We liggen steeds langer in bed., blijkbaar wennen we aan het tijdsverschil. We zijn niet echt vroeg weg en begeven ons richting the Museum of Modern Art. Daar blijken ze echter nog later op te staan, want de tent gaat pas om 12 uur open. Dan maar met de metro naar het Guggenheim museum. Daar worden ze vandaag al helemaal niet wakker, want dat blijft zelfs de hele dag dicht. Wel is (geheel in de aard van de Amerikaanse handelsgeest) de museumwinkel open en we gaan op zoek naar een boek voor Christien. Dat blijken ze niet te hebben, dus koop ik een puzzel van de Grande Parade. In de titel van het boek dat Chris wil hebben staat de naam van het Whitney Museum of Art en dat is vlakbij, dus dat is onze volgende stop. Het museum is gesloten (hoe kan het ook anders) maar in de Store Next Door hebben ze een boek dat het volgens mij moet zijn. Dat kopen we dus. Hierna is het tijd om wat te eten. In een van buiten aardig uitziend, maar van binnen wat tegenvallend, restaurant nemen we koffie met iets eetbaars. Inmiddels is het 12 uur geweest en dus moet het Moma nu open zijn. We nemen de metro terug en lopen naar het museum. Het is open. Ik breng mijn rugzak naar de garderobe en we kopen een kaartje. Er is een expositie van Mondriaan, maar daar moet je extra voor betalen. Dat doen we dus maar niet. We bekijken alleen de normale expositie. Er zijn prachtige dingen te zien, de echte Ferrari Formule 1 auto van Alain Prost staat tentoongesteld. Ook zie ik nog even een model van Falling Water, een huis van Frank Lloyd Wright. Na een uurtje zijn we erdoor en staan we buiten. Het plan is om met de bus naar de Cloisters te gaan. Zo willen we een glimp opvangen van Harlem. We draaien de zaak echter om en gaan eerst met de subway naar het noorden van Manhattan. We weten niet precies bij welk station we eruit moeten en gokken maar op 190th Street. Dat blijkt een juiste keuze te zijn, want in het station hangen bordjes met verwijzingen naar de Cloisters. Wel komen we nog in de war, want blijkbaar is het de bedoeling dat je met een lift vanuit de ondergrondse naar boven gaat en wij lopen gewoon horizontaal naar de uitgang. Buiten komen we in een woonbuurt, dus dat zal wel niet goed zijn. Ook staan er geen bordjes die naar de Cloisters wijzen meer. We lopen dus weer terug de subway in en vragen hoe we moeten komen waar we zijn willen. De lift blijkt zelfs nog bediend te worden en al snel staan we boven op een heuvel. Aan de overkant is de ingang van het park waar we in moeten. We wandelen door het eerste rustige gebied dat we in New York tegenkomen en komen bij een oud fort dat boven de Hudsonrivier uitkomt. Aan de overkant liggen de New Jersey Palissades een parkachtig gebied. Door de herfst verkleuren de bomen al aardig. We wandelen na enig gezoek door en komen bij de Cloisters. Dit is een dependance van het Metropolitan Museum of Art de afdeling Middeleeuwse kunst is hier gevestigd. We gaan niet naar binnen, want we willen de bus terugnemen. We moeten niet te laat in het hotel zijn, want Erik heeft een afspraak gemaakt met Jacob, een kennis uit Groningen. De bus laat niet al te lang op zich wachten en we vertrekken naar het zuiden. Het eerste stukje gaat door een redelijk welvarend deel van de stad en we rijden over Broadway langs een Universiteit en een ziekenhuis. Langzamerhand begint het er steeds vervallener uit te zien. We hopen dat de bus het blijft doen, want we hebben geen zin om er in deze buurt uit te moeten. Al snel knappen de buurten waar we doorkomen alweer op en op 110th Street moeten we overstappen om aan de westkant van Central Park te kunnen blijven. Aan die kant ligt ook ons hotel. De bus volgt Columbus Avenue die voor de helft is opgebroken. Het schiet allemaal niet op en als we uiteindelijk een uur en een kwartier in de bus hebben gezeten besluiten we op 75th Street uit te stappen en te gaan lopen. Annejan vindt dit een mooie gelegenheid om even wat pizza te kopen. Hij neemt drie slices Pepperoni Pizza en komt met een grote doos weer naar buiten. We lopen twee straten naar links en eten de pizza op in Central Park. Tweede keer Pizza in the Park. Als het vet en de kaas zijn opgeslurpt lopen we weer terug naar Columbus Avenue en vervolgen onze weg richting hotel. Na wederom een bezoek aan D'Agostino voor bier (dit keer Milwaukee's Best) komen we om ongeveer half zes in het hotel aan. Erik heeft om zes uur afgesproken en gaat rond die tijd naar beneden om te kijken of Jacob er al is. Als hij om half zeven voor de tweede keer gaat kijken blijkt hij succes te hebben. Jacob en een vriend zijn er en ze zitten in de bar. Annejan en ik gaan mee naar beneden voor een pilsje in de bar. We kletsen wat en er blijkt die avond een feest te zijn ergens in de stad. We worden uitgenodigd door Steve, waar Jacob logeert. Annejan knijpt er na een tijdje tussenuit en we zien hem geruime tijd niet terug. Als Erik naar boven gaat om zijn jas te halen, blijkt hij in slaap gevallen te zijn. We lopen met z'n allen richting Times Square om iets te eten te vinden. We komen uiteindelijk in een tent waar verschillende fastfood restaurants bij elkaar zitten en halen wat te eten. Hamburgers, broodjes en chicken-wings vormen dit keer het feestmaal. We overgieten het geheel met Dunkin' Donuts koffie. Na het eten lopen we verder over 7th Avenue en als we ter hoogte van Madison Square Garden zijn blijkt het concert van Robert Plant en Jimmy Page net afgelopen te zijn. Een enorme massa mensen wil precies de andere kant op als wij. We steken maar over en gaan aan de andere kant van de straat lopen. Daar zien we nog net hoe een handelaar in illegale t-shirts wordt gearresteerd. Het feest is om elf uur begonnen op een adres in 24th Street. Als we daar aankomen blijkt het inderdaad al flink druk te zijn. Er staan al mensen buiten op straat. We wringen ons door de mensenmassa naar binnen en zien dat dit niet echt iets wordt. Te donker, te druk, verkeerde muziek. Het bier wordt ook nog eens voor $ 3 verkocht. Het zal de Amerikaanse handelsgeest wel zijn. We blijven uit beleefdheid een uurtje hangen, maar besluiten dan toch maar weg te gaan. Een taxi naar ons hotel vinden we op 6th Avenue. Dit wordt onze laatste nacht in het hotel, dus we nemen er nog maar eentje in de bar. Daar blijkt een vreemde Griekse snuiter te zitten van rond de 60 die van alles en nog wat verkoopt. Eerst probeert hij mij horloges te verpatsen. Ze zien er wel echt uit, maar ze zijn nogal beschadigd. Hij vraagt er $ 20 voor. Als ze inderdaad echt zijn (en dat lijken ze wel) is dat niet duur. Maar volgens mij gaat het hier om gestolen waar en daar waag ik me maar niet aan. Als hij merkt dat de horloges niet verkopen blijkt hij nog andere zaken in de aanbieding te hebben. Eerst een portemonnee en ook nog wat Zippo's. Annejan schaft zich voor $ 2 een nieuwe aansteker aan. De goede man blijkt bijzonder rap van tong gesneden te zijn. In een lange zin weet hij zo'n tien onderwerpen aan te snijden. Er volgt een heel gesprek, dat voornamelijk zo lang duurt omdat hij alles veelvuldig herhaalt. Uiteindelijk vindt ook de barkeeper het genoeg, en sluit hij de bar. Een Amerikaans echtpaar dat het hele gesprek van een afstand gevolgd heeft, rolt gierend van het lachen voor ons uit door de gang. We nemen de lift naar de 6e verdieping en stappen voor de laatste keer ons bed in.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten