En wat wij een leuke ontwikkeling vinden, was in Japan echt niet toegestaan. Kunstenaars werden uit clubs gestoten om de kleinste nieuwigheden. We brengen een paar uur in het museum door. Als we er door zijn komen we natuurlijk ook nog langs de souvenirwinkels. Daar zijn we wel gevoelig voor. We kopen weer wat lekkere Japanse zoutjes en ik zie zowaar een pakketje lokale biertjes. Die moet ik natuurlijk proberen. Als we inkopen gedaan hebben is het tijd om verder te gaan. Het is inmiddels als half twee en we zetten koers naar de Japanse Zee. We willen toch nog even van de zoute lucht genieten. Ik kies een plek uit waar ik denk dat het wel aardig zal zijn. Na drie kwartier rijden komen we bij een prachtige plek die ons allebei aan de Pacific Northwest doet denken. Rotsen met boompjes erop, tidal pools met beestjes erin, en natuurlijk het geluid van rollende golven. Heerlijk. We hangen er een tijdje rond, lopen nog een stukje door en ontdekken nog een tempeltje bovenop een rots. Het is hier prachtig. Na een uurtje toch maar weer terug naar de bewoonde wereld, want we hebben nog net tijd genoeg om een mooie tuin te bezoeken. De Yuushien Gardens. Een prachtige Japanse tuin die voor een gedeelte ook vol staat met pioenrozen. Weer zeer de moeite waard. We komen ook nog van de prachtige Japanse noren tegen. Dat zijn geen schaatsen, maar de doeken die ze voor de ingang van hun huizen hebben hangen. Gisteren hebben we hele dure gekocht van een kunstenaar. Vandaag zien we goedkope in de souvenierwinkel en kunnen hem niet weerstaan. Een mooi cadeautje om bij de voordeur te hangen. Als we deze tuin ook bekeken hebben pakken we de auto en rijden terug naar het hotel. Chris doet de was en dat kost wat tijd. Ze hebben hier de meest fantastische wasmachines waar alles vanzelf gaat, maar ik heb wat shirts die niet in de droger mogen en daardoor ontstaat we wat handwerk. Als de was gedaan is gaan we naar het restaurant van het hotel. Daar hebben ze lekkere Japanse dingetjes. De taal is nog wel een probleem. De dame legt uit dat bij het eten de ‘drinks’ free zijn. Maar er ontstaat paniek als ik een biertje bestel. Bier en sake zijn namelijk niet gratis. De enige receptioniste die onverstaanbaar Engels kan moet erbij gehaald worden om uit te leggen dat ik toch 620 yen voor mijn zelfgetapte halve liter moet betalen. Ik had het na één keer piepen en zenuwachtig kijken van de serveerster zo ook wel begrepen, maar blijkbaar moest het toch nog door drie anderen uitgelegd worden. Het eten arriveert per robot. Dat is natuurlijk wel weer leuk. En het is nog lekker ook. Als we klaar zijn kan Chris de was ophalen. Ik pak nog even koffie. Boven begin ik aan dit verhaal en op de achtergrond is de video aan het uploaden naar Youtube. Hopelijk gaat dat allemaal gestroomlijnd vandaag. Als het klaar is, gaan we slapen, want morgen weer een lange dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten