De nacht is lang, want ik slaap niet al te best. De kamer is prima, het bed super, het zal de opwinding van de reis wel zijn. Ik ga er om 1 uur even uit om de voortgang van het uploaden van de video te bekijken. Het internet is hier wat traag en wispelturig, maar met een korte herstart lukt het om de video online te krijgen. Dan maar weer proberen te slapen. Het lukt niet al te best. Om 6.15 uur gaat de wekker en mag ik er eindelijk uit. De douche is warm en langzaam aan begin ik mijn spullen in te pakken. Ik heb ook al een boodschappenlijstje, want ik ben mijn tandenborstel vergeten. Als ik er ook zelf op moet letten, dan komt het niet goed😅 Als ik alles ingepakt heb, breng ik mijn fietstassen vast naar beneden. Ik ga bij de receptie langs om mijn rekening te vereffenen. Ik vraag ook even of ik een broodje mee kan krijgen omdat ik voor het ontbijt al weg moet. Blijkt dat het ontbijt al klaar staat. Ik heb nog tien minuten, dus wel snel twee broodjes, twee croissantjes, een koffie en een yoghurtje weg. En daarna direct naar het station. De trein staat al te wachten en tien minuten voor vertrek staat mijn fiets vast in de riemen en zit ik op een prachtige plek in de trein. Die vertrekt uiteraard precies op tijd en volgt de route die ik vandaag weer terug ga fietsen. Zo kan ik alvast even zien waar ik vandaag allemaal langs kom. Het weer is schitterend en het Zwitserse landschap zo mogelijk nog mooier. De combinatie is overweldigend. Na een dik uur komen we in Disentis/Muster. Dat is het eindpunt van deze trein. Het overstappen is een peulenschil. De ene trein uit en de andere in. Instap is gelijkvloers, dus geen gezeul met fietsen. Wat wel opvalt is dat er behoorlijk wat skiers instappen. Blijkbaar is april nog geschikt om in de hogere delen te skien. En dus neemt iedereen de trein naar Oberalp, want daarboven ligt nog sneeuw genoeg. Bij elk station stappen meer skiers in. Na een station om zes moet ik eruit. Ik haal mijn fiets op tijd weg, zodat er nog meer skies bijkomen. Dat is maar goed ook, want er zijn van die skiers die hun stokken gewoon tussen de wielen van een fiets steken. Sukkels. Met hulp krijg ik ze er uit, zodat ik de fiets voor de deur kan parkeren. In deze trein moet je op een knop drukken om de trein op jouw halte te laten stoppen. Iemand doet dat voor mij, want ik zie zo gauw geen knop. Als de trein is gestopt blijkt dat ik de enige ben die er op dit station uit wil. Wat een luxe. Een hele trein voor jouw alleen. Buiten de trein tuig ik de fiets op met allerlei apparatuur. Navigatie, filmspul, etc. Na een kwartiertje vertrek ik. Eerst even stijl naar de weg toe en daar even kijken bij de barrière die de weg naar de Oberalppass afsluit. En dan begin ik aan de prachtigste fietstocht die je kunt bedenken. De Alpen zijn vandaag werkelijk bijzonder mooi. De zon schijnt, er ligt sneeuw, er zijn wolken en er is een fantastisch landschap. Wow. Het eerste stuk gaat over de weg naar Disentis. Er zijn stukken waar je hard naar beneden kunt suizen. Ik hou het beperkt tussen de 30 en 40 km/u. Maar er zijn ook stukken, voornamelijk in de dorpjes, waar je soms wel eens omhoog moet rijden. Dan is zo'n ebike natuurlijk een uitkomst. In Sedrun, de eerste grotere plaats, stop ik bij de Coop. Ik ga broodjes en beleg inslaan voor de lunch, want die nuttig ik onderweg. De keuze is reuze en wat me vooral opvalt is dat er allerlei lekkere vleeswaren bij de bijna over datum producten liggen. Alpenspeck, heerlijk, en best nog een tijdje goed te houden. In ieder geval tot de middag, want dan eet ik het toch allemaal op. En dat geldt ook voor de luchtgedroogde ham. Ook afgeprijsd voor de helft. Zo wordt Zwitserland toch weer wat minder duur. Ik koop gelijk een tandenborstel en een nagelknipper, want die waren nodig en zaten niet in mijn inventaris. Ik rijd door en kom na een tijdje weer in Disentis. Daar staat een groot klooster waar ik naartoe fiets. Er is niet veel te zien en dus ben ik ook snel weer vertrokken. Na Disentis verlaat de route de weg en volgt vaak onverharde paden. Henk had me gewaarschuwd en inderdaad keer ik één keertje om. Ik was enthousiast twee mountainbikers gevolgd, maar toen ik zag waar ik overheen moest, vond ik het welletjes. Keren en naar de verharde weg. Het is onderweg allemaal even mooi. In ieder geval lukt het niet om dit allemaal hier te beschrijven. Om 13 uur zoek ik een plek voor de lunch en dat is niet moeilijk. Overal staan bankjes, dus dat is eenvoudig. De broodjes zijn heerlijk en het uitzicht is prachtig. Na een tijdje kom ik bij de plek waar de Voorrijn en de Achterrijn bij elkaar komen en samen verder gaan als Rijn. Dat is vanaf nu dus makkelijk. De Rijn. Direct na deze plek maakt de route een scherpe bocht naar links en dat betekent in een dal altijd dat je dan de berg op moet. Er volgt een stevig klim. Bovenaan is een supermarkt en daar koop ik een flesje koud bruiswater. Heerlijk. Daarna volgt de lange afdaling naar Chur langs de linkeroever. Chur zelf laat ik rechts liggen, dat heb ik gisteren al gezien. Ik volg de Rijn. Die is hier behoorlijk gekanaliseerd en dus recht. De route wijkt wat van de Rijn af en begint plotseling weer te klimmen. Ik fiets door de wijngaarden en kom dan na een tijd op de plaats van bestemming. Hotel Alpenrose in Maienfeld. Ik krijg een aardige kamer. Niet te klein en met een prima douche. Het hotel heeft ook een restaurant en daar ga ik later eten. Eerst bijkomen. Ik probeer de accu's op te laden, maar de stekkers passen niet. Ook dat nog. Zwitserse stekkers. Gelukkig heeft het hotel nog een verloopstekker zodat ik in ieder geval de fietsaccu's kan laden. Dan douchen en als dat klaar is, eten. Het hotel is natuurlijk reteduur, want dit is Zwitserland. Ik neem een schnitzel met patat en die kost zo'n 30 euro. En dat voor een varkensschnitzel. Nou ja, ik heb het verdiend. Na het eten naar de kamer en verhaal tikken en video maken. Dat laatste gaat een probleem worden, want het internet stamt hier nog uit 1998. Nou ja, dan morgen bij de McDonalds maar uploaden. Nu eerst het filmpje maken. Het wordt een lange, want ik heb erg veel gefilmd vandaag. Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten