Na het opstaan zoeken we weer een plek om te ontbijten. Het wordt een saaie tent op 9th Avenue, niet erg inspirerend voor een ontbijt. De koffie is ook al niet fantastisch. Daarna met de metro naar het zuiden, want vandaag doen we een aantal 'neighbourhoods'. Ons eerste doel is Washington Square in Greenwich Village, bekend van de schakers die daar altijd zitten. We stappen een aantal blocks van het plein uit en lopen er naartoe. Annejan wil graag deze buurt in omdat er veel platenwinkels met bootlegs zitten. Nou, dat zullen we weten. Nadat Erik de dagelijkse pedicure heeft gedaan op Washington. Square lopen we naar het eerste adres: Second Coming. Annejan gaat meteen uit zijn dak, want er staat een enorme hoeveelheid Stonesbootlegs en ze hebben ook nog video's: charge. Met een zak vol CD's moeten we hem de winkel uit sleuren. Op naar het tweede adres. He, we moeten eerst weer terug naar Washington Square, want onze planning was niet fantastisch. Ach, het lopen went wel. Bij Revolver Records volgt een tweede raid op de platenbak. Hier blijken ze ook nog eens een grote hoeveelheid video's te hebben: charge. Annejan meldt dat hij nu wel genoeg heeft. Maar als we even later in Greenwich Village ook nog Generation Records tegenkomen is het hek opnieuw van de dam. Mijn rugzak zit inmiddels goed vol en ik heb zelf nog niets gekocht. Stapels CD's en videobanden draag ik op mijn nek. Van Greenwich wandelen we ongemerkt Soho binnen. Al snel zien we een terrasje (zeer spaarzaam in Amerika) voor een bakkerij waar ze ook nog eens koffie hebben. Drie koffie and drie Brownies van Once Upon A Tart, Dat gaat erin als koek. He, het is ook koek. Als we alles weggewerkt hebben lopen we door tot we al zigzaggend op Broadway aankomen. Deze straat is hier een stuk smaller dan verder noordwaarts, maar dat maakt het er niet minder druk op. Er zijn ontzettend veel winkels waar ze elektronica verkopen en Annejan kan zich niet langer inhouden en koopt een walkman met opname mogelijkheid. Daarna zoekt hij een telefoon en krijgt zowaar contact met Rennie. Telefoneren met Nederland met een telefoon aan Broadway. De techniek staat voor niets. Je hoeft niet eens te betalen, want je belt gewoon collect. Na het telefoontje wandelen we verder en komen zonder het echt te merken in Chinatown aan. Je ziet het pas als je echt op de opschriften op de winkels gaat letten. Plotseling staat er niets leesbaars meer. Ontzettend veel winkels met rotzooi zijn hier te vinden. Erik schaft zich een spuitbusje met peper aan voor die lastige aanranders in New York. We wandelen door Chinatown en Little Italy waar we nog wat kleine souvenirs aanschaffen. Ook hier vindt je terrasjes langs de straat. Die hebben we gemist, dus gaan we direct zitten. Italiaanse espresso. Na de koffie gaan we verder en komen weer in Chinatown aan. Annejan koopt bij een drogist Chinese tandpasta en Erik ziet zijn kans schoon om zijn voorraad verbandmiddelen aan te vullen. Dan is het tijd om naar de subway te gaan. We nemen de trein richting Macy's, de grootste winkel ter wereld. Als we het station uitkomen staan we echter niet in Macy's maar in de Manhattan Mall, zo'n zevenverdiepings winkelcentrum. Dat ziet er allemaal leuk uit met van die buitenboord liften die we dan ook direct proberen. Voor het eerst deze week komen we langs een platenzaak waar we niet ingaan. No charge. Wel leuk om al die winkels te bekijken. We verlaten de Mall en lopen naar Macy's. De winkel is inderdaad immens, maar om nou te zeggen dat je daar vrolijker van wordt?! We kunnen niet echt vinden wat we zoeken (Wat zoeken we eigenlijk?) en staan dan ook snel weer buiten. Te groot. Om niet helemaal oververmoeid te raken lopen we via onze huisslijter D'Agostino weer naar ons hotel. We gaan weer een uurtje rusten. Deze keer zonder TV en met het geluid van de radio. Wel weer een pilsje erbij. We zoeken in de bladen op welke films er draaien, maar we worden er niet echt wijs uit. Het oog valt op een heuse 3D voorstelling in het Sony Imax Theatre. Dat is vlakbij. Eerst gaan we echter nog wat eten in een dichtbijgelegen restaurant. We bestellen alle drie iets dat met steak te maken heeft. Het vlees is groot, maar waterig en vrij smakeloos. Dat heeft vast iets met elkaar te maken. Bij het betalen van de rekening krijgen Erik en ik nog een echte ‘dispute' over de fooi. Die wordt uiteindelijk toch betaald en we vervolgen onze weg naar de Imax. De voorstelling blijkt bijzonder mooi te zijn. 'Across the Sea of Time' is een film in 3D over New York in de jaren 30. Als bezoeker krijg je een soort masker voor met daarin de benodigde 3D glazen plus extra microfoons. De film is zo echt dat je voortdurend voorwerpen in de film aan wilt raken. Wel is de film precies lang genoeg om je geen gierende koppijn te bezorgen. 58 minuten en dat had niet veel langer moeten duren, want dat houdt je niet uit, We zijn blij dat we dit gezien hebben. De vermoeidheid slaat toe en na de film besluiten we om terug te gaan naar het hotel. Een borrel in de bar zorgt wederom voor de afsluiting van de avond. We liggen redelijk op tijd in bed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten