Om acht uur vertrekken we uit Oudemolen richting Vlissingen. In Amersfoort drinken we bij Thom koffie met baklava. Heerlijk. Daarna begint de tocht naar Vlissingen. Het verkeer valt gelukkig mee, maar er zijn veel wegen dicht. De A27 is afgesloten en daarom moeten we over Rotterdam. Daar is de A20 dicht voor onderhoud en dus is er een kleine file. Die valt gelukkig mee. Het is nog best wel een hele rit naar Vlissingen, maar om 13 uur zijn we er. We hebben al eerder aan de boulevard geluncht en dat is nu weer het plan. We vinden een restaurant. Niet dezelfde als eerder, maar wel een goed adres. De lunch is heerlijk. Als ie op is gaan we terug naar de auto. Daar tuigen we onze fietsen op. Dat is nog wel een dingetje. Zadel op de juiste hoogte brengen, spiegel monteren omdat ie in de weg zat bij het plaatsen van de fietsen op de auto. Dan de tassen erop en de camera monteren. Het duurt even voor we weg kunnen. Maar dan nemen we afscheid van Thom die de auto meeneemt naar Spanje. Via de boulevard fietsen we naar de sluizen en dan zijn we al bij de veerboot naar Breskens. De vorige keer zijn we nog om de haven gefietst, maar blijkbaar kun je ook een snellere route over de sluisdeuren nemen. Je moet het maar weten. We zijn mooi op tijd, want als er kaartjes voor de boot hebben gekocht, komt die er ook al aan. We gaan aan boord en zetten onze fietsen vast aan het rek, zodat ze niet omvallen. We zoeken een plekje uit de zon, want het is inmiddels prachtig weer geworden. De overtocht duurt precies een kopje thee. We zoeken onze fietsen weer op en gaan van boord. Er wordt nog wat gekeuveld met andere fietsers die 50 jaar geleden ook naar Engeland gefietst zijn en met twee andere fietsers die naar Londen gaan en daarna naar Harwich. Wij beginnen aan een iets grotere tocht. Zoals gezegd is het prachtig weer geworden en het is heerlijk fietsweer. We volgen eerst weer de kustroute langs de kust van Zeeuws Vlaanderen. De stranden zijn enorm en slechts bezet door een handvol Duitsers. Hier wordt het vast niet zo druk als in Scheveningen of Zandvoort. Na verloop van tijd verlaten we de kust om naar Cadzand te fietsen. Daar staat een molen waar we in 1979 een foto van hebben gemaakt. In dat jaar fietsen we namelijk ook naar Engeland. Min of meer dezelfde start. Met de trein van Zwolle naar Vlissingen en van daar met de boot naar Breskens. Toen wel een min of meer rechte lijn naar Knokke. Nu nemen we meer tijd om de kust te volgen, maar een bezoek aan de molen van Cadzand mag niet ontbreken. Hij staat er nog in min of meer dezelfde staat. Snel een fotootje maken en weer door. Via Retranchement komen we ongemerkt in België. Daar is de eerste stop bij Vogels in het Zwet, een bezoekerscentrum van het natuurgebied het Zwet. Er is ook horeca bij, waar we met gigantische prijzen de geconfronteerd worden. Die Belgen weten van wanten. We nemen een kopje koffie en vinden het dan welletjes. Als we verder rijden komen we al snel in de bebouwing van Knokke. Het is hier lekker druk met badgasten en toeristen. Een levendige badplaats. Maar oh, wat is dit lelijk met al die sfeerloze flats op een rijtje. Er is geprobeerd het op te leuken met kunstwerken. Even verder ligt Heist en dat is al niet veel beter. Na Heist komt Zeebrugge, de nieuwe havenstad voor de kust van Brugge. Hier kon je vroeger met de boot naar Engeland, maar na opening van de tunnel zijn veer van die veerverbindingen verdwenen. En Zeebrugge had al geen goede naam na de ramp met de Herald of Free Enterprise die kapseisde en zonk bij het verlaten van de haven. Er is nog wel steeds veel vrachtverkeer in deze haven. Er liggen grote schepen die vast naar alle windstreken uitvaren. Wij brengen nog even een bezoek aan Zeebrugge dorp waar een leuke wijk met oud uitziende visserswoningen is aangelegd in 1923 om mensen te lokken naar de nieuwe havenstad. Het ziet er mooi uit, maar de omgeving zeker niet. We fietsen door en komen dan bij Blankenberge aan. Hier rijden we door het centrum en een stukje langs de kust. Even verderop gaat dit over in De Haan, een aaneenschakeling van badplaatsen in één gemeente. Hier buigen we een stukje landinwaarts. We zoeken een friterie voor een goedkope maaltijd, maar kunnen die niet vinden. En dan is ons hotel er al. Ibis de Haan is onze bestemming. We checken in en betrekken onze kamer. We besluiten er niet meer op uit te gaan en ons geluk te beproeven in het restaurant van het hotel. Ze hebben vast een lekker biertje en een hapje. We trekken ook onze zwembroek aan, want er is een zwembad bij het hotel. Met een handdoekje gaan we naar beneden. Op het terras is nog een tafel vrij en we strijken er neer. We bestellen een Westmalle en een pizza en een spaghetti. Het smaakt allemaal erg goed, maar van zwemmen komt het niet meer. Na het eten is het afgekoeld en hebben we er geen zin meer in. Het is ook laat geworden. We zijn immers laat aangekomen. En dus besluiten we om niet meer te gaan zwemmen. Terug naar de kamer waar ik dit verhaal tik en alvast met de video begin. Kijken of we die een beetje makkelijk op internet kunnen krijgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten