Thailand en Vietnam 2024 Dag 18 Naar huis

De nacht is er eentje met onweersbuien. Ik slaap door alle gedonder heen, maar Chris niet. De bedden zijn hier vaak keihard en daar gedei ik blijkbaar goed bij. We zijn weer vroeg wakker, maar ik slaap nog weer even door. Om zeven uur gaat onze wekker en dan gaan we er uit. Het ontbijt is prima. Geen gedoe, je krijgt gewoon een bord met brood, twee gebakken eieren, spek, worstjes en wat salade. Sapje, koffie en water maken het compleet. Prima om zo de dag te beginnen. Er zitten nog meer Nederlanders in het hotel. Vlakbij het vliegveld en goedkoop, dan kom je vanzelf landgenoten tegen. Na het ontbijt pakken we onze spullen en gaan naar de lobby. We zijn iets te vroeg, de afgesproken shuttle is nog niet terug. De Nederlanders komen ook beneden en moeten met dezelfde shuttle en hetzelfde vliegtuig. Als we zitten vertrekt het busje naar Suvarnabuhmi ( let op: de i spreek je niet uit). In tien minuten staan we voor de deur. We moeten nog wel een heel eind lopen, want we moeten naar incheckbalies S en we staan bij D. Bij S doen we de self check in, inclusief printen van bagagelabels en boarding passen. Kofferlabel er aan en dan gaan we naar de balie waar bag drop staat. Dat blijkt alleen niet de bag drop te zijn, maar de volledige check in met een rij mensen. We worden er vakkundig uitgepikt en mogen bij Priority onze koffers afgeven. Na het labellen hadden we onze koffers bij R zelf op de band kunnen zetten. De eigenlijke bag drop dus. Je moet het maar weten. Je kunt dus ook niet van Engelstalige bordjes uitgaan, want ze weten toch niet wat er op staat en gaan rustig de check in doen onder het bordje bag drop.

We gaan razendsnel door pascontrole (voor de tweede keer worden we Thailand uitgestempeld) en door security. We hebben dus veel tijd om de winkels te bekijken. We kopen nog een laatste mango sticky rice (de frikandel van Thailand) en wat flesjes water. Gelukkig zijn de prijzen hier in de terminal niet zo belachelijk als in Vietnam. We mogen nog niet bij de gate en zoeken een plekje op de vide. We.wachten tot 11.30 uur, de aangekondigde boarding tijd. Surprise, het boarden begint dan nog niet. Maar weer even zitten. Het duurt niet lang tot we aan boord mogen. We wachten natuurlijk weer tot we de laatsten zijn. We hebben weer de splitsingstaktiek toegepast. We hebben 65A en 65C gereserveerd en dan maar hopen dat 65B leeg blijft. Op de heenweg was dat niet zo. Dan bieden we altijd de raamplaats aan degene die tussen ons in zit. Dan zitten we naast elkaar.en kunnen er toch makkelijk uit. Omdat we bijna als laatsten aan boord zijn is het goed om te zien dat de middenplek leeg is. En blijft, want als we zitten gaat ook de deur dicht en komt er niemand meer bij. Heerlijk die extra ruimte. Het duurt nog lang voordat we uiteindelijk weg taxien naar de startbaan. En ook daar is het duidelijk dat er een file staat. BKK heeft twee banen. Een voor de landing en een voor het opstijgen. Blijkbaar is het druk, want we gaan uiteindelijk met een uur vertraging de lucht in. Eenmaal boven komen de nootjes met een biertje. Ik heb geleerd dat je niks over de smaak kunt zeggen op deze hoogte, want die is anders dan op zeeniveau. Uiteraard is het Taiwanese bier, want EVA Air is een maatschappij uit dat land. De vlucht waar we op zitten kwam ook uit Taipei en maakt dan een tussenlanding in Bangkok. Dit keer om uitsluitend Nederlanders op te pikken die de.meivakantie in Thailand hebben doorgebracht. Het lijkt wel een vlucht naar Mallorca. Alleen maar Nederlandse gezinnen aan boord. En ja, gek is het niet. Of je nu vier uur vliegt of twaalf. Je vakantie is in ieder geval een stuk goedkoper en mooi weer gegarandeerd. Een half uurtje na de nootjes komt het eten al. We hebben weer een special meal, Oriental Vegetarian, en krijgen weer als eerste te eten. Rijst met veel groenten, fruitsalade, gewone salade (lekker met paddenstoeltjes), toetje, weer een biertje en koffie na. De gewone maaltijden komen even later ook en klinken ook wel goed: chicken stew met Pommery Mustard en Brown Sauce of green curry beef met rijst. Je moet kiezen. Halverwege de vlucht krijg ik via Henk te horen dat Joost niet mee mag doen met het songfestival. Wereldschokkend. Wie won er vorig jaar ook al weer? Naam en titel. En wie deed er voor Nederland mee? Snel vergeten maar weer. Wij vliegen gewoon door.

We krijgen nog een lekker vegetarisch broodje, terwijl de rest van het vliegtuig niets krijgt.

Terwijl we boven de Kaspische Zee vliegen zet ik dit alvast maar weer online. De video laat nog even op zich wachten, want die krijg ik niet online vanuit het vliegtuig. We zijn nu boven Turkije. Nog niks veranderd. Beetje hangen. Serietje kijken op Netflix. Met drie kwartier vertraging landen we op Schiphol. Het is onbewolkt en dus hebben we goed zicht. We komen recht over Elburg en draaien dan via de polder richting Schiphol. De landing gaat op rolletjes. Als je op rij 65 zit duurt het even voor je er uit bent. We lopen naar de pascontrole waar de marechaussee wat naar doet. Snauwen naar kleine kinderen doe je thuis maar. Bij de bagage is het lang wachten, we zijn pas als laatste weg. Daardoor missen we de trein van 21 uur. Die van een half uur later gaat niet rechtstreeks en levert een vertraging van 10 minuten op. Nou ja, Nederland is al lang niet zo efficiënt meer als het geweest is. We stappen in Zwolle over en suizen naar Assen, waar opa en oma ons ophalen.