Om half acht zijn we weer wakker. Het raam was vannacht dicht en daardoor is het stil in de kamer. En dus hebben we prima geslapen. Vanochtend pakken we al onze spullen in, want als we klaar zijn laten we de bagage achter bij de receptie en gaan dan de stad nog in. We hoeven pas om 12 uur naar het vliegveld, dus we hebben nog de ochtend. Ons eerste doel is Cafe Annon. Dit is een kleine internethype vanwege de fluffy pancakes die ze er serveren. Het zijn fluffy Japanse pancakes, dus heel erg fluffy. Als we aankomen staat er een kleine rij. We zijn de derde wachtenden. Je haalt daarvoor eerst binnen een nummertje uit een apparaat waarop je ook kunt zien hoeveel er nog voor zijn. Met dat nummertje ga je zitten wachten. Dat duurt wel een tijdje. Het is druk. Uiteindelijk zijn we aan de beurt. We krijgen een tafeltje beneden en we mogen bestellen. Dat gaat dan weer met een qr code. Zonder telefoon en qr codes kom je nergens meer in Japan. We zoeken een lekkere pannekoek uit. Eigenlijk zijn het drie pannekoeken die vooral uit lucht en ei bestaan. En daarbij kun je dan kiezen of je met aardbei of macha of ijs of nootjes wilt. Voor elk wat wils. Chris neemt de plain (dat is dan met nootjes) en ik neem die met verschillende soorten fruit. Dat ligt er los naast. We moeten nog wel even geduld hebben, want het bakken van de pannekoekjes is een delicate zaak en gaat heel langzaam. Uiteindelijk krijgen we na 35 minuten ons eten. Precies genoeg tijd om het In het midden puzzeltje van de NRC te doen. De pannekoekjes zijn natuurlijk erg lekker, maar wel ontzettende zoet. En je hebt ze op in een fractie van de tijd die het kostte om ze te maken. Maar we gaan voldaan weer naar buiten. Daar zitten natuurlijk al weer nieuwe klanten te wachten. We lopen door het buurtje waar kookgerei verkocht wordt in allerlei soorten en maten. Van kleine porseleinen kopjes tot aan grote gasbranders. En Japanse messen natuurlijk. Leuk om te zien. We lopen door en komen weer bij Dotonbori. Dat ziet er overdag toch anders uit dan 's avonds. En bovendien is het een stuk rustiger. We kijken even bij de Donki naar het reuzenrad. Dat draait wel, maar blijkbaar voor onderhoud. We kunnen er niet in. Dan maar door naar de American Village. Dat is een wijkje vlakbij waar wat retro kleding wordt verkocht. Het zou een Amerikaanse uitstraling moeten hebben. Geen idee waar die is. Het is tijd om met de metro naar het hotel te gaan om de bagage op te halen. Dat kost niet veel tijd en we zijn al snel weer op weg naar de trein die ons naar Kansai moet brengen. We nemen weer de blauwe Rapit met de mooie stoelen, want die was lekker comfortabel. In 40 minuten brengt die ons door Osaka naar het vliegveld. Als we uitstappen zoeken we even naar de postbus. We moeten namelijk de pocket wifi op de bus doen, terug naar de leverancier. Daarna naar de incheckbalie. Daar staan al een heleboel mensen en de rij schiet maar langzaam op. Maar uiteindelijk komen we aan de beurt. We krijgen boardingpasses voor beide vluchten en de meneer achter de balie zegt dat de bagage doorgestuurd wordt naar Amsterdam. Dat scheelt weer. We brengen het karretje weg en lopen naar security. Daar is niemand en dus zijn we er snel door. Dan bij de douane nog even het paspoort scannen om te zien of we tax-free dingen hebben gekocht. Dat wordt namelijk door middel van je paspoort geregistreerd. Blijkbaar was het bedrag niet hoog genoeg, want we worden niet gecontroleerd. Bij immigration nog even het paspoort checken en ook dat is in orde. We mogen eruit. Ons vliegtuig komt bij Gate 20 en dat is direct na de paspoortcontrole, dus we hoeven niet ver te lopen. Wel eerst even iets te eten zoeken. Een paar broodjes en wat koffie en dan een plekje bij de gate. Die zijn er nog genoeg. We moeten nog even wachten voor we kunnen boarden. Het blijft rustig bij de gate, dus we houden goede hoop dat we in het vliegtuig de stoel tussen ons in vrij kunnen houden. De vlucht van Osaka naar Guangzhou is vier uur en er is niet veel beenruimte hadden we op de heenweg al geconstateerd. Dus een extra plekje tussen ons in, is niet weg. Als we het vliegtuig inkomen is het ook wel duidelijk. Dit wordt niet vol en wij hebben inderdaad een extra plekje. We vertrekken op tijd. De vlucht valt mee, boven Japan is het mooi weer, zodat een aantal plekken waar de afgelopen weken geweest zijn, herkenbaar zijn. Boven China is het bewolkt, behalve in het begin boven Shanghai. We vliegen wel hoog boven deze miljoenenstad, maar toch zijn de enorme gebouwen herkenbaar. Als we in Guangzhou landen wordt het al donker en ook hier is een enorme stad te zien waar op veel plekken veel lichten van reclames te zien zijn. De wegen zien er erg druk uit, maar het is dan ook spitsuur. De landing is zacht en als we van boord gaan begint de gebruikelijke binnenkomst in China. Eerst loop je langsde vingerafdrukkenmachine. Wij hoeven dat niet, omdat we niet in China blijven. Dan komt de gezondheidscheck. Dat gaat per camera, maar het station is onbemand. Vervolgens moet je door een check om te zien of je wel de juiste papieren hebt en tenslotte weer door security. En dan moeten we vijf uur wachten. Om dat wachten wat te verzachten heb ik lounch accesss gekocht. We kunnen dus in de Premium Lounge. Het voordeel is dat je daar lekkere stoelen hebt en gratis eten en drinken. Ik had voor drie uur iets gekocht, maar blijkbaar was het maar voor twee uur. Maar dat was voldoende om de vijf uur wat te breken. Na de lounge nog even langs de winkels en dan nog een tijdje bij de gate. Daar wordt het wel steeds drukker. De vlucht zal bijna vol zitten. Als we boarden blijkt inderdaad dat er iemand op de middelste stoel zit. Die gaat naar het raam en wij zitten naast elkaar. Je kunt niet elke keer geluk hebben. Dit wordt wel een dingetje, want de vlucht is 12 uur en daar ben ik echt niet voor gemaakt. Ik heb Netflix series gedownload, maar op een gegeven moment wordt je toch moe en ga je wat slapen. En dat is verschrikkelijk in zo'n vliegtuigstoel. Op een gegeven moment doet alles je zeer. Als ik het niet meer uit kan houden ga ik naar de toilet en blijf daar dan een hele tijd in de buurt staan. Dat maakt het stukken beter. We krijgen overigens op elke vlucht te eten. Het eten op de vlucht van Osaka naar Guangzhou was echt uit de kunst. Heerlijk kip met rijst. Misschien wel de beste vliegtuigmaaltijd die ik ooit gehad heb. De eerste maaltijd op de vlucht naar Amsterdam is een stuk minder. De beef is niet helemaal te definiëren. Misschien zijn we wat verwend geraakt door de wagyu. Uiteindelijk landen we op tijd op Schiphol. Blij dat we naar buiten mogen. Tot onze verrassing worden direct bij de gate onze paspoorten gecontroleerd door de marechaussee. Dus hier doen we ook al aan de symboolpolitiek om rechtse kiezers tevreden te houden. Bij de echte paspoortcontrole is het weer een enorme chaos. In mening derde wereldland is het beter geregeld dan op Schiphol. Maar we komen er uit. Al is het elektronische poortje waar Chris door wil, defect. De mevrouw voor haar lukt het ook niet. Maar een poortje verder is er succes en zijn we weer in Nederland. De bagage laat nog even op zich wachten, al is de tas van Chris veel eerder van die van mij. Daarna naar de NS om onze keuzedag vrij reizen op te halen en up te graden naar de 1e klas. We nemen de trein van 8 uur en zijn dan om 9.55 uur in Assen. Jannes komt ons daar ophalen. Dan zit de reis er weer op. Tot de volgende reis. Deze zomer op de fiets naar Engeland.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten