En weer een dag voorbij. Na de ochtendrituelen van opstaan, douchen, aankleden en inpakken is het tijd om naar de overkant te gaan voor een ontbijtje. Het Gasthaus heeft geen ontbijt, maar de bakker aan de overkant wel. Broodjes, veel beleg, koffie en als extra een eitje. Was nog over van de Pasen. Het smaakt allemaal bijzonder goed en het vormt een mooi bodempje voor de start van de dag. Na het ontbijt pak ik mijn spullen op de fiets. Sleutel weer in de sleutelkluis en ik kan vertrekken. Eerst maar weer richting het noorden. Al snel bereik ik de industrie van Karlsruhe. Die is niet erg aantrekkelijk, maar ik moet er doorheen. Ik kom bij een sluis waar ik behoorlijk omhoog zou moeten. Dat is me veel teveel gedoe met de bagage en zware fiets en dus rij ik liever om. Dat duurt 20 minuten. Nou ja, dat moet dan maar. Bij Maximiliansau sterk ik de Rijn er over. Via de linkeroever kom ik steeds noordelijker. In Lingenfeld stop ik bij de bakker voor koffie en aardbeienkuchen. En ik koop direct twee salamibroodjes voor de lunch. Vervolgens kom ik na een tijdje in Speyer, bekend van de grote Romaanse kerk. Hij is imposant en het is er druk. Leuke stad met een mooi plein. Het Techniekmuseum is ook de moeite waard, maar ik ben hier om te fietsen. Ik ga weer lekker door. Als het 13 uur is zoek ik een plekje om te lunchen met mijn lekkere broodjes. Daarna kan ik er weer tegen. De benen zijn goed en het zitvlak doet het wonderbaarlijk goed. Het zadel kraakt wel weer. Dat was een euvel dat ik met wat W34 verholpen had, maar het is weer terug. Na een tijdje kom ik bij een veerpont. Aan de overkant staan en paar gigantische fabrieken. Geen idee wat het zijn, maar eenmaal aan de overkant blijken het kolencentrales te zijn. Gigantisch en bedreigend. Ik fiets er omheen en ga richting Mannheim. Dat is een vreemde stad. Ooit in 1606 aangelegd voor en door Hollandse protestanten heeft het een schaakbord patroon. Tijdens de dertigjarige oorlog werd de stad direct weer totaal verwoest. Maar het patroon met de vierkanten zit er nog steeds in. De industrie is alom tegenwoordig. Op de linkeroever van de Rijn ligt hier het chemische concern van Basf. Dat is echt gigantisch. Ik fiets er langs op de andere oever. Ik kom bij een klein veerpontje waarvan de veerman er net genoeg van had. Hij was bijna vertrokken, maar wil mij nog wel even overzetten. Kosteloos, want ik zeg dat ik geen geld heb. Ik wil alleen met kaart betalen deze reis en dat hou ik nu al een week vol. Lukt prima. Na het pontje wordt het een race tegen de regen. Ik boek een hotel in Gernsheim en fiets in één keer door. Er vallen druppels, het wordt donker, maar het gaat niet regenen. En zo kom ik om half zes bij mijn hotel aan. Prima plek, mooie kamer. 151 kilometer gefietst, de conditie wordt beter. Ik kan steeds meer hebben. Als het maar droog blijft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten