We worden om half acht gewekt door de wekker. Slapen gaat steeds beter, dus nu werden we ook weer uit onze slaap gehaald. Buiten horen we de regen vallen. Dat was voorspeld en komt erg ongelukkig uit, omdat we vandaag buiten zijn en geen auto hebben. We douchen en kleden ons aan. Daarna eten we ons 7 Eleven ontbijtje dat we gisteren gekocht hebben. Daarna maar eens kijken hoe we zo lang mogelijk droog blijven. Zwakke punt zijn de de schoenen. Die zijn absoluut niet waterdicht. Om kwart over negen fietsen we naar het Bennesse Art gebied. Daar zijn de musea die we vandaag bezoeken. Om tien uur hebben we kaartjes voor Chichu Art Museum en daarom willen we om half tien de shuttlebus naar het museum pakken op de plek die daarvoor is aangewezen. We snellen door de regen, maar komen toch nat aan. Ik had mijn schoenen en voeten ingepakt met twee plastic tassen en die zijn droog gebleven, totdat ik weer ging lopen, want toen werden ze toch nat. Vergeefse moeite. Bij de bushalte staan twee shuttlebussen, maar die zijn vol. Ze komen al vol van de haven. De chauffeur zegt dat we op de volgende moeten wachten. Op dat moment denk ik nog dat de volgende zo komt, maar niets is minder waar. De volgende komt pas na 40 minuten. En dus zit er niets anders op dan te lopen. Het is niet ver, maar wel heuvelachtig. Een wandeling van 25 minuten die ons in staat stelt om net het gereserveerde tijdsslot te halen. Maar die er ook voor zorgt dat we nu echt nat worden. Ik heb nog een verlaten paraplu gevonden, maar ook die helpt niet echt tegen zoveel regen. We slagen erin om met drie minuten vertraging het Chichu museum binnen te komen. Je moet hier wel even wennen. Het is allemaal van beton. Geometrische vormen, ingegraven in de berg. In het museum zijn in feite maar drie expositieruimtes. Een voor Claude Monet waar een paar prachtige schilderijen van lelies hangen, eentje voor James Turrell die er een mooi lichtkunstwerk heeft hangen en eentje voor Walter de Maria die een installatie in een hele grote ruimte heeft. Het gaat in alle gevallen om de werken in combinatie met de ruimte waarin ze staan. Bijna alle musea op Naoshima zijn ontworpen door architect Tadao Ando. Die gebruikt veel beton en recht vormen in zijn gebouwen. Na dit museum wandelen we naar het busstation, want we willen natuurlijk niet nog natter worden. De bus komt na vijf minuten en nog vijf minuten later stappen we al weer uit bij het tweede museum van de dag, het Benesse House Museum. Ook dit is een interessant museum met heel veel werk van vooral kunstenaars die installaties maken. Frank Stella, Alberto Giacommetti, Bruce Naumann, uitsluitende de meesters. Als we dit allemaal bekeken hebben krijgen we honger. Het is ook lunchtijd. Het restaurant is bomvol (Japans eten in allerlei bakjes en laadjes) en voor de rest van de dag is er geen plek meer, maar gelukkig is er ook nog een cafe waar je ook lekkere maaltijden kunt krijgen. Een kippenpoot en een bagel met zalm en cream cheese gaan er ook wel in. Na het eten op weg naar het derde museum van de dag, de Hiroshi Sugimoto Gallery. Die is gevestigd onder het luxe hotel dat onderdeel is van dit hele museumcomplex dat de zuidkant van het eiland bestrijkt. Telkens als je een museum binnenkomt krijg je eerst een riedeltje over wat allemaal wel en niet mag en dat is hier al niet anders. Uitzondering is dat je ook twee bonnetjes voor een kopje thee en wat lekkers krijgt. We wandelen wat rond door de galerij waar alleen werk van Hiroshi te vinden is. Hij maakte vooral wazige foto’s en foto’s met een witte bovenkant een donkere onderhelft die dan de Bodensee of de Japanse Zee voor moeten stellen. Dat gaat er allemaal niet zo goed in, ook al omdat de twee andere musea zo fascinerend waren. Maar goed, we slaan ons er doorheen en genieten dan van het gratis kopje thee met de mochi die erbij geserveerd wordt. We overleggen nog even wat we verder doen. Naar ons huisje en opdrogen of toch nog even naar het Naoshima New Art Museum dat even voorbij ons huisje ligt. We doen dat laatste. Nat wordt je toch en als je daardoor dingen overslaat, heb je er later alleen maar spijt van. En dus trappen we nog even door. Gelukkig maar, want het museum is echt wel de moeite waard. Er is kunst te zien van grote Aziatische moderne kunstenaars. Echt wel hele bijzondere stukken die ook in Europa te zien zijn geweest. En ook hier is weer een cafe bij, zodat we thee en een lokaal biertje nuttigen en daarbij een stuk chocoladetaart nuttigen. Dat blijkt echt een heel klein stukje te zijn, maar ach, het gaat om de smaak en het idee. Hierna is het echt welletjes. We begeven ons nog een keer op de fiets door de regen en zijn dan thuis. Daar gaat de broek in de droger en de sokken over de haardroger. Perfect systeem dat ik vorig jaar in Xanten voor het eerst testte. Ook de schoenen worden behoorlijk droog als je ze bewerkt met de haardroger. Om half zeven lopen we 30 meter naar de overkant, waar een okonomyaki restaurant zit. Okonomyaki is een Japanse pannenkoek met kool, ei, spek en sojasaus en mayonaise. Ik had er veel van gezien, maar het nog niet gehad. Het was prima. Chris had kip en gebakken groenten. Een uitstekende maaltijd in een lokaal restaurantje. Na het eten terug naar huis. Nog wat dingen drogen met de haardroger, een video maken en dit verhaal tikken. We zijn vandaag vroeg en dat is ook wel weer eens goed. Morgen gaan we vroeg op pad, want we verlaten Naoshima met de vroege boot. Het wordt dan gelukkig ook weer mooi weer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten