Weer om zes uur op. Het schema zit er goed in. Langzaam wakker worden, douchen en inpakken. Om tien voor zeven klaar, dus nog even de accu's naar de fiets brengen, dan hoef ik die straks niet te sjouwen. Daarna direct naar het ontbijt. Het hotel heet Rheinhotel Köln, dus wordt geboekt door bezoekers aan Keulen die het niet erg vinden om een ritje met de tram te maken, maar wel willen besparen op de prijs van het hotel. Mij kost het 92 euro incl. ontbijt en dat is voor deze kwaliteit (gratis snoep in de lobby) niet duur. Hierdoor zit het hotel ook vol, dus ik ben gewaarschuwd voor een volle ontbijtzaal. Ik stap stipt om 7 uur naar binnen en dan zit er dus helemaal niemand. Alles voor mij alleen. Er zijn weer verschillende lekkere dingen om je te goed aan te doen. Zalm zelfs. En voor de oosterse bezoekers dolma's. Maar die laat ik nog even liggen. Ik ga voor de scrambled eggs met bieslook en voor de waldbeerenmarmelade. Heerlijk allemaal en ongestoord ontbijten. Want er komt tijdens mijn bezoek verder niemand binnen. Het wordt vast later pas druk. Ik eindig het ontbijt ook in mijn eentje. Maar als ik bij de lift sta, komt er toch iemand naar beneden. Dat is dus nummer 2. Ik ga naar mijn kamer en pak de overgebleven spullen. Die kan ik in een keer dragen. Vijf minuten later sta ik buiten met een bepakte fiets en nog 1 minuut later begin in aan de laatste etappe van het eerste deel van mijn Rheinradweg. De weg volgt de Rijn en ik krijg een mooi zicht op de skyline van Keulen. Als ik bij het centrum van de stad ben aangeland, maak ik een klein tochtje door de binnenstad. Heumarkt, Roncalliplein en even om de Dom heen. Dan onder het station door en ik sta weer aan de Rijnoever. Lekker fietsen. Eerste doel is de pont bij Langel. Daar heb ik het eerste probleem, want de pont gaat pas vanaf 10 uur. En het is pas negen uur. Op naar de volgende pont. Onderweg klooi in nog wat met de drone op de dijk. Het is nu nog rustig, dus genoeg tijd om nog wat te experimenteren. Verderop kom in bij een bordje naar een klein pontje. Kijken of die het doet. Het is inmiddels bijna 10 uur, dus wie weet. Blijkt dat deze om 10.30 uur gaat. En het bijbehorende restaurant waar ik met een kop koffie de tijd prima had kunnen overbruggen, gaat pas om 11 uur open. Ledigheid is des Duivels oorkussen. Zouden de Duitsers dit gezegde niet kennen? Wie gaat er nou pas om 11 uur open als er klanten zijn? Nou ja, dan maar weer terug en op naar Zons. Daar is weer een veer. Zons blijkt een leuk middeleeuws stadje te zijn. Soort Elburg aan de Rijn. Er is ook een terras waar ze wafels hebben. In Duitsland moet je echt nog vantevoren vragen of ze cash of kaartbetaling accepteren. Want nadat ik een dure wafel en een kop koffie heb genuttigd, moet ik contact afrekenen. Dat gaat nog net, maar daardoor heb ik niet genoeg geld voor de pont. Tssss. Nou ja, dan de route maar weer verleggen en naar de eerstvolgende brug. Die is al bijna in Düsseldorf, dus als ik er over ben rijd ik de stad van de zuidkant binnen. Eerst door wat buitenwijken en als ik in de binnenstad kom blijkt dat de marathon van Düsseldorf vandaag is. Op alle straten lijken hardlopers te zijn. Ik zigzag wat door de straten om uit de chaos te komen. Dat lukt pas als ik helemaal in het noorden van de stad ben gekomen. Daar kan ik weer rustig fietsen over de boulevard. Ik rijd naar het stadion van Fortuna Dusseldorf omdat dat vlakbij het vliegveld ligt. Als ik langs het stadion kom, zie ik nog net hoe de KLM vlucht van DUS naar Schiphol vertrekt. Die hebben Chris en Anna vorige week nog genomen. Daarna fiets ik de laatste 4 kilometer naar de auto. Die staat er nog. Het leeghalen van de fiets gaat heel wat sneller dan het bepakken vorige week. Maar toen was alles ook nog nieuw. Nu is het gesneden koek. Als de fiets ook op de drager zit is het tijd voor vertrek. Eerst nog even naar de Burger King voor een Whopper en dan snel naar huis. Om vijf uur rijd ik onze parkeerplaats op en haal ik alle spullen van de auto. Ik begroet Opa en Oma en wissel alvast wat verhalen uit. Om 19 uur haal ik de Chinees uit Zuidlaren. Eindelijk weer eens babi pangang. Dat schiet er door de vleesloze dagen tegenwoordig wel bij in.
Wordt vervolgd...........
Geen opmerkingen:
Een reactie posten