Doordat we door verschillende tijdzones komen is het moeilijk te zeggen wanneer het nu precies middernacht is. Het zal wel ergens boven de oceaan zijn. De plek waar ik zit is ongelofelijk krap en ik krijg kramp van het zitten. Als ik mijn benen in de gang leg om ze te strekken schoppen mensen steeds tegen je aan. Na de film is het tijd voor handel. De dames van Icelandair gaan tax-free parfum verkopen en parkeren de kar precies naast mijn hoofd. Het gevolg is dat allerlei dikke lieden die plots hoge nood hebben hun dikke billen in mijn nek plaatsen en zich langs me heen wringen. Erg aangenaam. Not. Uiteindelijk is ook dat gezeur afgelopen en wordt de landing ingezet. Om 6 uur landen we op Keflavik. We hebben drie en een half uur de tijd, dan pas vliegen we weer. We planten ons dus maar in het restaurant en beginnen met een bak koffie. Bij Annejan gaan ze er nog wel in, hij neemt om half zeven 's morgens nog een pilsje. Hij zal wel wat in de war zijn van het tijdsverschil. Hij zal toch geen Groningse drinker zijn? Het vooruitzicht zo lang daar te moeten hangen stemt ons niet al te vrolijk en de aangekondigde vertragingen maakt het er ook al niet beter op. We verzinnen allerlei dingen die we in het vliegtuiggebouw kunnen doen en af en toe gaat er eens iemand op onderzoek uit. Zo komen we de tijd wel door. Om tien over acht komt de boarding call voor onze vlucht en we pakken onze spullen op. Ik bel nog snel even naar Christien en we roken er nog een. Dan gaan we aan boord. Alweer als laatsten. Dit wordt een kort vluchtje. We hebben nog wat tijd om onze ogen te sluiten, krijgen een ontbijt met iets wat op een omelet lijkt en dan zijn we er bijna. Precies op tijd landen we op Schiphol. Via de lopende band, waar een groep Mallorcagangers over struikelt en een soort bergje vormt, komen we langs de meneer van de Marechaussee. Geen probleem, doorlopen maar. In de aankomsthal zie ik door het glas Christien als staan die ons met Karel op komt halen. Onze bagage komt wat laat op de band, maar als we alles hebben kunnen we door de douane. Hopen dat ze Annejan niet aanhouden en al zijn CD's in beslag nemen! Het gaat allemaal goed. We mogen zonder dat ze ons aankijken doorlopen. We begroeten Chris en Karel en lopen met hen naar de parkeergarage. We stouwen onszelf en de bagage in een Honda Accord en halen wat capriolen uit om te betalen voor het parkeren. Dan zetten we in hoog tempo koers naar Groningen waar we om een uur of drie aankomen. Het zit er weer op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten