Thailand en Vietnam Dag 15 An Bang Beach

 Dr. Dung heeft wonderen verricht, want vandaag is het met Chris een stuk beter. Met de elektriciteit niet. Om vier uur vannacht viel de stroom uit. Dat betekent dat de air conditioning het niet meer doet en dan wordt het zweten in bed. We houden het dan ook niet zo lang vol en om 8 uur schuiven we aan bij het ontbijt. Het is er druk, want iedereen heeft het natuurlijk warm en dan blijf je niet te lang in bed liggen. Chris neemt een broodje, een gekookt eitje en water. Ik maar weer een omelet met brood. Er worden ook twee koppen koffie neergezet. Ik neem een slokje, maar ze blijken niet voor ons te zijn. Ze worden zonder probleem weer weggehaald en twee tafels verderop neergezet. Die mensen hebben niks door. Het zijn ook Australiërs en dat is toch ruig volk. Die kunnen dat hebben. Ondertussen krijgen wij onze koffie. Eentje zwart (besteld) en eentje met melk (niet besteld). Chris drinkt toch water en ik drink allebei maar op. Om wat aan te sterken krijgt Chris vier gekookte eieren. Daar moet ik dus ook maar mee helpen. We eten alles lekker op. Als we klaar zijn en op willen stappen, krijgen we nog twee bananen mee.
We gaan terug naar de kamer en doen wat damage assessment. Het eten blijft goed zitten. We constateren dat het beter is om naar het strand te gaan en daar op een strandbedje te liggen dan om op de warme kamer te blijven, want de stroom is noch niet terug. We pakken de nodige spullen in en gaan naar beneden om een scooter te huren. Daar moeten we even op wachten tot ie gebracht is. Ondertussen gaat de stroom weer aan. Dat is mooi, want nu kunnen we weer lekker afkoelen als we terug zijn. Als de scooter er is volgt weer een korte instructie. Het grootste probleem is altijd om de buddysit open te krijgen. Dat werkt net altijd weer even anders. Maar we vinden het uit, kunnen de helmen pakken en stoppen onze spullen erin. Dan gaan we op weg. Er zit nog een klein beetje benzine in de tank, dus we hoeven niet direct naar de pomp. De weg naar het strand is bekend en ik heb mijn navigatie ingesteld op een strandtent die Soul Kitchen heet. Dat blijkt precies dezelfde te zijn als waar we acht jaar geleden waren. Al heette het toen nog de Hmong Sisters. Maar wel heel toevallig. Ik heb inmiddels geleerd dat je niet in de parkeerfuik moet lopen, want dan moet je betalen voor het parkeren van je scooter. Je kunt beter doorrijden tot de plek waar je moet zijn, want daar kun je gratis je motobike neerzetten. En zo komen we dus aan bij Soul Kitchen. We gaan direct naar het strand en zoeken een mooi plekje. Het eerste plekje heeft wat teveel slechte muziek van de buren en dus schuiven we op naar de andere kant. Daar is het lekker rustig. En zo begint een dag luieren. De zee is natuurlijk weer heerlijk, al is ie niet helemaal zo warm als in Thailand. Ik schat een graadje of 27/28. De temperatuur van de lucht is 32 graden, dus af en toe het water in is prima. Je kunt je daarna ook gelijk weer douchen bij Soul Kitchen. We blijven weer uren plakken en om een uur of drie merk ik dat ik toch nog weer behoorlijk verbrand ben. Ik heb de hele tijd in de schaduw gezeten, maar ik denk dat de zon ook via het zand reflecteert en dat ie mij daardoor te pakken heeft gekregen. Nou ja, wie mooi wil zijn moet op de blaren zitten. Overigens onvoorstelbaar dat sommige mensen de hele dag in de brandende zon kunnen liggen. Dat kan niet goed zijn. Als we afrekenen zijn we twee keer zoveel geld kwijt als acht jaar geleden. Toen waren we 10 euro kwijt, nu 20. En daarvoor hebben we vier flessen water, twee koffie, een IPA, een bahn mi met patat, een crepes, een milkshake en een smoothie voor gehad. Probeer dat maar eens in Zandvoort. We kleden ons om in de douches die voorhanden zijn en starten ons motor. We rijden nog even over Vegetable Island (je kunt je ongeveer voorstellen hoe dat er uit ziet) en door de rijstvelden. De rijstoogst is grotendeel geweest en dan wordt het overgebleven stro afgebrand. Her en der komen we nog een waterbuffel tegen. Idyllisch is het zeker. Als we tussen de huizen zijn, zitten we ook zo weer bij ons hotel. Daar douchen we nog een keer ter afkoeling, want warm is het zeker. Chris gaat nu voor mij op pad om de Vietnamese variant van Na het Zonnetje te vinden. Kijken of dat lukt.
Niet gelukt. Wel een ijsje en dat is natuurlijk net zo goed. Dat helpt ook.
We bedenken wat we met eten doen. Nog naar het oude centrum fietsen, of toch maar weer hier iets laten komen? Voor de maag was het dieet van gisteren van rijst met kip een goed idee en dus besluiten we om dat vandaag nog maar een keer te doen. Superhandig. Je opent de Grab app (een soort Uber) en kiest voor food. Je krijgt een serie restaurants, klikt daarop, doet je bestelling en er wordt een brommerbestuurder aan je bestelling gekoppeld. 10 minuten later heb je een tas dampende kip in je bezit. Is al betaald via de app, je kunt er alleen nog voor kiezen om de bezorger een fooi te geven. Dat doen we natuurlijk weer ruimhartig. Het eten smaakt precies als gisteren en waarschijnlijk ook net als vorig jaar en volgend jaar. KFC dus. Na het eten nog wat op de computer rommelen. Een depressieve podcast van de NY Times luisteren over de AMOC, de golfstroom in de Noord Atlantische Oceaan die het erg moeilijk heeft en dan maar weer vroeg gaan slapen. Morgen gaan we dan hopelijk naar My Son, een site met overblijfselen van de Khmer periode (of was het nou de Cham periode?) Nou ja, dat zien we morgen dan wel weer.