Je moet goede patronen niet doorbreken en dus sta ik weer om 6 uur op, ook al kan ik pas om 7.15 uur ontbijten. Ik heb heel goed geslapen, misschien komt dat dit de gezonde lucht van het platteland. Het ontbijt is prima, maar start normaal pas om 8 uur. Speciaal voor mij dus wat eerder. Misschien dat daarom de eitjes ontbreken, terwijl de dopjes er wel staan. Nou ja, er zijn genoeg andere lekkere dingen. Ik eet bijna alle droge worst op ter compensatie van het ei. Broodjes, muesli, koffie, sapje. Heerlijk allemaal. Om kwart voor acht fiets ik weg. Eerst weer terug naar de Rijn en dan weer over naar de Franse kant. Henk had het over het stuk langs het kanaal naar Straatsburg en ik besloot Frankrijk een tweede kans te geven. En het was idd mooi. Het Canal du Rhone et Rhin is de moeite waard. Aangelegd tijdens de industrialisatie is het nu alleen nog voor de pleziervaart en die zie je in april nog niet. Maar het fietst heerlijk. Stoempen heet dat in het Belgisch. Ik heb al 60 km gedaan voor de middag en zit dan al in Straatsburg. Tijdens een fietsvakantie is sightseeing niet echt makkelijk. Je zit constant met je fiets. Ik rij dus ook maar wat rond. Gelukkig mag je in voetgangers zones ook fietsen dus je kunt wel in de binnenstad komen. Ik bekijk de kathedraal en Petit France en dan rij ik snel de stad weer uit. Eerst nog door een mooi park, maar al snel is het weer het eentonige platteland met de suffe dorpjes. Wantzenau, je zult er maar moeten wonen. Na een tijdje heb ik er genoeg van en neem een drastisch besluit: naar Duitsland. Ik ben vlakbij een veerpont en die brengt me zelfs gratis naar de overkant. Daar fiets ik direct weer langs de Rijn. Die had ik, sinds ik in Frankrijk was, niet meer gezien. Het pad is weliswaar onverhard, maar goed te doen. Ook hier kun je meters maken. Ik kom langs een plek die veel lijkt op de plek waar Christien en ik op 11 augustus 1999 de zonsverduistering hebben bekeken. Daarvoor moest je toen naar Noord Frankrijk of Zuid Duitsland. Voor dat laatste gingen wij. Het was toen alleen overal zwaar bewolkt, zodat de zon niet te zien zou zijn. Totdat 's morgens in het nieuws was dat je langs de Rijn toch een breuk in het wolkendek zou kunnen hebben. Dus wij snel naar de Rijn gereden en onze stoeltjes klaar gezet. En ja hoor. Het wolkendek ging open en we konden de zon zien door onze speciale brilletjes. Ik wist niet meer precies waar het was, een eerste plek leek er op, maar ik wist het niet zeker. Dan nog maar naar een vergelijkbare plek. Maar toen ik daar aankwam leek het er helemaal niet op. Dus toch die eerste plek vlak na Druselheim waarschijnlijk. Ik reserveer ter plekke nog even een hotel in Rheinstetten waar ik nog een uur vandaan ben. Iets later begint het te regenen. Het was de hele dag korte broekenweer, maar op het laatst word ik toch ingehaald door de buien. Door de regen fiets ik naar mijn hotel. Dat is er volledig self service. Code van de sleutelkluis, sleutel eruit en naar de kamer. Fiets mag ik de hal. Van buiten ziet het er niet uit, maar binnen is er veel zorg en aandacht besteedt aan dit hotel. Mooie kamers, als erop en eraan. Alleen de wifi werkt niet. Met de eigenaar aan de telefoon los ik dit zelf even op. Je weet: werkt de wifi niet? Stekker eruit en er weer in. Probleem opgelost. Nu heb ik wel wat te eten verdiend. Ik wandel door de regen naar de döner koning van Rheinstetten. Daar gaat het nog even mis. Ik bestel dönermenu nr. 2, maar Ahmed heeft 2 döners verstaan. Dat is natuurlijk veel teveel. Zelfs voor mij. Ik krijg dan ook snel nr. 2. Dat is een soort Duitse kapsalon. De frietjes in het broodje kebap. Ik wandel terug naar het hotel voor de dagelijkse afsluiting van de dag. Verhaaltje schrijven, filmpje maken en slapen maar. Hopelijk net zo goed als afgelopen nacht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten