Ik heb de wekker op 6 uur gezet. The early bird catches the first ray of sun. Rustig aan opstaan en inpakken. Ontbijt is er bij dit hotel niet bij. Dat had ik niet goed bekeken, maar verklaart wel de lage kamerprijs. Volgens de dame van de receptie kon je ontbijten bij de bakker ernaar, maar die gaat pas dinsdag weer open. Dat duurt mee te lang. En dus pak ik mijn fiets op en rij om 7.30 uur uit Maienfeld. Ik had al even gegoogled en een paar bakkers gevonden die wel open waren. En half uurtje fietsen en ik heb er eentje gevonden. En natuurlijk hebben ze ontbijt. Croissantjes, koffie, sapje, broodje, heerlijk. Om half negen kan ik al weer verder. Ik heb het eerste stuk windkracht 4 in de rug, maar dat gaat halverwege veranderen. Dan gaat ie van voren komen. Nou ja, het het eerste stuk gaat in ieder geval lekker rap. Telkens langs de Rijn die hier gekanaliseerd is. Kaarsrechte, super vlakke fietspaden waar ik met gemak met boven de snelheidsbegrenzer uitkom. Na een uurtje kom ik bij Liechtenstein aan. Ik heb een korte detour door het centrum ingesteld zodat ik daar ook nog eens kom. Wel interessant. Die winkels en dito mensen. Op de berg het kasteel van Vaduz dat hoog boven de stad uit torent. Alles is dicht, want het is Paaszondag. Ik stop ook niet, maar bekijk wel even snel de mooie kunstwerken die de stad op sieren. Maar dan snel weer verder, langs het nationale stadion en langs de Rijn. Het is heerlijk fietsen en ik ben dan ook niet alleen. Veel mensen zijn er op uit getrokken. Weer een uurtje later en we zijn bij de grens met Oostenrijk. Ik steek een brug over en het derde land langs de Rijn is bereikt. Ik rij er verder niet in, maar volg alleen de fietsroute langs de rivier. Bij de volgende brug er terug naar Zwitserland. Omdat ik vroeg begonnen ben, heb ik ook al heel veel kilometers afgelegd voor de middag. Bij Höchst zit ik op 75 kilometer en is het ook wel weer tijd om een hapje te eten. Ik zie dat de route langs een Burger King komt, dus dat wordt mijn Paasbrunch. Als ik aan kom rijden lijkt het even of ie dicht is, maar dat lijkt maar zo. Ik parkeer mijn fiets en loop de BK in. Tijd voor een Whopper. Die is natuurlijk heerlijk. Wat is dat een verschil met het kunstmatige eten van de Mac. Hier is er smaak, beleving en echtheid. Na een half uurtje is het tijd om verder te gaan. Nog 55 kilometer. Duidelijk is dat de kaarten nu heel anders liggen. Er staat een forse wind van voren en ik ben niet de enige fietser die er last van heeft. Her en der zie je mensen die nog maar moeilijk vooruit komen. Gelukkig heb ik een ebike en genoeg accu om er door te komen. We passeren leuke stadjes en komen soms aan het water. Dat gebeurt echter heel weinig. Veelal staan er huizen, campings of akkers tussen mij en de Bodensee. Maar ik heb toch al mijn aandacht nodig voor het fietsen. Zo'n meer leidt alleen maar af. Ik haal onderweg nog een ijsje uit de automaat, ik vind dat ik die wel verdiend heb. Uiteindelijk rij ik Konstanz binnen. Het is er druk, veel mensen zijn de stad in geweest voor de feestdagen of hebben een tochtje gemaakt op de Bodensee. Ik fiets naar het hotel en weet de rustige achteringang te vinden. Inchecken gaat goed en ze hebben van die karren voor de bagage. Met van die hoge koperen beugels. Ik pak er eentje en laadt mijn fiets er op af. Met de kar ga ik naar mijn kamer. Die is helemaal aan de andere kant op de tweede verdieping. Maar goed dat ik de kar heb, want anders was het een heel gesjouw geweest. Ik breng de kar terug en zet dan gelijk mijn fiets in de parkeergarage. Mooi achter slot en grendel. Dubbel eigenlijk, want de parkeergarage is afgesloten en het fietsenhok ook. Op de kamer nog even douchen en dan Konstanz verkennen. Het houdt niet over. Het is wel een oude stad, maar het heeft niet veel glorie. Of het komt doordat alles dicht is? Ik slenter wat door de oude straatjes en loop naar de Rheintor. Daar begint volgens de Duitsers de Rijn en staat ook het 0 kilometer bord. Als ik er ben, belt Chris om nog even de belevenissen in de VS te vertellen en mijn avonturen te horen. Het gaat allebei goed, dus houden zo. Ik loop terug naar de wok koning waar ik op de heenweg langs kwam. Makkelijk eten en niet duur. Ik bestel snel, vind een plek en krijg mijn eten snel. Alles op en top Aziatisch dus. Het eten smaakt prima. Daarna nog even aan het water kijken. De wind is inmiddels gedraaid. Als ik nu gefietst had, dan had ik hem in de rug. Konstanz ligt mooi aan het meer en veel mensen willen nog even een kijkje nemen bij het water. Ik loop ondertussen terug naar het hotel, want het is mooi geweest. Video maken, verhaal aftikken en op tijd slapen, want morgen gaat de wekker weer om 6 uur. Morgen weer een lange tocht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten